Κοττοῦλες ἤ Πολεμιστές;

Μέσα σὲ ἕναν μήνα ἔχασα τρεῖς φίλους μου. Καὶ τοὺς τρεῖς στὴν Κρήτη. Καὶ οἱ τρεῖς ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες ποὺ ἔκλεισαν τὶς ἐπιχειρήσεις τους καὶ θὰ ἔμεναν στὸν δρόμο.
Δὲν ἄντεξαν. Ἔδωσαν τέλος στὰ ἀδιέξοδα ἀφήνοντας πίσω τους ὀρφανά…

Ἐκύλησαν δύο χρόνια ἀπὸ τότε.
Δὲν ἐλησμονήθη τὸ περιστατικό, ἀλλὰ κάπως μαλάκωσε.
Κάθε φορὰ ὅμως ποὺ ἐδιάβαζα γιὰ αὐτοκτονίες ἔτρεμα. Θυμόμουν.
Καὶ μαζύ μου ξαναζοῦσαν οἱ  συγγενεῖς αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἐκεῖνες τὶς στιγμὲς τῆς φρίκης καὶ τῆς ὀρφάνιας.

Συνέχεια →

Μά ποιός ἔχει δίκαιον τελικῶς;

 

Ἐγὼ δὲν κατάλαβα!
Προσπάθησα.
Τὸ εἶδα μία… Τὸ εἶδα δύο… Τὸ εἶδα τρεῖς… Ἀλλὰ δὲν κατάλαβα!
Τὸ μόνον ποὺ κατάλαβα εἶναι πὼς κάποια κτήνη ἀπὸ τὴν μία μισοῦν κάποια κτήνη ἀπὸ τὴν ἄλλην. Ἀλλὰ καὶ τὰ κτήνη ἀπὸ τὴν ἄλλην μισοῦν τὰ κτήνη ἀπὸ τὴν μία. Τοῦ μίσους τὸ κάγκελο γίνεται… Καὶ τὰ κτήνη, κτήνη…

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=p7nM9doQc_Q]

Συνέχεια →

Τὸ ταξείδι ἔχει ἀπώλειες ἀλλὰ κι ἀπολαβές…

Τὸ ταξείδι καὶ τὰ πάθη τοῦ Ὀδυσσέως, τοῦ Ἕλληνος Ὀδυσσέως… εἶχε δεινά, περιπέτειες, ἀπώλειες καὶ μακρὺ χρόνο δέκα ἐτῶν…
Μὰ εἶχε κι ἐπιστροφή, θριαμβευτική καὶ ἐξόντωσι τῶν μνηστήρων…!!!

Συνέχεια →

Τὶ κρίμα ποὺ δὲν θὰ γίνουμε ὅλοι ἰατροί!

Ὅλον τὸν χειμώνα βοηθοῦσα ἕναν ἀνεψιό μου στὴν μελέτη του, γιὰ νὰ μελετήσῃ καὶ νὰ μπορέσῃ νὰ δώσῃ ἐξετάσεις τώρα, αὐτὲς τὶς ἡμέρες.
Ἕνα παιδὶ μέσου ἐπιπεδου, στὰ μαθήματα ποὺ μελετοῦσε, ἀλλὰ μὲ πάρα πάρα πολλὰ ταλέντα σὲ ἄλλους τομεῖς. Ἔξω ἀπὸ τὴν μελέτη.
Τὴν μελέτη τὴν ἀπεφάσισε μόνον καὶ μόνον γιὰ νὰ μὴν ἀναγκαστῇ νὰ κάνῃ κάποιαν χειρονακτικὴ ἐργασία.
Ἀλλὰ εἴπαμε… Ἔχει τόσα ταλέντα καὶ τόση προθυμία γιὰ ἐργασία, ποὺ κατὰ βάθος πιστεύω πὼς ἀδίκησε ἑαυτὸν μὲ τὸ νὰ πιεστῇ τόσο πολύ.

Αὐτὰ μὲ τὸν ἀνεψιό μου.
Ἔχουμε κι ἄλλα. Σημαντικότερα.
Διάβασα τὰ θέματα τῶν ἐξετάσεων.
Συνέχεια →

Ὁ μόνος ἄνθρωπος ποὺ πρέπει νὰ ξεπεράσῃς εἶναι ὁ ἑαυτός σου!

Μικρὲς ζωές…
Μεγάλα προβλήματα…
Κι ἀπὸ κοντὰ κι ὁ θάνατος…
Δὲν εἶναι ποὺ δὲν θέλουμε νὰ ζήσουμε…
Εἶναι ποὺ δὲν μάθαμε νὰ ζοῦμε..
Εἶναι ποὺ δὲν μάθαμε νὰ ἀκοῦμε αὐτὸ ποὺ βγαίνει ἀπὸ μέσα μας… Τὴν Ἀνάγκη! Τὸ πραγματικό μας Ἐγώ. Ὄχι τὸ ἐπίκτητο…
Συνέχεια →

Ὁ πραγματικὸς πλοῦτος!

Κάποιο βράδυ ένας διαβάτης ήρθε στην άκρη του χωριού και κοιμήθηκε κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά και ενώ κοιμόταν ένας χωριάτης τον πλησίασε και τον ξύπνησε λέγοντάς του:

– Την πέτρα! Δώσε μου την πολύτιμη πέτρα!

– Ποια πέτρα; δεν κατάλαβε ο διαβάτης.

– Χθες τη νύχτα είδα όνειρο το Σίβα και μου είπε να έρθω στην άκρη του χωριού όπου κάποιος άνθρωπος θα μου δώσει μια πέτρα που θα με κάνει πλούσιο για όλη μου τη ζωή.

Συνέχεια →