Τὸ νὰ μπορῇ κάποιος, στὸν τομέα του, νὰ στέφεται πανευρωπαϊκὸς ἢ παγκόσμιος πρωταθλητής, μὲ κάνει νὰ αἰσθάνομαι ὑπερήφανη, ἀλλὰ ὄχι τόσο ὅσο θὰ ἤθελα. Κι αὐτὸ διότι τὸ νὰ μπορῇ κάποιος νὰ τρέχῃ ταχύτερα ἢ νὰ πηδᾷ ὑψηλότερα καὶ μακρύτερα ἢ νὰ μάχεται κολυμπώντας τελειότερα ἢ νὰ σκοπεύῃ ἀκριβέστερα ἢ νὰ εἶναι ἐπιδεξιώτερος σὲ γυμναστικὲς ἀσκήσεις, δὲν τὸν μετατρέπει αὐτομάτως σὲ Ἄριστον, ἐφ’ ὅσον συζητᾶμε γιὰ ἱκανότητες συγκεριμένες καὶ ὄχι ἀπαραιτήτως γιὰ Ἦθος ἢ γιὰ Ἀρχὲς ἢ γιὰ Παιδεία.
Συνέχεια →

Τὸ μόνο δημιουργικὸ καὶ θαυμαστὸ ταξείδι στὴν ζωή, εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ νὰ γνωρίζουμε τὸν ἑαυτό μας… Συνέχεια →

Ἂν θέλῃ κάποιος νὰ ἐλέγξῃ τὸ πόσο κοντὰ εὑρίσκεται στὴν πραγματοποίησι τοῦ ὀνείρου του, δὲν ἔχει παρὰ νὰ δῇ τὰ συναισθήματα ποὺ τρέφει ἀπέναντι σὲ ἐκείνους ποὺ ἔχουν ἤδη ἀποκτήσει αὐτὸ ποὺ ἐκεῖνος θέλει.
Συνέχεια →

Χρειάζεται θάῤῥος γιὰ νὰ προχωρήσουμε…Ὄχι τέτοιο ἀκριβῶς θάῤῥος σὰν αὐτὸ ποὺ χρειάζονται οἱ γενναῖοι πολεμιστὲς τῆς κάθε μάχης, διότι ἐμεῖς δὲν καλούμεθα νὰ κρατήσουμε ὅπλα ποὺ σκοτώνουν στὰ χέρια μας. Ἄλλο θάῤῥος χρειάζεται. Ἐκεῖνο τὸ θάῤῥος ποὺ θὰ μᾶς ὑποχρεώση νὰ κυττάξουμε μέσα μας, νὰ «σκαλίσουμε» τὶς ἐπίπλαστες φοβίες μας, νὰ καταργήσουμε μίαν πρὸς μίαν ὅλες τὶς ἁλυσίδες μας καὶ νὰ καταλήξουμε «γυμνοὶ» ἀπὸ περιττά, μόνοι μας, ἐμεῖς κι ὁ ἑαυτός μας. Συνέχεια →

Οἱ ἀνθρώπινες σχέσεις εἶναι δύσκολες.
Στὴν ἐποχή μας ὅλα φιλτράρονται καὶ πολλὲς ἀπὸ αὐτὲς τὶς σχέσεις ἀκυρώνονται.

Ὅμως…
Καλοὶ καὶ κακοὶ εἴμαστε ὅλοι μας.
Ἄλλοτε ἐπιτρέπουμε στὸν καλό μας ἑαυτὸ νὰ ἐκφρασθῇ κι ἄλλοτε γινόμαστε, ἀπὸ λίγο, ἔως πολύ, …καθαρματάκια. Συνέχεια →