Καλοδέξου τὰ ὄμορφα…
Ὅταν κάτι καλὸ ἔρχεται στὴν ζωή σου, μὴν λὲς ποτὲ «δὲν τὸ πιστεύω», γιατὶ μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο εἶναι σὰν νὰ τὸ ἀρνεῖσαι καὶ σὰν νὰ θέλῃς νὰ τὸ διώξῃς μακρυά.
Βάραινε στὰ χέρια του ὁ θάνατος… (ἀναδημοσίευσις)
Βάραινε στὰ χέρια του ὁ θάνατος καὶ τὰ κορμιά κείτονταν, δὲν εἶχαν ἄλλη ζωὴ νὰ δώσουν Κάποιες μάννες θὰ ραγίσουν «ὅλοι ἔχουν μάννες
Γνωρίζουμε ὅλοι μας πὼς τελειώνει ὁ χρόνος…
…ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, δὲν θέλουμε νὰ τὸ παραδεχθοῦμε. Γιατί; Τί μᾶς τρομάζει; Τί δέν θέλουμε νά ἀντιμετωπίσουμε; Τί εἶναι αὐτό πού ἀπευχόμεθα;
Περὶ προελεύσεως τῶν κακῶν. (ἀναδημοσίευσις)
Περὶ προελεύσεως τῶν κακῶν. Εἰς τὸ πρόβλημα τοῦτο, τεθὲν ἤδη ὑπὸ τοῦ Ἰαμβλίχου, ὁ Ἰουλιανὸς εἰς τὴν διατριβὴν του «Περὶ τοῦ πόθεν τὰ κακά» σήμερον ἀπολεσθεῖσαν» Τόσον δι᾿ἐκεῖνον, ὅσον καὶ διὰ τὸν Ἰάμβλιχον, ὁ Κόσμος, καλὸς καὶ ἀγαθὸς, εἶναι τὸ προϊὸν ἑνὸς ἀγαθοεργοῦ Δημιουργοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἡ ὕπαρξις τῶν κακῶν δὲν δύναται ν᾿ἀποδοθῇ.
Γιὰ νὰ ὑπάρξῃ Ἀρχὴ ἀπαιτεῖται νὰ προϋπάρξῃ Τέλος
Ὅσο ἐλπίζουμε κάτι νὰ ἀλλάξῃ πρὸς τὸ καλλίτερον, τόσο αὐτὴ ἡ βελτίωσις δὲν θὰ ἔρχεται. Δὲν γίνεται μὲ σαθρὰ ὑλικὰ νὰ δομήσῃς σταθερὰ κτίσματα. Πρέπει νὰ ἀπαλλαγοῦμε πλήρως καὶ ὁριστικῶς ἀπὸ ὅλα τὰ διεβρωμένα κατάλοιπα τοῦ κόσμου μας γιὰ νὰ μπορέσουμε, μὲ ἀποφασιστικότητα καὶ σθένος, νὰ ἐπαναδομήσουμε τὸν κόσμο μας.