Η αγαπημένη μου φίλη/συναγωνίστρια Μάρω είναι η δασκάλα και η υπεύθυνη της παράστασης. Αυτόν τον τρόπο διάλεξε για να “γιορτάσει” την πτώση της χούντας.
Δεν έχω λόγια, μ’ έκανε κι έκλαψα..
Σ.Λ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Μόνον μὲ τὸν Ἔρωτα ζῶ!
Ἔχω ἐδῶ καὶ μῆνες ἀρχίσει ἕνα περίεργο σύστημα. Ψηλώνω, ψηλώνω, ψηλώνω… Μία φυλακή, ἐντὸς τῆς ὁποίας διαβιῶ τόσους αἰῶνες, μικραίνει, μικραίνει, μικραίνει… Κυττῶ γύρω μου… Οἱ τοῖχοι σπᾶζουν, διαλύονται… Κομματιάζονται… Μεγαλώνω… Ἀναπτύσσομαι… Ψηλώνω… Ξανακυττῶ γύρω μου… Ἐρημιά! Εἶμαι μόνη μου! Συνέχεια
Τὸ «σενάριον» εἶναι ΤΕΛΕΙΟΝ!!!
Εἶχα πάρα πολλὲς ἀπορίες κι ἀγωνίες γιὰ τὸ πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ γεγονότα καὶ γιὰ τὸν τρόπο ποὺ θὰ καταφέρναμε νὰ φθάσουμε στὸ ποθούμενον. Τὴν ἀπελευθέρωσι.
Ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ ὁ GAP ἐζήτησε δημοψήφισμα.
Ἑκείνην τὴν στιγμὴ κατάλαβα.
«Δέν ἐλπίζω τίποτα, δέν φοβᾶμαι τίποτα, εἶμαι ἐλεύθερος»
Τό δημοψήφισμα, πού δέν ἔγινε – παίζει νά ἦταν μπλόφα γιά νά ἀποχωρήσῃ ὁ ὀσφυκάμπτης καί νά παραδώσῃ τήν καυτή πατάτα καί νά συμπαρασύρῃ στήν εὐθύνη τῆς καταστροφῆς τῆς χώρας ὅλο τό πολιτικό σύστημα – ὡδήγησε τήν χώρα σέ «κυβέρνησι ἐθνικῆς ἐνότητος». Οἱ δικτάτορες τῶν Βρυξελλῶν (καί Βερολίνου), ἀπεφάσισαν καί διέταξαν τό ἑλληνικό προτεκτορᾶτο νά ψηφίσῃ καί δεσμευτῇ ἐγγράφως ἥ νέα δανειακή σύμβασις ἀπό ὅλα τά κόμματα πού στηρίζουν τήν μεταβατική; κυβέρνησι. Συνέχεια
«Πρωθυπουργός» ἢ «Νονός»;
Τὶς τελευταῖες ὧρες ἔχουμε , ἔχουμε σκεφθεῖ κι ἔχουμε γράψει τὰ πάντα.
Παπαδῆμος ἴσον τί;
Εἶναι αὐτός ποὺ χρειαζόμαστε ἢ εἶναι αὐτός ποὺ δέν χρειαζόμαστε;
Καί γιατί κάποιοι τσακίστηκαν νὰ στηρίξουν ἕνα πρόσωπο ποὺ «σέρνει» πολλές ἀμφισβητήσεις;
Βολεμένοι κι αὐτοί ἢ ξεπουλητᾶδες, ὅπως ὅλοι οἱ προκάτοχοί τους;
Πρωθυπουργός” ἤ Νονός;
Ὁ κ. Λουκᾶς Παπαδῆμος, δήλωσε “τεχνοκράτης“, καί ὄχι “πολιτικός“.
Δέν μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτό. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι οἱ Δυτικοί, τόν ἐπέβαλλαν ὡς “πρωθυπουργό” τῆς Ἑλλάδος.
Συνέχεια
Συνέχεια
Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες… Καμπᾶνες βροντερές…..
Σήμερα ὁ Νετάκιας θὰ μᾶς κάνῃ λίγο νὰ θυμηθοῦμε τὰ παλαιά.
Μίαν ἄλλην Κατοχή, ἕναν Θάνατο καὶ ἕναν Ὕμνο.
Ἔχει δίκαιον.
Πολλὰ τὰ κοινά σημεῖα…
Μόνον ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουμε τὸν ποιητή. Στὴν θέσι του κάποιοι πασχίζουν νὰ κηδέψουν τὴν Ἑλλάδα.
Θρῆνος τότε… Θρῆνος βαρύς… Θρῆνος ἀπέραντος…
Καὶ μετὰ μία Ἀνάστασις… Ποὺ ὅμως ἢθελε κι αὐτὴ τὸν χρόνο της γιὰ νὰ φθάσῃ!
Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες λοιπόν! Καμπᾶνες βροντερές! Ἔτσι πρέπει! Ὁ Πόλεμος ἔφθασε! Καὶ θὰ νικήσουμε!