Ὁ μοναδικός!
Αὐτὸς ποὺ δίχως του δὲν ὑπάρχουμε.
Αὐτὸς ποὺ ἐὰν ἀπεφάσιζε νὰ σταματήσῃ γιὰ μερικὲς στιγμὲς νὰ μᾶς χαρίζῃ τὶς φλόγες του, τίποτα δὲν θὰ ὑπῆρχε ζωντανὸ στὸν πλανήτη.
Αὐτὸς ποὺ κυριολεκτικῶς Ἄρχει στὸ πλανητικό μας σύστημα.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἐσὺ ἐπιλέγεις σὲ ποιὰ πλευρὰ θὰ κολυμπήσῃς.
Δύο τα τινά… Ή μένεις στα ήρεμα και αβαθή, αλλά μένεις πάντα εκεί… Ή κολυμπάς στα βαθιά και ανοικτά και φεύγεις…! Όπως και να ‘χει… ΕΣΥ πάντα επιλέγεις από ποια πλευρά θα κολυμπήσεις…
Ὅλα τὰ παιδιὰ κάποτε μεγαλώνουν.
Γίνονται καλοὶ ἄνθρωποι, κακοὶ ἄνθρωποι…
Γίνονται μεγάλοι ἐπιστήμονες ἤ μεγάλοι ἐγκληματίες.
Γίνονται ἔνθεοι ἤ ἄθεοι.
Γίνονται τὰ πάντα…
Γίνονται μεγάλοι… Δῆλα δὴ ὅλα αὐτὰ ποὺ εἴμαστε ὅλοι ἐμεῖς οἱ ἐνήλικες σήμερα.
Χωρᾶ ἀπὸ ὅλα ἐτοῦτος ὁ πλανήτης. 
Ὁ Χίτλερ κάποτε ἦταν παιδί.
Εἶναι εὐτυχία νὰ ἀντιστέκεσαι καὶ νὰ πολεμᾶς!
Ὅταν εἶδα αὐτὴν τὴν πανέμορφη, χαμογελαστὴ φατσούλα, ποὺ κρύβεται ἀπὸ τοὺς ἰσραηλινοὺς στρατιῶτες, περιφρονῶντας τους, ντυμένη μὲ τὴν σημαία τῆς Πατρίδος της, ἀναστατώθηκα!
Τί ὀμορφιά εἶναι αὐτή;
Τί εὐτυχία;
Τὰ «ἔργα» τῶν φανατικῶν!
Νὰ λέμε εὐτυχῶς ποὺ σώζονται κι αὐτὰ ποὺ σώζονται, ἀπὸ τὰ ἔργα τῶν παππούδων μας. Εὑτυχῶς.
Διότι μὲ τόσον φανατισμό, τόση ἀνισοῤῥοπία, τόσο μένος κατὰ τοῦ ὡραίου μόνον ἀπολύτως ἀνεγκέφαλοι, ἀμόρφωτοι καὶ ὑπάνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ συμπεριφερθοῦν.
Ἀλήθεια, σέ τί ἀκριβῶς τούς πείραξε τό κάλλος καί ἡ μίμησις τῆς Φύσεως στά ἔργα τῶν προγόνων μας;
Τὰ βραβεῖα ΝΟΜΠΕΛ!
Τὰ ξέρετε φαντάζομαι…
Ἐὰν ἀνοίξετε τὴν ἀντίστοιχο ἱστοσελίδα στὴν ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ θὰ διαπιστώσετε πὼς ὁ κατάλογος αὐτῶν ποὺ ἔχουν τιμηθῇ μὲ τὰ ἐν λόγῳ βραβεῖα εἶναι ἀτελείωτος.
Ἰδίως βέβαια πρέπει νὰ σταθοῦμε σὲ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν λάβῃ τὰ εὔσημα γιὰ τὴν προσφορά τους στὴν εἰρήνη!!!
Θὰ παρακάμψω τὰ πρόσφατα καμώματα, μὲ τὴν βράβευσι τῆς εὐρωπΕϊκῆς Ἐνώσεως καὶ θὰ σταθῶ σὲ κάτι πιὸ …συγκεκριμένο!
Θὰ σταθῶ μόνον σὲ τρία πρόσωπα.
Σὲ κάποιον ποὺ ἔλαβε τὸ βραβεῖον γιὰ τὴν Εἰρήνη…
Συνέχεια