Οἱ κάτοικοι τῆς Νήσου τοῦ Πάσχα (ἔξω ἀπὸ τὴν Χιλή) κατάγονται ἀπό τούς Ἕλληνες;
Ὁ Γερμανὸς καθηγητὴς Γλωσσολογίας κ. Νὸρς Σ. Γιόζεφσον γράφει ὅ,τι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς πολλὲς λέξεις, ποὺ εἶναι ἑλληνικεές, στὴν Νῆσο τοῦ Πάσχα, «Μεγάλη ἐντύπωσιν τοῦ ἔκανε τὸ γεγονὸς ὅτι στὴν Νῆσο τοῦ Πάσχα ὑπάρχει ἔνα μνημεῖο ἰστορικό, ποὺ τὸ ἀποκαλοῦν Ahu Te-pito-te kura. Συνέχεια
Οι αρχαίοι Έλληνες έγραφαν με κεφαλαία γράμματα, χωρίς κενά διαστήματα, χωρίς σημεία στίξης και χωρίς τόνους, γιατί όλα αυτά περιέχονταν μέσα στις ίδιες τις λέξεις που άλλαζαν το ύψος της φωνής. Αργότερα, με τις κατακτήσεις του Μ. Αλεξάνδρου ο ελληνικός κόσμος και ο πολιτισμός του επεκτάθηκαν ως τις Ινδίες. Η ελληνική γλώσσα γίνεται πλέον κοινό κτήμα ενός τεράστιου και πολυποίκιλου πληθυσμού και η αττική διάλεκτος δεν ήταν δυνατόν να παραμείνει αμετάβλητη. Θα αποκτήσει λοιπόν μια νέα γλωσσική μορφή, την ονομαζόμενη ελληνιστική Κοινή ή απλώς Κοινή. Οι Αλεξανδρινοί γραμματικοί ήταν αυτοί που επινόησαν τους τόνους. Συνέχεια
Γράφουν κάποιοι «ἑλληνιστί» διὰ κάποιαν δίκην:
«…Διαβάστε σχετική δήλωση της βουλευτή (!!!) του ΣΥΡΙΖΑ, Β. Κατριβάνου». Συνέχεια
Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι συμπαθούσα (καὶ συμπαθῶ) τὴν κ. Ῥεπούση. Ἐκτίμησα (καὶ ἐκτιμῶ) τὴν σολωμική της προσπάθεια, στὴν Ἱστορία, τὸ ἔθνος νὰ μάθει νὰ θεωρεῖ ἐθνικὸ ὅ,τι εἶναι ἀληθινὸ καί, βεβαίως, δὲν ἔδωσα σημασία στὸ φραστικὸ ὀλίσθημα τοῦ «συνωστισμοῦ». Ἀλλωστε, ἐπρόκειτο γιὰ ἀντιγραφὴ ἀπὸ ξένο βιβλίο, ποὺ εἶναι μεταφρασμένο στα Ἑλληνικά.
Ἀκολούθησε ἡ πολιτική της ἐντάξη στὴν «ἀριστερά». Αὐτὸ μὲ ξένισε, γιατὶ ἡ ἀριστερὰ εἶναι ἡ κατ΄ἐξοχὴν παράταξη τῆς ἱστορικῆς μυθοπλασίας καὶ τῆς ἰδεολογικῆς χρήσεως τῆς ἱστορίας! Μὲ μπέρδεψε ἄκομα περισσότερο, ἀργότερα, ἡ ἐξαιρετικὰ καλὴ οἰκονομική της κατάσταση, σὲ σχέση μὲ τὴν ἔνταξη στὴν ἀριστερά-μοῦ ἔδωσε τὴν ἐντύπωση μιᾶς σνὸμπ τοποθετήσεως γιὰ πρόκληση… Συνέχεια
Οἰκουμενικὴ γλῶσσα ἡ Ἑλληνική:
Ὁ Γάλλος ἀρχαιολόγος Ὀνορὲ παρατηρεὶ ὅτι «Τὰ γράμματα τῶν Μάγιας μοιάζουν μὲ αὐτὰ τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου καὶ μάλιστα, μὲ τὴν ἴδια σειρά. Ἡ γλῶσσα τῶν Μάγιας ἀποτελεῖται κατὰ τὸ 1/3 ἀπὸ Ἑλληνικὲς λέξεις.» Συνέχεια
Ευβοϊκός σκύφος με εγχάρακτη επιγραφή: Είμαι [το ποτήρι/αγγείο;]
του Ακεσάνδρου. [… όποιος μου το στερήσει … τα μά]τια του
(ή τα χρήματά του) θα στερηθεί. Ευβοϊκό αλφάβητο
και ιωνική διάλεκτος περίπου 720 π.Χ.
