Εἶμαι καλά, διότι εἶμαι ζωντανή!
Εἶμαι καλά, διότι καὶ σήμερα ὁ Ἥλιος μοῦ χαμογελᾶ, ἄν καὶ κάπως ντροπαλά…
Ἔχω τὰ χρώματα ἀπὸ τὰ φυτά… Τὸ ἄρωμά τους…
Ἔχω τὸν ἦχο τῆς θαλάσσης… Τὴν μυρωδιά της…
Ἔχω τὰ βουνά… Τὸν ἄνεμο… Τὸ νερό… Καὶ εἶναι ὅλα δικά μου… Ὅλα… Εἶναι ἐκεῖ καὶ μὲ περιμένουν νὰ τὰ γευθῶ… Νὰ τὰ ἀπολαύσω… Νὰ μοιραστῶ τὴν ὀμορφιά τους… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Καλὴν χρονιὰ Ἕλληνες!!!
Καλὴν χρονιὰ νὰ ἔχουμε ὅλοι μας.
Δύσκολες συνθῆκες… Δύσκολες ὧρες… Δύσκολη ἡ ἐπιβίωσις…
Μὰ δὲν σκιάζομαι… Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, πάντα, μὰ πάντα, κάτω ἀπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες, ἐμεῖς τὰ καταφέραμε… Βγῆκαμε καὶ ζωντανοὶ καὶ νικητὲς μέσα ἀπὸ τὶς περιπέτειες.
Γιατί λοιπόν νά μήν τά καταφέρουμε σήμερα; Τί ἄλλαξε;
Μήπως τό ὅ,τι κάποιοι, ἴσως περισσότεροι ἀπό ἄλλες φορές, κατάφεραν νά βολευτοῦν καί νά ἁπλώσουν ἐπάνω μας τίς σκιές τους;
Ἔ καί;
Πρώτη φορά εἶναι;
Μήπως ξεχάσαμε τούς Ῥωμαίους, ἀνατολικούς καί δυτικούς; Συνέχεια
Εὐτυχῶς ποὺ ἔχουμε καὶ τὶς …«Λευκὲς Νύκτες».
Διότι πῶς θά ἀντελαμβάνοντο οἱ ἄστεγοι πώς σήμερα εἶναι μία διαφορετική νύκτα, ἐάν δέν τήν φωτίσουμε;
Διότι πῶς θά κατανοούσαμε κι ἐμεῖς τό νόημα τῶν ἑορτῶν, ἐάν δέν καταναλώσουμε σέ ὅλες τίς σαχλαμάρες τό λιγοστό περίσσευμά μας, ἤ ἀκόμη καί τό ὑστέρημά μας;;;
Διότι πῶς θά ἀντιληφθῇ τό κάθε καμμένο καμίνιεν πώς ναί, ἔχει πιθανότητες νά κερδίσῃ κι αὐτές τίς ἐκλογές, ἐπεί δή προσέφερε μερικές νύκτες σπατάλου φωταγωγίας στήν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν; Συνέχεια
Θρησκευτική παρανοϊκότης ἤ…;
Μόδα εἶναι καί θά περάσῃ;
Ἐπεὶ δὴ τώρα τελευταῖα, τοὐλάχιστον εἰς τὰ Εὐρώπας, ὅλο καὶ περισσότεροι ἀνακαλύπτουν τὴν πραγματικὴ ἱστορία τοῦ κόκα-κόλα ποὺ πηγαίνει μὲ ὅλα (τὰ σκουπίδια), ἄς μὴ γελάσω πολὺ σήμερα…
Ἄς τὸ ἀφήσω γιὰ μετὰ τὴν Πρωτοχρονιά… Συνέχεια
Ἔχεις παπούτσια;
Θα ήθελα να επικοινωνήσω μαζί σας, δυο μέρες πριν από τον καινούργιο χρόνο, και αντί για τις συνηθισμένες ευχές – που έτσι κι αλλιώς βγαίνουν αυθόρμητα από την καρδιά μας – να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία…
Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μην θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά Συνέχεια
Αὐτοεξάρτησις
Αὐτογνωσία: ἡ πεποίθησις τοῦ ὅτι ξέρω πῶς εἶμαι.
Πρέπει νὰ αὐτοπαρατηρεῖται κάποιος ὅταν εἶναι μόνος του, ἀλλὰ καὶ σὲ ἀλληλεπίδραση μὲ ἄλλους. Ὅταν ξυπνᾷ τὸ πρωί, ἀλλὰ καὶ τὴν στιγμὴ ποὺ κλείνει τὰ μάτια του τὸ βράδυ.
Στὶς πιὸ δύσκολες στιγμές, ἀλλὰ καὶ στὶς πιὸ ἁπλές.
Συνέχεια