Τὸ παρακάτω εἶναι δημιούργημα ἑνὸς παιδιοῦ.
[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vfo0kN-NmB0&feature=share]
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Ἡ κατωφέρεια καὶ ἡ ἀνωφέρεια!
Ἡ δημοκρατία μας εἶναι μία καραμέλα πλήρης ὑπνωτικῶν. Κοιμόμαστε! Μᾶς πηγαίνουν ὅπου θέλουν δίχως νὰ μᾶς ῥωτήσουν.
Ἀναδεικνύονται διαρκῶς χειρότερα ἀπὸ τοὺς προκατόχους τους πρόσωπα, ποὺ οὐσιαστικῶς κατεβάζουν ὅλο καὶ περισσότερο τὸ ἐπίπεδον τῶν ὑποψηφίων. Τί νά διαλέξῃ κάποιος ἀνάμεσα στόν Πάγκαλο στόν Ἀλέκο καί στήν Ἀλέκα; Ἀνάμεσα στόν GAP καί τόν Καρατζαπαίρνη. Ἀνάμεσα στόν Μπένυ καί τίς χἎννες. Ἀνάμεσα στὸν Ἀντώνη καί τόν Ἀλέξη; Ἀνάμεσα στό κάθε μιαρὸ κατασκεύασμα καί τὴν ἀνάγκη του γιά ἐλευθερία; Συνέχεια
Ἡ ἀνατροπή.
Ἐμεῖς ὡς χώρα τὴν πατήσαμε. 
Μπλέξαμε μὲ κουδουνισμένους, μὲ ἀλῆτες, μὲ τοκογλύφους, μὲ κάθε λογῆς τροκτικὸ καὶ πονηρὸ τοῦ πλανήτου, μὲ ἑβραϊκὲς τράπεζες, μὲ ἠλιθίους καὶ ἰδίως μὲ ἕναν λαὸ ποὺ μόλις τοῦ τάξῃς «λεφτά ὑπάρχουν» σὲ ξανα-ὁδηγεῖ στὸν ἀφανισμό.
Αὐτὰ ὅμως εἶναι γνωστά.
Αὐτὰ ποὺ δὲν προλαβαίνουμε νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι τὰ ὅσα συμβαίνουν στὴν γειτονιά μας. Δῆλα δή, ἐδῶ δίπλα καὶ λίγο παρακάτω.
Ἰταλία πρωτίστως!
Θά ἀναμένομεν ἐλπίζοντες ἤ θά πολεμήσουμε μέ ὅλα τά ὅπλα μας;
Ἤ, ἐναλλακτικὸς τίτλος: «Πονάει (τὸ δικό μας) κεφάλι-Κόψει (τὸ δικό μας) κεφάλι»
Σήμερα στὴν Πατρίδα μας ζοῦμε μίαν κατάστασι ὑστερίας.
Ὅλοι πνίγονται, ἀγανακτοῦν, ἐξοργίζονται… Ἀναζητοῦμε τὴν αἰτία τῶν κακῶν καὶ ἀδυνατοῦμε νὰ ἀντιληφθοῦμε πὼς ἐμεῖς εἴμαστε τὸ ἴδιο τὸ κακό.
Ἡ ἐκδίκησις τοῦ Ἕλληνος.
Ἕνα ἐμπεριστατωμένον ἄρθρον μᾶς φέρνει σήμερα ὁ Ἀνδρομέδιος.
Θὰ ἔλεγα μάλιστα πὼς εἶναι πολὺ περισσότερο ἀκριβὲς ἀπὸ αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβανόμαστε μὲ τὴν πρώτη ἀνάγνωσι.
«Πᾶμε τώρα, οἱ δύο μας».
Εἶχα πολὺ καιρὸ νὰ δῶ τὸν Παναγιώτη.
Τὸν συνήντησα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν στὸν δρόμο καὶ σταθήκαμε λίγη ὥρα νὰ κουβεντιάσουμε.
Στὴν ἀρχὴ γενικολογῶντας μιλούσαμε γιὰ τὰ τυπικά… «…Χαθήκαμε… Τά νέα μας… Πόσα παιδιὰ ἀπέκτησε ἀπὸ τότε ἔως τώρα, πόσο ἡ πίεσις στὴν ζωή του ηὐξήθη… Πόσο ἄλλαξε ἡ ζωή του…»
Ξέρετε… Συνέχεια