Γράφει λοιπὸν ὁ Κωνσταντῖνος Βῆττας, ἕνας καλὸς διαδικτυακὸς φίλος, ἐν συντομίᾳ τὴν πρόσφατο Ἱστορία μας, παρουσιάζοντάς την μὲ ἕνα ἐξαιρετικὰ ἐνδιαφέρον κινηματομήνυμα.
Γράφει ὅμως κι αὐτὸς (ὅπως ὅλοι μας) ὑπὸ τὸ πρίσμα τοῦ …δούλου, ἐφ΄ ὅσον, ἐδῶ καὶ (ἐπισήμως) δύο καὶ κάτι χιλιάδες χρόνια εἴμαστε ἀπολύτως ὑπάκουοι δοῦλοι ὡς λαός. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Δυστυχῶς «σύντροφε» ἀλεκσέι ἐσεῖς δὲν …ἀποθάνατε νωρίς!!!
Καί γιατί νά ἀποθάνετε ἄλλως τέ, πού εἶσθε καί νέοι; Πόσο περισσότερο ὅμως …ἀποθαμένος μπορεῖ νά γίνῃ κάποιος ἀπό ὅσο εἶναι ἤδη;
Καθίστε στὴν νιρβάνα σας… Δὲν σᾶς κουνᾶ κάποιος…
Ἐκ πρώτης ὄψεως τοὐλάχιστον…
Ἆσε ποὺ ὑπάρχει κι ἐκεῖνο τὸ ἄλλο «σύντροφε» ἀλεξέι…
Σοῦ ἔχουν ὑποσχεθῆ πὼς θὰ διαφύγης δίχως ἀμυχή… Ἴσως καὶ πὼς θὰ ἐπανέλθης, στὸ μέλλον, δριμύτερος…
Καί, σὲ ἕναν βαθμό, ἔχεις πεισθῆ πὼς θὰ τὰ καταφέρης. Ἴσως καὶ νὰ ὀνειρεύεσαι νέες ἀποθεώσεις…
Μὰ μέσα σου ξέρεις… Πρὸς τοῦτον καὶ τὰ χιλιάδες πραιτωριανὰ ποὺ σὲ προστατεύουν… Συνέχεια
Δικτατορία ἀκόμη δὲν γνωρίσαμε…
…τώρα ξεκινᾶ.
Κι ὅσοι ἀρέσκονται νὰ πιστεύουν πὼς ἔζησαν δικτατορίες, νὰ …γυρίσουν ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρά, γιὰ νὰ ἐξακολουθήσουν τὸν ὕπνο τους, διότι παραμένουν βαθύτατα νυκτωμένοι. Συνέχεια
Φρίττω κι ἐγὼ μὲ τὰ «gay pride»…
…ἀλλὰ ὄχι γιὰ αὐτὸ ποὺ φαντάζεσθε!!!
Ἄλλως τὲ οὐδέποτε οἱ ἐρωτικὲς προτιμήσεις τῶν γύρω μου μὲ ἐνοχλοῦσαν ἐφ΄ ὅσον θεωροῦσα καὶ θεωρῶ πὼς εἶναι δικαίωμα τοῦ κάθε ἑνὸς νὰ κάνῃ ὅ,τι θέλει στὸ κρεββάτι του, δίχως νὰ δίδῃ λογαριασμό.
Καί, ναί, ἔχω συναναστραφῆ μὲ ὁμοφυλοφίλους, δίχως νὰ ἐνοχλοῦμαι ἀπὸ τὶς ὅποιες προτιμήσεις τους (ὅταν δὲν ἔθιγαν τὶς δικές μου!!!).
Εἴπαμε… δικαίωμά τους ἀδιαπραγμάτευτον, ὅπως δικαίωμά μου, ἀδιαπραγμάτευτον, τὸ νὰ σέβομαι καὶ νὰ ὑπερασπίζομαι τὶς ἐπιλογές τους.
Συνέχεια
Θέλουμε τήν Πατρίδα μας πίσω;
Χμμμ… Καλὴ ἡ ἰδέα…
Πίσω της ὅμως ὑποβόσκει ἕνα σπουδαιότατον ἐρώτημα, ποὺ καλούμεθα νὰ ἀπαντήσουμε ὅλοι μας, μηδενὸς ἐξαιρουμένου:
Ἀξίζουμε τήν Πατρίδα μας;
Κι ἐάν ναί τί κάνουμε ἐμεῖς γιά νά τήν πάρουμε πίσω; Συνέχεια
Ὑπέρ-πατριωνόμεθα…
…καὶ μὲ τὴν …βούλα!!!
Εἶναι ἀξιοθαύμαστον τὸ πόσο πολὺ ἐπιδροῦν ἐπάνω μας τὰ ἐθνικά μας θέματα καί, ἰδίως, οἱ πιέσεις τῆς Τουρκίας καὶ τὸ Μακεδονικό. Λίγο ἔως πολὺ βέβαια ἦταν ἀναμενόμενον κάτι τέτοιο, ἐφ΄ ὅσον πάντα, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, στοὺς κινδύνους ξυπνούσαμε ἀπὸ λίγο ἔως πάρα πολύ. Συνέχεια