Μέσα στὴν χειμωνιάτικη ἀτμόσφαιρα, μέσα στὶς καταστροφὲς καὶ στὴν ἀπογοήτευσιν, ἕνας γελαστὸς Ἥλιος μᾶς φωνάζει μὲ ὅλην τὴν δύναμίν του: «Καλημέρα»!!!
Καλημέρα, πρὸ τελευταία ἡμέρα τοῦ ἔτους.
Ψύχος παντοῦ…
Οἱ αὐτοκτονίες, κι αὐτὲς τὶς ἡμέρες, ἐξακολουθοῦν… Εἶναι διότι μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἀπωλέσαμε καὶ τὸ λαμπερὸ φῶς τοῦ Ἡλίου μας…
Εἶναι διότι ἐκτὸς ἀπὸ τὶς φοβίες ποὺ μᾶς ἐπιβάλλουν οἱ κυβερνῶντες καὶ τὰ οἰκονομικὰ δεδομένα, ὁ Ἥλιος μας ἐσκιάσθη ἀπὸ τὰ νέφη.
Ἔξω λοιπὸν σήμερα… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἁπλᾶ ξέχασες τὸ ὄνειρό σου.
γράφει ο Άκης κουστουλίδης
Και όμως έρχεται η στιγμή που αντικρύζεις μπροστά σου μια λευκή σελίδα.
Ξεφυλλίζεις το βιβλίο της ζωής σου και φτάνεις στην σελίδα που φοβίζει περισσότερο και από την πιο μαύρη σελίδα της ιστορίας σου που μπορείς να θυμηθείς. Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιὰ εὑρίσκεται στὴν …προσωρινότητα!
Ὁ τρόπος ποὺ ἀντιλαμβανόμεθα τὰ πράγματα, τὰ πρόσωπα, τὶς καταστάσεις, τὰ συναισθήματα… ὅλα εἶναι μιὰ ἰδέα…
Μιὰ ἰδέα ποὺ ἐμεῖς κατασκευάζουμε γύρω ἀπὸ αὐτά… ὅπως τὴν θέλουμε… ὅπως θὰ τὴν θέλαμε… ὅπως μᾶς ἀρέσει… ὅπως τὴν ἐπιθυμοῦμε… Συνέχεια
Θές νά κάνῃς τό παιδί σου ὀλυμπιονίκη; Τρέχα στὴν Κίνα.
Ὅταν τὸ εἶδα ἀνατρίχιασα!!!
Καὶ δὲν μὲ πείραξε τόσο ἠ ἀνανδρεία τῶν προπονητῶν, ὅσο ἡ ἀναισθησία καὶ ἡ ἀνικανότης τῶν γονέων, ποὺ παραδίδουν τὰ παδιά τους, ἔτσι… Δίχως συνείδησιν… Μόνον πρὸς ἄγραν μεταλλίων!!!! Συνέχεια
Ἡ ὀμορφιά;
Ἡ ὀμορφιὰ ἄλλαξε τὰ γούστα της καὶ μᾶς θέλει ὅλους νὰ σπεύδουμε νὰ ἐξαλείφουμε τὰ σημάδια τοῦ χρόνου ἀπὸ ἐπάνω μας, φουσκώνοντας κάθε μας ῥυτίδα. Βλέπω ὅλο καὶ περισσότερες γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἄνδρες, νὰ ὁμοιάζουν μεταξύ τους. Ξέρω μιὰ κούκλα, πρῴην κούκλα, ποὺ ἐθίσθηκε στὶς πλαστικὲς καὶ μὲ αὐτὰ καὶ μὲ ἐκείνα ὁμοιάζει τώρα μὲ τῇ Donatella Vercase ποὺ κι αὐτὴ μὲ τὴν σειρά της, ὁμοιάζει μὲ τὸν Mickey Rourke ποὺ κι αὐτὸς εἶναι ἴδιος μὲ τὸν Φλωρινιώτη που κι αὐτὸς ὁμοιάζει μέ …… καὶ ὅλο αὐτὸ εἶναι σὰν τὸ παραμύθι δίχως τέλος. Σὰν ῥεπλίκες σὲ ταινίες ἐπιστημονικῆς φαντασίας κοντεύουμε να γίνουμε… Ἔλεος πιά!!!! Συνέχεια
