Ἡ γιαγιά μου ἡ μακαρίτισσα μᾶς ἔλεγε πολλὰ παραμύθια καὶ εἶχε ἀδυναμία στὶς νεράιδες, ποὺ πρωταγωνιστοῦσαν σὲ πολλὰ ἀπὸ αὐτά. Ἔλεγε λοιπόν πὼς ὅταν ἕνα παιδὶ λέει δὲν πιστεύω στὶς νεράιδες, τότε μιὰ νεράιδα πέφτει κάτω νεκρή.

Τώρα ποὺ κι αὐτὴ ἡ χρονιὰ ἐπέρασε, πολλὰ εἶναι τὰ ὄνειρά ποὺ περιμένουν πίσω ἀπό τὶς κουρτίνες, πολλὲς εἶναι οἱ δημιουργικὲς σπίθες ποὺ περιμένουν νὰ μετατραποῦν σὲ φλόγες, πολλὲς ἐπιθυμίες ποὺ περιμένουν νὰ βγοῦν στὸ φῶς. Συνέχεια →

— Οἱ Τούρκοι, δὲν ἦσαν οἱ χειρότεροι…
Ὁ Ἑλληνι­κὸς λαὸς δὲν θὰ ἔκανε τὴν Ἐπανάσταση, γιὰ ν’ ἀποκαταστή­σει καὶ πολιτικά τοὺς κοντζαμπάσηδες.
Οἱ λέγοντες ὅτι ἡ Ἐπανάσταση ἦταν μόνον Ἐθνική, ἤ εἶναι ἀδιάβαστοι, ἤ δὲν μᾶς  λένε τὴν ἀλήθεια. Σκοτώνοντας τοὺς Τούρκους ἤξερε ὅτι σκοτώνει τὸν σύμμαχο τῶν κοντζαμπάσηδων.
Χωρὶς τὸν ἀφανισμὸ πρῶτα αὐτῶν, δὲν μπόραε νὰ ξεπάτωνε τοὺς ἄλλους.
Τὸ ὅ,τι σ’ αὐτὸ ἡ Ἐπανάσταση  γε­λάστηκε, δὲν πάει νὰ πεῖ διόλου ὅτι τοὺς ἐφείσθη. Συνέχεια →