Να διαθέσουμε τους εαυτούς μας προς πώληση. Να μην βάλουμε απλά πλάτη αλλά να πουληθούμε όλοι μας και μαζί με μας και η γη που πατάμε. Να δόσουμε ακόμη και το «πριγκηπικό» μας αίμα για την επομένη ημέρα που έρχεται, όπως λέν κάτι μικροί πολιτικοί αυτού του τόπου. Και που το έχουμε αυτό το αίμα τι έγινε; Κερδίσαμε κάτι μέχρι σήμερα πέρα από συναισθηματισμούς και δάκρυα συγκινήσεως σε ημέρες μνήμης και ημέρες εθνικής παλιγγενεσίας; Τι κέρδισε η προηγουμένη γενεά στα Μακρονήσια και τι η προηγουμένη από αυτή λέγοντας ένα ΟΧΙ; Τίποτα. Μόνο ένα μετάλλιο επάνω σε μία ψυχή που δεν λέει να βγει ακόμη. Ούτε με πείνες, ούτε με εξορίες, ούτε με φακέλλωμα, ούτε με προσβολές. Απίστευτη ψυχή η ελληνική και στο παζάρι του κόσμου σίγουρα θα «πιάσει» κάτι παραπάνω.
Συνέχεια →