Κι ἐὰν ἡ ἡμέρα τὸ ἀπαιτῇ, τότε ἂς εἶναι αὐτὴ ἡ δική μας εὐκαιρία γιὰ νὰ περάσουμε μέσα ἀπὸ τὴν δική μας, ἀτομική, ἀναγκαία κάθαρσιν! Ἐκείνην τὴν κάθαρσιν ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ δοῦμε
Ὁ κόσμος μας μπορεῖ νὰ μεταμορφωθῇ…
«Ὑπάρχει κάτι πού χρειάζεσαι;» «Πῶς μπορῶ νά βοηθήσω;» «Καταλαβαίνω τὶ σοῦ συμβαίνει.»
Ἰδιωτεύοντες αὐτόχειρες
Ὁ ἰδιώτης, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, ἦταν καὶ παραμένει ὁ ἀνόητος, ὁ ἠλίθιος. Ὁ ἰδιώτης ἑστιάζει ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον στὸ πῶς ὁ ἴδιος θὰ ἐπιτύχη νὰ ἐπιβιώση καλλίτερα καὶ ἀνετώτερα, συνήθως εἰς βάρος τῶν ἄλλων. Ὁ ἰδιώτης τελικῶς αἰσθάνεται ἀπολύτως ἀπεκομμένος ἀπὸ τὸν κόσμο, τὴν κοινωνία καὶ τὴν Φύσιν, ἀλλὰ καί, σὲ ἔναν βαθμό, προνομιοῦχος, μὲ … Συνέχεια
Φθινοπωρινὴ πανδαισία…
Φθινοπωρινὴ πανδαισία στὴν Ἀρκαδικὴ Φύση!!! Τὸ χαλκόχρυσο φῶς της, ἀναμεμειγμένο μὲ τὴν καθαρότητα τοῦ Ἡλιάτορα στὴν πιὸ μαγική του ὥρα!!!
Γιά τό καλό μας;
Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς ζωές μας στά χέρια τῶν …«εἰδικῶν»; Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς σκέψεις μας, τίς πεποιθήσεις μας καί τίς ἀπόψεις μας στά χέρια τῶν ἐπιμορφωτῶν; Νά ἐμπιστευθοῦμε τό μέλλον τῶν παιδιῶν μας στά χέρια τῶν νεοταξιτῶν; Νά ἀγνοήσουμε τό ἔνστικτον ἐπιβιώσεώς μας; Νά κωφεύσουμε στίς κραυγές τῆς λογικῆς; Νά φιμώσουμε τίς συνειδήσεις μας;
Ἡ ἀληθινὴ ἐπανάστασις εἶναι κατὰ τοῦ ἰδίου σου τοῦ ἑαυτοῦ.
Ἡ ἀληθινὴ Ἐπανάστασις εἶναι ἐκείνη κατὰ τοῦ ἰδίου σου τοῦ Ἑαυτοῦ. Τὸ νὰ καταφέρῃς νὰ κόψῃς κάθε τί, ποὺ γίνετια ῥουτίνα, εἶναι ἡ μεγαλυτέρα νίκη ποὺ μπορεῖς νὰ ἐπιτύχῃς ἐνάντια στὸν τεμπέλη ἑαυτό σου, αὐτὸν ποὺ σὲ ἐμποδίζει ἀπὸ τὸ νὰ ἐκπληρώσῃς τὸ Πεπρωμένο σου.