Τὸ «σενάριον» εἶναι ΤΕΛΕΙΟΝ!!!

Εἶχα πάρα πολλὲς ἀπορίες κι ἀγωνίες γιὰ τὸ πῶς θὰ ἐξελιχθοῦν τὰ γεγονότα καὶ  γιὰ τὸν τρόπο ποὺ θὰ καταφέρναμε νὰ φθάσουμε στὸ ποθούμενον. Τὴν ἀπελευθέρωσι. 

Ἔως τῆς στιγμῆς ποὺ ὁ GAP ἐζήτησε δημοψήφισμα. 

Ἑκείνην τὴν στιγμὴ κατάλαβα. 

Συνέχεια

«Δέν ἐλπίζω τίποτα, δέν φοβᾶμαι τίποτα, εἶμαι ἐλεύθερος»

Τό δημοψήφισμα, πού δέν ἔγινε – παίζει νά ἦταν μπλόφα γιά νά ἀποχωρήσῃ ὁ ὀσφυκάμπτης καί νά παραδώσῃ τήν καυτή πατάτα καί νά συμπαρασύρῃ στήν εὐθύνη τῆς καταστροφῆς τῆς χώρας ὅλο τό πολιτικό σύστημα – ὡδήγησε τήν χώρα σέ «κυβέρνησι ἐθνικῆς ἐνότητος». Οἱ δικτάτορες τῶν Βρυξελλῶν (καί Βερολίνου), ἀπεφάσισαν καί διέταξαν τό ἑλληνικό προτεκτορᾶτο νά ψηφίσῃ  καί δεσμευτῇ ἐγγράφως ἥ νέα δανειακή σύμβασις ἀπό ὅλα τά κόμματα πού στηρίζουν τήν μεταβατική; κυβέρνησι. Συνέχεια

«Πρωθυπουργός» ἢ «Νονός»;

Τὶς τελευταῖες ὧρες ἔχουμε , ἔχουμε σκεφθεῖ   κι ἔχουμε γράψει τὰ πάντα.

Παπαδῆμος ἴσον τί;

Εἶναι αὐτός ποὺ χρειαζόμαστε ἢ εἶναι αὐτός ποὺ δέν χρειαζόμαστε;

Καί γιατί κάποιοι τσακίστηκαν νὰ στηρίξουν ἕνα πρόσωπο ποὺ «σέρνει» πολλές ἀμφισβητήσεις;

Βολεμένοι κι αὐτοί ἢ ξεπουλητᾶδες, ὅπως ὅλοι οἱ προκάτοχοί τους;

Πρωθυπουργός” ἤ Νονός;

  κ. Λουκᾶς Παπαδῆμος, δήλωσε “τεχνοκράτης“,  καί ὄχι “πολιτικός“.
Δέν μᾶς ἐνδιαφέρει αὐτό. Μᾶς ἐνδιαφέρει ὅτι οἱ Δυτικοί, τόν ἐπέβαλλαν ὡς  “πρωθυπουργό” τῆς Ἑλλάδος.
Συνέχεια

Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες… Καμπᾶνες βροντερές…..

Σήμερα ὁ Νετάκιας θὰ μᾶς κάνῃ λίγο νὰ θυμηθοῦμε τὰ παλαιά. 

Μίαν ἄλλην Κατοχή, ἕναν Θάνατο καὶ ἕναν Ὕμνο.

Ἔχει δίκαιον. 

Πολλὰ τὰ κοινά σημεῖα… 

Μόνον ποὺ ἀκόμη δὲν ἔχουμε τὸν ποιητή. Στὴν θέσι του κάποιοι πασχίζουν νὰ κηδέψουν τὴν Ἑλλάδα.

Θρῆνος τότε… Θρῆνος βαρύς… Θρῆνος ἀπέραντος…

Καὶ μετὰ μία Ἀνάστασις… Ποὺ ὅμως ἢθελε κι αὐτὴ τὸν χρόνο της γιὰ νὰ φθάσῃ!

Ἠχῆστε οἱ σάλπιγγες λοιπόν! Καμπᾶνες βροντερές! Ἔτσι πρέπει! Ὁ Πόλεμος ἔφθασε! Καὶ θὰ νικήσουμε! 

Συνέχεια

Οἱ ἀστέρες καὶ οἱ διάττοντες ἀστέρες.

Τί εἶναι ἕνας διάττων ἀστήρ;

Ἕνα πεφταστέρι. Δῆλα δή διαστημικὴ σκόνη ἢ μικροσκοπικὰ κομμάτια ἀπὸ μετεωρῖτες ποὺ εἰσέρχονται στὴν ἀτμόσφαιρα.

Λάμπουν ὅμως… Καὶ λάμπουν δυνατά… Σχεδόν φωτίζουν…

Συνέχεια

Μόνον ἐὰν εἶμαι ὁ Φοίνιξ!

Τὶς νῦκτες στὰ ὄνειρά μου βλέπω Ἑλλάδα. Βλέπω φῶς. Βλέπω ἐλευθερία. Ἀνθρωπιά! Χαρά! Εὐδαιμονία.

Τὶς ἡμέρες ἀνοίγω τὰ μάτια καὶ συνειδητοποιῶ πὼς ὅλο αὐτὸ μᾶλλον εἶναι ψευδαίσθησις. 

Ἀλλὰ τὶς νῦκτες ξαναβλέπω χαρά, ἀλήθεια, φῶς… 

Καὶ πάλι ἡ Αὐγὴ διαψεύδει τὴν νύκτα.

Συνέχεια