Τὸ παρακάτω κείμενον ἐδημοσιεύθη στὶς 6 Ἰουνίου 2014. Ἦταν ἕνα ἀπὸ τὰ πλέον σημαντικὰ γιὰ ἐμέναν, πρὸ κειμένου νὰ συνειδητοποιήσω τὸ πόσο σπουδαῖος ἦταν ὁ ρόλος τῶν διαφόρων «Κωνσταντήδων» κατὰ τὴν διάρκεια τῆς Ἐπαναστάσεως. Τὸ κείμνον, ἂν καὶ «πατοῦσε» σὲ ἱστορικὸ γεγονός, δὲν ἦταν ἱστορικό. Ἦταν ἀφορμὴ γιὰ νὰ «δῶ» μέσα μου τὸ ἐὰν ἐγὼ … Συνέχεια
Τὸ ὁποῖον, θέλουμε δὲν θέλουμε, μποροῦμε δὲν μποροῦμε, ἀντέχουμε δὲν ἀντέχουμε, μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ πολεμήσουμε. Καὶ θὰ πολεμήσουμε, οὔτως ἢ ἄλλως, διότι δὲν ἔχουμε ἄλλην ἐπιλογή. Εἴτε λοιπὸν θὰ ἐπιλέξουμε τὸ νὰ γίνουμε πολεμιστές, εἴτε θὰ ὑποχρεωθοῦμε στὸ νὰ γίνουμε πολεμιστές… Εἶναι ὁ μονόδρομός μας…
Λιμάνι Πατρῶν. Δεκαετία τοῦ 1930.
Γίνε κομμάτι τοῦ δρόμου… Γίνε ὁ δρόμος… Μὴν φοβηθῇς τὸ ἄγνωστον… Μὴν τρομάξῃς ἀπὸ τὴν ὁρμή του.. Μὴν πισωγυρίσῃς ἀπὸ τὸ βάρος τῆς εὐθύνης…
Νέα ἡμέρα, νέα ἑβδομάδα, ἄλλη μέρα, ἄλλη ἑβδομάδα, ἄλλα δεδομένα… Ἀχαρτογράφητα νερά…
Ἔ καί; Ὅλοι δέν τό παθαίνουν; Τὸ ζήτημα δὲν εἶναι ἐὰν ἔχουμε ψευδο-ἐμμονές. Τὸ ζήτημα εἶναι τὸ ἐὰν μποροῦμε νὰ τὶς ἐγκαταλείψουμε, ὅταν αὐτὲς καταῤῥίπτονται. Κι εὐτυχῶς, ὅλο καὶ περισσότεροι εἶναι αὐτοὶ ποὺ πράγματι, ὅσο κι ἐὰν ξεβολεύονται, τὶς ἐγκαταλείπουν γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ σπάσουν μερικὰ ἀπὸ τὰ δεσμά τους.
