Καὶ στὸ τέλος ἔμεινε …κανείς!

ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ… ΔΕΝ ΕΜΕΙΝΕ ΚΑΝΕΙΣ

  Πρώτα ήρθαν οι Αλβανοί
 Και πήραν τις δουλειές των χτιστών και των εργατών της γης
Κι εγώ, που δεν ήμουν τίποτα από τα δυό, είπα: Καλά είναι Γίνονται και οι δουλειές φθηνότερα 
Και μετά άρχισαν να κλέβουν τα σπίτια στα χωριά 
Αλλά εγώ, που δεν έχω σπίτι σε χωριό, είπα δεν πειράζειΤι κι αν μας μισούν, κι αν δεν συνυπογράφουν ΑΟΖ, 
Τι κι αν έδωσαν τον Αυλώνα ΜΑΣ στον προαιώνιο εχθρό για να ελλιμενίζει το Στόλο του στα νώτα μας και να μας χτυπήσει πισώπλατα; Ας είμαστε ανοιχτόμυαλοι
 Κι αυτά το ΟΥΚ και το Λιμενικό, όλοι Φασίστες είναι. Μα συνθήματα ήταν αυτά στην παρέλαση; Εκθέτουν τη χώρα διεθνώς! Πώς; Οι Αλβανοί γράφουν στα σχολικά τους βιβλία για Τσαμουριά και Μεγάλη (Φυσική) Αλβανία; Σιγά μην πέσουμε στο επίπεδό τους! Εμείς είμαστε Ελευθεριακοί!!!
Συνέχεια →

Ἀντιλαλοῦν οἱ φυλακές….

Θὰ συμφωνήσω μὲ τὸν πιτσιρίκο. Ἔχει πολλὰ δίκαια (ἀλλὰ ποῦ νὰ τὰ βρῇ)!

Ἡ λέξις «ἐπανάστασις» εἶναι κάτι ποὺ ἐλάχιστοι ἀντιλαμβάνονται ὡς κάτι καλό. 

Γιατί;

Μήπως καί ἡ ἐπανάστασις τοῦ 1821 δέν ἦταν ἐπανάστασις;

Νὰ τὸ δοῦμε ὅμως διαφορετικῶς. 

Ἑγὼ κάνω ἐπανάστασι αὐτὴν τὴν στιγμή. Ὅπως καὶ χιλιάδες ἄλλοι γύρω μου. Βέβαια κάποιοι ἀπὸ ἐμᾶς κουβαλοῦν βαρίδια μαζύ τους. Βαρίδια Συνέχεια →

Ὅταν ἔχῃς μάθει μὲ πατερίτσες, δυσκολεύεσαι νὰ ξαναμάθῃς περπάτημα!

Αὐτὴ ἡ γυναίκα, ἂν καὶ πράγματι ἀνάπηρη, εἶναι πιὸ ὄρθια ἀπὸ πολλοὺς ἀπὸ ἐμάς.

Δύσκολο πρᾶγμα! 

Σχεδὸν ἀδύνατον! 

Πῶς ἀπό τό σημεῖον ἀπολύτου ὑποστηρίξεως νά περάσῃς στό σημεῖον τῆς ἀπολύτου ἐλευθερίας;

Συνέχεια →

Γεννήθηκα Ἐλεύθερος!

Ὁ Λακεδαίμων σήμερα μᾶς συγκλονίζει!

Γεννήθηκα ἐλεύθερος! 

Ἔτσι εἴμαστε ἐμεῖς! Ἀπὸ Φύσι!

Γεννηθήκαμε ἐλεύθεροι! 

Αὐτὸ ἀπὸ μόνον του εἶναι τὸ μεγαλύτερό μας ὅπλο!

Συνέχεια →

Ἐμεῖς θὰ τραγουδᾶμε: «χαῖρε ὤ χαῖρε Ἐλευθεριά!»

Ὁ τίτλος «ἐκόπη» γιὰ νὰ χωρέσῃ. Ὅμως τὸ κείμενον ῥέει Ἑλλάδα. Ῥέει Ἔρωτα! Ῥέει χαρὰ καὶ βεβαιότητα γιὰ ὅσα ἔπονται. 

Συνέχεια →

Ὁ λάκκος τῶν Λάκηδων.

Διάβαζα πρὸ ὁλίγου, σὲ ἠλεκτρονικὴ ἔκδοσι ἐφημερίδος, τὰ περὶ ἀνόδου καὶ καθόδου τοῦ Λάκη Γαβαλᾶ. Παιδὶ μαρμαρᾶ ὁ Λάκης. Δὲν τοῦ ἄρεσε ὅμως τὸ μαρμαράδικο κι ἔγινε ὁ Λάκης. 

Ζωὴ πλαστή, δῆθεν, φτιακτὴ κι αὐτή. 

Συνέχεια →