Ἂν καὶ πρακτικῶς δὲν φαίνεται, ὡς κοινωνίες, νὰ ἔχουμε κάτι κερδίσει, ὅλα αὐτὰ τὰ μνημονιακὰ χρόνια, ἀλλά, πίσω ἀπὸ τὶς ἐπίσημες εἰκόνες, κρύβονται κάποιες ἄλλες πλευρὲς τῆς πραγματικότητός μας. Μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς πλευρὲς ἔχει νὰ κάνῃ μὲ τὶς ἀντοχές μας, ποὺ ἔχουν αὐξηθεῖ. Ἀντοχὲς ποὺ δὲν γνωρίζαμε πὼς διαθέτουμε. Ὅμοίως καὶ ἡ εὑρηματικότης μας, … Συνέχεια
Πολλὲς φορὲς δύο ἐπιφανειακὰ ἄσχετα μεταξύ τους γεγονότα, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ ἐρμηνευθοῦν, μπορεῖ νὰ συνδέονται καὶ νὰ ἔχουν τὸ νόημα τους. Οἱ περισσότεροι αὐτὸ τὸ ὀνομάζουν σύμπτωση, ἤ πεπρωμένο, ἤ τύχη.
Τὸ ἴδιο τὸ πολιτικο-κομματικὸ σύστημα, ποὺ ὑποστηρίζεται ἀπὸ ἕνα καθαρὰ τοκολάγνο νομικὸ πλαίσιο, εἶναι ἕνα μηχάνευμα ποὺ ἀπὸ ἀρχῆς του στόχος του ἦταν ἡ παραπλάνησις καὶ ἡ, μερικὴ ἀρχικῶς, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ πλήρης, ἀτομικὴ ἀποποίησις τοῦ Χρέους καὶ τῆς Εὐθύνης ὑπερασπίσως τῶν βαθμῶν τῆς Ἐλευθερίας μας.
Πῶς μποροῦμε νά …πείσουμε τούς ἄλλους νά κάνουν αὐτό πού πιστεύουμε ἐμεῖς γιά σωστό; Μποροῦμε; Ἤ ὄχι;
Ὅλοι ἔχουν τὴν δική τους φωνή. Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι ὅμως ἐπιτρέπουν στὶς γνῶμες τῶν ἄλλων νὰ σκεπάζουν αὐτὴν τὴν φωνή. Ἀκουσε αὐτὴν τὴν φωνή, ποὺ βγαίνει ἀπὸ μέσα σου. Κι ὅταν αὐτὴ ἡ φωνὴ σωπαίνῃ νὰ εἶσαι σίγουρος ὅτι κάτι δὲν πάει καλά… Κάτι ἔχει χαλάσει καὶ εὑρίσκεσαι σὲ λάθος δρόμο.
Ὅσο ἐμεῖς κυττᾶμε νὰ διορθώσουμε τὰ λάθη τοῦ κόσμου μας, ἐνᾦ ἀδυνατοῦμε νὰ ἐξέλθουμε τῆς καθημερινότητός μας γιὰ νὰ παρατηρήσουμε ἐξ ἀποστάσεως καὶ δίχως συναισθηματικὲς ἐξαρτήσεις, αὐτὸν τὸν κόσμο, δυστυχῶς μας, ἐπαναλαμβάνουμε διαρκῶς τὰ ἴδια καὶ τὰ ἴδια λάθη. Κι αὐτὸ διότι εἴμαστε κύτταρα αὐτοῦ τοῦ λάθος κόσμου καί, κατ’ ἐπέκτασιν, ἐμποτισμένοι μὲ τὶς λάθος … Συνέχεια
