Δὲν ἄφησαν κάτι στὴν τύχη γιὰ 44 ὁλόκληρα χρόνια.
Ἔτσι μία σπουδαία μουσικὴ πολιτισμικὴ ἐξέλιξις τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, ὅπως ἦταν τὸ ἐλαφρολαϊκὸ τραγούδι, ποὺ ἤκμασε ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ ΄60 καὶ παρήγαγε ἐξαιρετικοὺς μουσικούς, στιχουργοὺς καὶ ἑρμηνευτές, ἐκατηγορήθη ὡς μικροαστικό, χουντικό, στερούμενο βάθους ἐνῶ στὴν οὐσία ἐκπροσωποῦσε μία καινούργια κοινωνία, ποὺ ἔβγαινε δυναμικὰ στὸν παγκόσμιο στίβο, διεκδικώντας μία θέση στὶς ἀνεπτυγμένες κοινωνίες. Συνέχεια
Τελικά, αὐτὴ ἡ Χώρα εἶναι ἡ πιὸ σεξουαλικὴ ποὺ ὑπάρχει. Διαπιστώνεις ὅτι ὅλα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ …ὄρχεις καὶ πρωκτοὺς (τὰ γράφω στὴν καθαρεύουσα γιατί ἔτσι εἶναι πιὸ εὔκολο γιὰ τὸν ἀνθρώπινο ἐγκέφαλο νὰ δεχθῇ τὶς λέξεις χωρὶς νὰ ὑποστῇ «σόκ»).
Συνέχεια
Ἀπὸ τὴν ὥρα ποὺ ἄνοιξα αὐτὸ τὸ μαραφέτι, προβληματίζομαι νὰ γράψω κι ἐγὼ ἕνα σχόλιον γιὰ τὰ …«ἐγκαίνια» τοῦ ΜΕΤΡΟ στὴν Θεσσαλονίκη…
Τελικῶς δὲν θὰ τὸ κάνω. Συνέχεια
…ὁ βοῤῥειᾶς θὰ τὰ κάνη συντρίμια, κομμάτια…
Τὸ τραγοῦδι βέβαια μιλᾶ γιὰ «κακό», ἀλλὰ ἐγὼ λίγο τὸ παραφράζω…
…γιὰ τοὺς δικούς μου λόγους…!!! Συνέχεια
Τέσσερα χρόνια πριν το πόνημα, εδώ μέσα στο άλλο μου προφίλ κι’ ακόμη απαντήσεις δεν πήρα από κανένα….
Το ερωτηματολόγιο του …Ρούς
Πρέπει, φαίνεται, νὰ καοῦν πολλὲς πόλεις ἀκόμη, μέχρι νὰ γίνῃ κατανοητὸ ὅτι στὰ συμπαθῆ (σύγχρονα, φερέλπιδα, χειραφετημένα, προχωρημένα, ἀνεξάρτητα) παιδιὰ δίδεις ἕνα παγωτό, ὄχι ἕνα προεδρικὸ μέγαρο. 
Συνέχεια
