Τί εἶναι ἕνας διάττων ἀστήρ;
Ἕνα πεφταστέρι. Δῆλα δή διαστημικὴ σκόνη ἢ μικροσκοπικὰ κομμάτια ἀπὸ μετεωρῖτες ποὺ εἰσέρχονται στὴν ἀτμόσφαιρα.
Λάμπουν ὅμως… Καὶ λάμπουν δυνατά… Σχεδόν φωτίζουν…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Θὰ νικήσουμε!
Μόνον ἐὰν εἶμαι ὁ Φοίνιξ!
Τὶς νῦκτες στὰ ὄνειρά μου βλέπω Ἑλλάδα. Βλέπω φῶς. Βλέπω ἐλευθερία. Ἀνθρωπιά! Χαρά! Εὐδαιμονία.
Τὶς ἡμέρες ἀνοίγω τὰ μάτια καὶ συνειδητοποιῶ πὼς ὅλο αὐτὸ μᾶλλον εἶναι ψευδαίσθησις.
Ἀλλὰ τὶς νῦκτες ξαναβλέπω χαρά, ἀλήθεια, φῶς…
Καὶ πάλι ἡ Αὐγὴ διαψεύδει τὴν νύκτα.
Τά στημένα γεγονότα γιά τήν ἐξαπάτησι τοῦ λαοῦ
Ἔχω τήν ἐντύπωσι ὅτι ὅλα αὐτά πού συμβαίνουν τίς τελευταῖες ἡμέρες στήν χώρα εἶναι στημένα. Τό δημοψήφισμα τοῦ «πρωθυπουργοῦ» ἡ κωλοτούμπα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολιτεύσεως, οἱ κορῶνες ἀπό τήν πλευρά τῶν «διαφωνούντων» βουλευτῶν καί ὑπουργῶν τοῦ Πα-σόκ. Στημένα γιά νά Συνέχεια
Κουνηθόμεν, λυγισθόμεν….
Μία ματιὰ ἀπὸ τὸν Κώστα Καββαθᾶ στὴν ἐπικαιρότητα, εἶναι μία ματιὰ ξεκούραστη.
Τὰ ἀστεῖα τὰ κάνῃ νὰ φαίνονται στὴν πραγματική τους διάστασι: γελοῖα!
Ἕνας «πολιτικὸς κόσμος» ποὺ ἐκπροσωπεῖ τὸ ΤΙΠΟΤΑ!!!
Τίποτα! Τὸ ἀπόλυτον ΤΙΠΟΤΑ!
Στηρίζουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, κρατῶντας τὰ προσχήματα, τὶς περισσότερες φορές, ἀλλὰ ὅλα ἀποσκοποῦν στὸ ἕνα:
τὴν διασφάλισι καὶ τὴν διαιώνιση τοῦς καθεστῶτος τους.
Ψέμμα, ψέμμα, ψέμμα…
Μίαν ἀλήθεια, μία εἰλικρινὴ θέσι, μίαν ἔντιμη τοποθέτησι ΠΟΤΕ! Κάποιο μυστικὸ πάντα στὸ πίσω μέρος τοῦ (ἀνυπάρκτου τὶς περισσότερες φορές) μυαλοῦ τους.
Δημοψήφισμα ἢ ἐκλογές;
Μὲ ἐρωτοῦν φίλοι, γνωστοὶ κι ἄγνωστοι.
Δημοψήφισμα ἢ ἐκλογές;
Τίποτα ἀπὸ τὰ δύο!
Ἴσως νὰ διεφάνη πὼς εἶμαι ὑπὲρ τοῦ δημοψηφίσματος μέσα ἀπὸ τὰ γραφόμενά μου.
Κακῶς.
Στιγμάτισα ἁπλῶς τὴν «δημοκρατικὴ» φύσι τῶν «κυβερνώντων» μας.
Τὰ θεωρῶ γελοιότητες ὅλα αὐτά!
Δημοψήφισμα στὸ ξαφνικό; Στὸ δίχως προηγούμενον; Στὸ ἄνευ δημοκρατικῆς λαλιᾶς σύστημα; Δουλευόμαστε;
Ἀπὸ τὴν ἄλλη, μήπως εἶναι καλλίτερες οἱ ἐκλογές;