Διότι πῶς θά ἀντελαμβάνοντο οἱ ἄστεγοι πώς σήμερα εἶναι μία διαφορετική νύκτα, ἐάν δέν τήν φωτίσουμε;
Διότι πῶς θά κατανοούσαμε κι ἐμεῖς τό νόημα τῶν ἑορτῶν, ἐάν δέν καταναλώσουμε σέ ὅλες τίς σαχλαμάρες τό λιγοστό περίσσευμά μας, ἤ ἀκόμη καί τό ὑστέρημά μας;;;
Διότι πῶς θά ἀντιληφθῇ τό κάθε καμμένο καμίνιεν πώς ναί, ἔχει πιθανότητες νά κερδίσῃ κι αὐτές τίς ἐκλογές, ἐπεί δή προσέφερε μερικές νύκτες σπατάλου φωταγωγίας στήν πόλιν τῶν Ἀθηνῶν; Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Θρησκευτική παρανοϊκότης ἤ…;
Μόδα εἶναι καί θά περάσῃ;
Ἐπεὶ δὴ τώρα τελευταῖα, τοὐλάχιστον εἰς τὰ Εὐρώπας, ὅλο καὶ περισσότεροι ἀνακαλύπτουν τὴν πραγματικὴ ἱστορία τοῦ κόκα-κόλα ποὺ πηγαίνει μὲ ὅλα (τὰ σκουπίδια), ἄς μὴ γελάσω πολὺ σήμερα…
Ἄς τὸ ἀφήσω γιὰ μετὰ τὴν Πρωτοχρονιά… Συνέχεια
Ἔχεις παπούτσια;
Θα ήθελα να επικοινωνήσω μαζί σας, δυο μέρες πριν από τον καινούργιο χρόνο, και αντί για τις συνηθισμένες ευχές – που έτσι κι αλλιώς βγαίνουν αυθόρμητα από την καρδιά μας – να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία…
Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα.
Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μην θυμηθούν ότι τα βάσανα και οι πόνοι δεν σταματούν όταν γιορτάζουμε Χριστούγεννα.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. Μια μητέρα με δυο παιδιά Συνέχεια
Αὐτοεξάρτησις
Αὐτογνωσία: ἡ πεποίθησις τοῦ ὅτι ξέρω πῶς εἶμαι.
Πρέπει νὰ αὐτοπαρατηρεῖται κάποιος ὅταν εἶναι μόνος του, ἀλλὰ καὶ σὲ ἀλληλεπίδραση μὲ ἄλλους. Ὅταν ξυπνᾷ τὸ πρωί, ἀλλὰ καὶ τὴν στιγμὴ ποὺ κλείνει τὰ μάτια του τὸ βράδυ.
Στὶς πιὸ δύσκολες στιγμές, ἀλλὰ καὶ στὶς πιὸ ἁπλές.
Συνέχεια
Ὁ Ἥλιος μας ἐπανῆλθε…
Μέσα στὴν χειμωνιάτικη ἀτμόσφαιρα, μέσα στὶς καταστροφὲς καὶ στὴν ἀπογοήτευσιν, ἕνας γελαστὸς Ἥλιος μᾶς φωνάζει μὲ ὅλην τὴν δύναμίν του: «Καλημέρα»!!!
Καλημέρα, πρὸ τελευταία ἡμέρα τοῦ ἔτους.
Ψύχος παντοῦ…
Οἱ αὐτοκτονίες, κι αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ἐξακολουθοῦν… Εἶναι διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀπωλέσαμε καὶ τὸ λαμπερὸ φῶς τοῦ Ἡλίου μας…
Εἶναι διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς φοβίες ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ κυβερνῶντες καὶ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὁ Ἥλιος μας ἐσκιάσθη ἀπὸ τὰ νέφη.
Ἔξω λοιπὸν σήμερα… Συνέχεια
Ἁπλᾶ ξέχασες τὸ ὄνειρό σου.
γράφει ο Άκης κουστουλίδης
Και όμως έρχεται η στιγμή που αντικρύζεις μπροστά σου μια λευκή σελίδα.
Ξεφυλλίζεις το βιβλίο της ζωής σου και φτάνεις στην σελίδα που φοβίζει περισσότερο και από την πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας σου που μπορείς να θυμηθείς. Συνέχεια