Τὸ σῶμα μας ἔχει τὴν δική του σοφία…

Τὸ σῶμα μας ἔχει τὴν δική του σοφία…

Τὸ σῶμα μας ἔχει τὴν δική του σοφία καὶ ἀποτυπώνει τὶς σκέψεις μας καὶ τὰ συναισθήματά μας. Ὅταν οἱ σκέψεις μας εἶναι χαρούμενες καὶ γεμάτες ἀγάπη δημιουργοῦν ὄμορφα συναισθήματα καὶ αὐτὰ τὰ συναισθήματα συμβάλλουν στὴν σωματική μας ὑγεία. Ὅταν οἱ σκέψεις μας εἶναι ἄκαμπτες καὶ ἀρνητικὲς δημιουργοῦν προβλήματα καὶ ἀσθένειες στὸ σῶμα μας.

Λίγο πρό τοῦ τέλους μποροῦμε νά παραιτηθοῦμε;

Λίγο πρό τοῦ τέλους μποροῦμε νά παραιτηθοῦμε;

Τὸ δύσκολον στὴν ζωή μας παραμένει τὸ ἐὰν μποροῦμε νὰ δεσμευθοῦμε, ἔως τέλους, γιὰ ὁποιονδήποτε σκοπό μας. Τὸ «τέλος» ὅμως οὐδέποτε μᾶς γνωστοποιεῖται ἀπὸ τὴν …ἀρχή. Ὅταν θέτουμε ἕναν στόχο οὐδέποτε γνωρίζουμε τὸ ἐάν, πῶς καὶ πότε τὸν πλησιάζουμε. Ἀρκεῖ νὰ τὸν διατηροῦμε μέσα μας ζωντανό, γιὰ νὰ γεμίζουμε ἐνέργεια καὶ νὰ ἐξακολουθοῦμε νὰ πορευόμεθα.

Βιβλιοκριτικὴ γιὰ «Τὸ βουνὶ»

Βιβλιοκριτικὴ γιὰ «Τὸ βουνὶ»

Πῆρα πρὶν λίγους μῆνες ἕνα πρόσφατα βραβευμένο μυθιστόρημα πιστεύοντας πὼς δὲν θὰ ἔχανα τὸν καιρό μου καὶ ἄρχισα νὰ διαβάζω κρατώντας, μάλιστα, καὶ σημειώσεις μὲ σκοπὸ νὰ γράψω κάτι γιὰ τὸ ἔργο μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀνάγνωσης. Καθὼς προχωροῦσα βῆμα μὲ βῆμα, σελίδα μὲ σελίδα, ἐνοίωσα ξαφνικὰ ὅτι βρέθηκα ξανὰ σὲ μία παραλία τῆς Ζακύνθου, … Συνέχεια →

Περὶ (ποιητικῆς) Ἀριστοτέλους ὁ λόγος…

Περὶ (ποιητικῆς) Ἀριστοτέλους ὁ λόγος…

Ἐπεὶ δὴ πρόκειται γιὰ ἀπολύτως προσωπικὲς ἀπόψεις, σκέψεις καὶ συμπεράσματα, ἀπαγορεύεται πλήρως κάθε ἀναδημοσίευσις ἀπὸ διάφορες ἱστοσελίδες καὶ …«γυπαετούς»!!! -Μελέτησες Ἀριστοτέλη; -Ναί, ἔχω διαβάση ὅλα του τὰ ἔργα. -Σὲ θαυμάζω! Ἀλήθεια, τά καταλαβαίνεις; -Πλάκα μοῦ κάνεις; Ὁ Ἀριστοτέλης εἶναι γιὰ μικρὰ παιδιά… Ἕνας τέτοιος διάλογος πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, μὲ γνωστὸ πρόσωπο τῆς πολιτικοκομματικῆς καθημερινῆς ἐπικαιρότητος … Συνέχεια →