Πρὸ εἴκοσι (20) ἐτῶν, μὴ θυμηθῶ πρὸ εἴκοσι πέντε (25), ποὺ «ξεκίνησε», ὅποιος ἠσχολεῑτο μὲ τὸ διαδίκτυο φαινόταν στοὺς γύρω του σὰν ἐξωγήινο σπασικλοnerd. Ἀρκετοὶ/ἒς ἐπιλέξαμε τότε αὐτὴ τὴν μορφὴ ἐπικοινωνίας καὶ πληροφορήσεως ἀλλὰ εὐτυχῶς μεγάλο ποσοστὸ ἀτόμων τοὐλάχιστον διετήρησε τὴν κοινωνικότητα καὶ τὴν προσωπικότητά του ἔχοντας τὸ διαδίκτυο ὡς ἐργαλεῖο.
Εἰδήσεις, ἐκλογές… Ὅλα μαζὺ τὰ κακὰ μᾶς ἔρχονται… Εὐτυχῶς ὅμως… Σήμερα τελειώνει τὸ πανηγύρι καὶ γιὰ μίε πενταετία, ὅσον ἀφορᾷ στὶς εὐρωεκλογές, θὰ πάψῃ ἡ ζαλάδα… Διότι περὶ ζαλάδας πρόκειται… Ἐὰν οἱ ἐκλογὲς ἀπέδιδαν στοὺς λαοὺς κάτι, θὰ τὶς εἶχαν πρὸ πολλοῦ καταργήση.
Ἦταν 2 καὶ κάτι… καὶ θὰ ἔβαζα φαγητὸ στὴν κατσαρόλα. Χοιρινὸ μὲ πρασοσέλινο αὐγολέμονο. Ξαφνικά, ἄρχισε νὰ τρέμῃ γῆ κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μου. Ψύχραιμα φόρεσα ὅτι βρῆκα πρόχειρο, καὶ ἔτρεξα ἀνεβαίνοντας τὴν Βουκουρεστίου.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ… Την μαρτυρία υπερήφανης Κυπριωτοπούλας, σε ρεπορτάζ της ΕΡΤ μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο και την συνακόλουθη αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Θλίψις, ποὺ μεγαλώνει κάθε χρόνο, τέτοιαν ἡμέρα… Θλίψις καὶ πόνος βαθύς… «Δὲν ξεχνῶ» κι ἄλλες εὐφάνταστες ἀρλουμπολογιες λέγονται, γράφονται καὶ ἀναπαράγονται, ἀπὸ ὅλο καὶ μικροτέρα μερίδα τῶν συμπατριωτῶν μας.
