Νέο κόμμα ζητᾶ καὶ μαγειρεύει ὁ Χουντοχοΐδης. Τὸ ἴδιο κι ὁ Λοβέρδος. Τὸν μόνον ποὺ ξέχασαν εἶναι τὸν Πάγκαλο. (Καὶ ἡ Τζούλια δὲν θὰ τοὺς κακόπεφτε….)
Δὲν ξέρω ἐὰν τὸ ἔχετε καταλάβει, ἀλλὰ ζοῦμε κοσμοϊστορικὲς στιγμές!
Ὁ κόσμος καίγεται καὶ τὸ …τοῦτ, κτενίζεται! Ἡ δουλειὰ δὲν εἶναι ὅμως ντροπή… Καμμία δουλειὰ δὲν εἶναι ντροπή…
Συνέχεια
Πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν ἀκούσαμε γιὰ πρώτη φορὰ τὸ τραγούδι τοῦ Νίκου Καλογεροπούλου, μὲ τὸν Βασίλη Παπακωνσταντίνου, «ὅταν γυρίσω θὰ τοὺς γαμήσω».
Ἕνα τραγούδι θρύλο, γιὰ τὸ ὁποῖον πολλοὶ ἀνησύχησαν καὶ τὸ ἔκοψαν ἀπὸ τὴν πλατεία τοῦ ἀλλοτινοῦ Συντάγματος, ὅπως ἐπίσης ἔκοψαν καὶ τὸν Βασίλη.
Συνέχεια
Μὲ τὴν ἀλληγορία τῶν ἀλόγων
καὶ μὲ τὴν «λογικὴ» τῶν παραλόγων
λέω ἐκεῖνα ποὺ ἤθελε νὰ πεῖ ὁ καθένας
καὶ ὑπογράφω ἐγὼ γιὰ ὅλους· ὁ «κανένας».
Κακὴ διάθεσις…
Ψυχρὴ κι ἀνάποδη…
Ὅλοι μὲ κατεβασμένα κεφάλια περπατοῦν… Σκυφτοὶ σχεδόν…
Δυστυχία σὲ κάθε ματιά…
φωτογραφία
Διάβαζα λοιπὸν μίαν ἐνδιαφέρουσα τοποθέτησιν ἀναφορικῶς μὲ τὸ Χάος, τὸν Ἔρωτα καὶ τὴν Γαία.
Πράγματι ὁ Ἡσίοδος μᾶς ἄφησε σπουδαία κληρονομιὰ γιὰ νὰ προβληματιζόμεθα, νὰ μαθαίνουμε καὶ νὰ γινόμεθα ὅλο καὶ καλλίτεροι.
Ὅμως σήμερα δὲν θὰ καταπιασθῶ μὲ τὴν «Θεογονία» καὶ τὸ «Ἔργα καὶ Ἡμέραι».
Σήμερα θὰ καταπιασθῶ μὲ τὸ …Σήμερα!
– Ποῦ πᾶμε; Θὰ νικήσουμε ποτέ; Πρὸς τί ὅλη τούτη ἡ μάχη;
– Σώπα! Οἱ πολεμιστὲς ποτὲ δὲν ρωτοῦνε…!
