Ὅλο καὶ συχνότερα διαβάζω γιὰ παρ’ ὁλίγον δολοφονημένους, ποὺ κάτι συνέβῃ καὶ τελικῶς ξύπνησαν, ἀποφεύγοντας τὸν διαμελισμό. Ἀλήθεια, πόσοι ἄλλοι δέν τόν ἀπέφυγαν; Καί τελικῶς, ὅταν ἕνα κράτος, σάν τό δικό μας, καθιστᾶ τό σῶμα μας ἰδιοκτησία του, πόσα καί ποιά δικαιώματα μᾶς ἀπομένουν γιά νά διαχειριστοῦμε τά ὅποια μας δικαιώματα στήν διαβίωσιν;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Γειά σου τραπεζοϋπάλληλε Μάκη!
Ὅταν πρὸ μερικῶν ἐτῶν κάποιοι φίλοι ἔπιναν νερὸ στὸ ὄνομά σου Μάκη, τοὺς ἄκουγα καὶ παρέμενα σκεπτική.
Δὲν πολυμιλοῦσα… Κάτι θὰ ἤξεραν περισσότερο αὐτοί, ἔλεγα… Ὅμως ἐκεῖνο τὸ τσεκούρι Μάκη δὲν τὸ συγχωροῦσα… Δὲν τὸ καταλάβαινα… Δὲν χωροῦσε στὴν λογική μου…
Ἔλεγα μέσα μου: «δὲν γίνεται κάποιος ποὺ στὰ εἴκοσί του κυκλοφορεῖ μὲ τσεκούρι, στὰ σαράντα του νὰ ἔχῃ γίνῃ ἄνθρωπος… Ἀλλὰ καὶ πάλι… Μήπως τό κρατοῦσε γιά νά ἀμυνθῇ;»
Συνέχεια
Ἡ παράνοια!
Ζοῦμε σὲ ἐποχὲς μοναδικές!
Ἐποχὲς ποὺ θὰ τὶς θυμᾶται ἡ Ἀνθρωπότης καὶ θὰ διδάσκεται ἀπὸ αὐτές…
Ἐποχὲς ὅμως τέτοιες, ποὺ ἐπικρατεῖ τὸ χάος καὶ ἡ παράνοια!
Πρὸ ὁλίγου, ὅπως «περειδιάβαινα» στὸ μουροβιβλίον, ἔπεφτα διαρκῶς στὶς ἀναρτήσεις κάποιου διαδικτυακοῦ «φίλου».
Συνέχεια
Γονιδιακά Ἕλλην καί συνεπῶς Ἕλλην; Καλὸ τὸ ἀνέκδοτον!
Διαβάζω, ἀκούω, ἀντιμετωπίζω καθημερινῶς διάφορες καταστάσεις, ἀντιλήψεις, πεποιθήσεις, ἀναφορικῶς μὲ τὸ ἐὰν εἴμαστε ἤ ὄχι γονιδιακὰ Ἕλληνες. Ἐπὶ αὐτοῦ δὲν μπορῶ νὰ ἀπαντήσω ἐγὼ παρὰ μόνον ἡ ἐπιστήμη, ἡ ὁποία ἤδη τὸ ἔχει κάνει ἀρκετὲς φορές.
Ἀπὸ τὶς ἔρευνες τοῦ Πουλιανοῦ, ἔως τὶς δημοσιεύσεις τοῦ Τριανταφυλλίδου, ἤ ἀκόμη καὶ τὰ συμπεράσματα τοῦ Στάνφορντ. Ἔχουν ἤδη ἀποφανθεῖ οἱ εἰδικοὶ καὶ τὸ ἔχουν ἐπιβεβαιώσει!
Συνέχεια
Μόλυνσις…
Νά συμφωνήσω μέ τόν Εὑρύνοο ἤ νά κάνω τόν ὑπερασπιστή τῶν δικαιωμάτων τῶν …νεοελλήνων;
Θὰ συμφωνήσω…
Βλέπω νὰ φθάνουν δεκάδες μηνύματα στὸ ταχυδρομεῖο μου καθημερινῶς, τὰ ὁποῖα δὲν προλαβαίνω οὔτε κἄν νὰ ἀνοίξω..
Βλέπω φίλους μου νὰ ἔχουν χαθεῖ μέσα στὴν παγίδα τῆς ὑπερπληρλοφορήσεως, ἀλλὰ ἀπὸ κρίσιν… Ἀφῆστε τά…
Συνέχεια
Ποῦ θά πᾶτε μωρέ; Ποῦ θά μᾶς ἀφήσετε;
Ὅλοι μαζὺ θὰ τὸ περάσουμε τὸ χαντάκι.
Καὶ ἤ ποὺ θὰ τὸ περάσουμε, ἤ ποὺ κάποιοι θὰ πέσουν μέσα γιὰ νὰ μὴν ξαναβγοῦν ΠΟΤΕ!
Κι ἐπεὶ δὴ τρέμετε σὰν τὰ φύλλα στὸν ἄνεμο, κοπρόσκυλα, δὲν θὰ προλάβετε νὰ πᾶτε ΠΟΥΘΕΝΑ!
Ὅσους πλανῆτες κι ἐὰν βρεῖτε, ὅσους Ἄρηδες κι ἐὰν προετοιμάσετε, ὅσο πεινασμένους κι ἐὰν μᾶς ἀφήσετε, ἀπὸ ἐδῶ δὲν Συνέχεια