Ἄν μποροῦμε νὰ πιστέψουμε σὲ κάτι, τότε μποροῦμε καὶ νὰ τὸ …πραγματοποιήσουμε!

Ἄν μποροῦμε νὰ πιστέψουμε σὲ κάτι, τότε μποροῦμε καὶ νὰ τὸ …πραγματοποιήσουμε!

Ἂν μποροῦμε νὰ πιστέψουμε σὲ κάτι τότε μποροῦμε καὶ νὰ τὸ πραγματοποιήσουμε. Ἡ σκέψις μας εἶναι ἐκείνη ποὺ δημιουργεῖ τὰ πάντα. Ὅ,τι ὑπάρχῃ γύρω μας δημιουργήθηκε πρῶτα σὲ νοητικὸ ἐπίπεδο καὶ μετὰ πέρασε ἀπὸ τὸν ἀόρατο κόσμο τῆς σκέψεως στὸν ὀρατό, ὑλικὸ κόσμο. Γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε ὁ,τιδήποτε θὰ πρέπη αὐτὸ ποὺ συνειδητὰ θέλουμε καὶ αὐτὸ … Συνέχεια →

Διασκορπισμὸς Δυνάμεων

Διασκορπισμὸς Δυνάμεων

Εἶναι πολὺς καιρὸς τώρα πού, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, αἰσθανόμεθα ἀπὸ πολὺ ἔως πάρα πολὺ κουρασμένοι. Αὐτὴ ἡ αἴσθησις τῆς κοπώσεως ἔχει, κυρίως, τὰ αἴτιά της στὸ ὅτι ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, ἐνασχολούμεθα μὲ πολλὰ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ δὲν μᾶς προσφέρουν, παρὰ μόνον μᾶς ἀποῤῥοφοῦν ἐνέργεια. Κι αὐτὸ συμβαίνει διότι μάθαμε … Συνέχεια →

Οἱ πιὸ μεγάλες χαρὲς λαθραία κρύβονται στὴν καρδιά μας…

Οἱ πιὸ μεγάλες χαρὲς λαθραία κρύβονται στὴν καρδιά μας…

Γιατί περιγελᾶμε τίς ἀπλές χαρές; Μήπως ἐπειδή τίς θεωροῦμε ὑπερβολικά πληβεῖες; Ἴσως ἐπειδὴ δὲν θέλουμε μιὰ κοινὴ εὐτυχία.

Φθάνουν λίγες στιγμὲς περισυλλογῆς…

Φθάνουν λίγες στιγμὲς περισυλλογῆς…

…γιὰ νὰ ἀρχίσουμε,σιγά-σιγά, νὰ «αἰσθανόμεθα» τὸν κόσμο μας διαφορετικά!!! Γιὰ νὰ κατανοήσουμε, διαισθητικῶς στὴν ἀρχή, ἀλλὰ ἐν συνεχείᾳ λογικῶς, πὼς οὐδόλως εἶναι ὅπως τὰ βλέπουμε τὰ πράγματα. Γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς καταντήσαμε νὰ ἐρμηνεύουμε τὰ γεγονότα βάσει τῶν «ἀπόψεών μας», ποὺ εἴθισται νὰ εἶναι κουβαλᾶμε ἀπὸ τὰ παιδικά μας χρόνια, ἀλλὰ οὐδέποτε μὲ τὴν ἐρευνητικὴ … Συνέχεια →

Βλέπουμε μόνον αὐτὰ ποὺ ἀντέχουμε…

Βλέπουμε μόνον αὐτὰ ποὺ ἀντέχουμε…

Κι ἔρχεται ἐκείνη, ἡ μεγάλη καὶ σπουδαία, στιγμὴ ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὄλα αὐτὰ ποὺ ἔχεις εἶναι τόσο ἐπίπλαστα καὶ ἀνούσια καὶ περιττά, πού, τελικῶς, ἀδίκως τὰ προστάτευες καὶ τὰ θεωροῦσες κέντρο τοῦ κόσμου σου. Εἶναι ἐκείνη ἡ ἁγία ὥρα ποὺ συνειδητοποιεῖς πὼς ὅλα αὐτὰ ποὺ φαίνονται εἶναι κι αὐτὰ ποὺ πείσαμε τοὺς ἑαυτούς μας νὰ … Συνέχεια →