Πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι ἡ ἐπικοινωνιακὴ πολιτικὴ τοῦ Μαξίμου εἶναι ἄκρως ἐπιτυχημένη.
Μέσα ἀπὸ τὰ μήντια ποὺ ἐλέγχει (δηλαδὴ τὸ σύνολο σχεδόν) ἔχει κατορθώσει νὰ μᾶς πείσῃ ὅτι κάθε ἀρνητικὸ ἐπιβάλλεται μὲ ἐντολὴ τῆς τρόικας, ἐνῶ τὰ λίγα θετικά, ποὺ καλοπιάνουν τὸν λαούτζικο, μὲ ἐντολὴ Σαμαρᾶ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: κοινὴ λογική!
Ὁ οἰωνὸς ὑποδεικνύει πόλεμο καὶ ὄχι εἰρήνη.
Νόμιζω ὅτι καὶ τὰ πτηνὰ ἔχουν κάποιο ἐπιπλέον νόημα, ἀλλὰ χρειάζεται ἀρχαῖο οἰωνοσκόπο ἐδῶ πέρα… θέλει κανεῖς νὰ δοκιμάσῃ τὴν τύχη του στὴν οἰωνοσκοπία; Συνέχεια
Δέν ἔχουμε ποινή; Ἔ, νὰ ἐφεύρουμε!
Καὶ μέσα σὲ ὅλα τὰ ἄλλα ἔχουμε καὶ τὴν Μυρτῶ…
Τὴν Μυρτῶ ΟΛΩΝ μας, ἐφ΄ ὅσον θὰ μποροῦσε νὰ ἦταν δικό μας παιδί…
ΕΙΝΑΙ δικό μας παιδί…
Κι ὅμως…
…οἱ «ἀριστεροί» ζητοῦν «Ἐλαφρᾶ μεταχείριση τοῦ Κτήνους!!!» Συνέχεια
Οἱ κακοί Ἕλληνες πού ὑποδέχονται ἀπάνθρωπα τούς Ἕλληνες μετανάστες;
Γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ καταλάβουμε τὸ ποῦ στοχεύει αὐτὸ τὸ ἄρθρον, ποὺ τόσο ἐντόνως κάνει τὸν γύρο τοῦ διαδικτύου, καλὸ εἶναι νὰ προσέξουμε τὸ ποιοὶ τὸ ἀναπαράγουν καὶ τὸ πόση συμμετοχή/συνενοχὴ ἔχουν στὴν παραπληροφόρησίν μας καὶ τελικῶς στὴν δουλοποίησίν μας.
Σήμερα λοιπὸν δὲν θὰ σᾶς γράψω ἐγώ, ἀλλὰ μία Ἑλληνίδα, μετανάστρια, ποὺ εἶναι κυριολεκτικῶς ἔξαλλη μὲ τὶς τελευταῖες δημοσιεύσεις… Συνέχεια
Ὁ Ἐγκληματίας ποὺ προστατεύεται καὶ ὁ Ἥρως ποὺ διώκεται
Καὶ ξαφνικὰ σύσσωμος ὁ ἑλληνικὸς τύπος σηκώθηκε στὰ πόδια του γιὰ νὰ ἀξιώσῃ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ δικαίου, ὑπὲρ ἀποφάσεων τῆς ἀμερικανικῆς δικαιοσύνης. Καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν, τῶν πυρήνων ἀρθρογράφων, ἠσχολήθῃ μὲ τὸ ἔγκλημα. Τὸ πραγματικὸ ἔγκλημα.
Τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος. Διότι περὶ αὐτοῦ πρόκειται!!!
Ἡ ὑπόθεσις ἔχει ὡς ἐξῆς:
Ὁ ἀνεψιὸς τοῦ Ἀθανασίου Ἀνδρεουλάκου, γενικοῦ γραμματέως Δημοσίας Τάξεως, ποὺ τυγχάνει ταὐτοχρόνως κουνιάδος τοῦ μπιμπικίου, Γιάννης Καραγιαννίδης, διέπραξε ἕνα βαρύτατον ἔγκλημα κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος καὶ κυκλοφορεῖ ἐλεύθερος.
Γιὰ τὴν ἀκρίβεια πέταξε σχεδὸν 500 κιλὰ σιτάρι, ἐμποτισμένου μὲ πετρέλαιο, στὸν Εἰρηνικὸ ὠκεανό, ἀνοικτὰ τῆς Κίνας.
Οἱ ἀμερικανικὲς ἀρχές, καὶ πολὺ σωστά, ἔχουν ἐκδόσῃ διεθνὲς ἔνταλμα συλλήψεως εἰς βάρος του. Συνέχεια
Τέχνη καὶ Βαρβαρότητα.
«ἄγαλμα πᾶν ἐφ’ ᾧ τις ἀγάλλεται»
ΛΕΞΙΚΟΝ ΣΟΥΔΑ
Στὶς ἀρχὲς τοῦ περασμένου αἰῶνα, ἕνας Αὐστριακὸς συλλέκτης ἔργων τέχνης, ἀγόρασε σὲ δημοπρασία τὸν πίνακα «Ἡλιοβασίλεμα πάνω ἀπ’ τὴν Ἀδριατική» (1910). Ὁ πίνακας συνοδευόταν ἀπὸ πιστοποιητικὸ ἐμπειρογνωμόνων ὅτι τὸ ἔργο ἀνήκει στὸ χαρισματικὸ πινέλο τοῦ Ραφαὲλ Ἰωακείμ Μπορονάλι, ἑνὸς ἐκ τῶν φωτεινοτέρων ἐκπροσώπων τῆς ἐξπρεσσιονιστικῆς σχολῆς. Στὴν πραγματικότητα ὁ καμβὰς ζωγραφίστηκε ἀπὸ ἕνα πινέλο, τὸ ὁποῖο ἔδεσε στὴν οὐρὰ ἑνὸς γαϊδάρου μία ὁμάδα καλλιτεχνῶν, μὲ ἀρχηγὸ τὸν Roland Dorzhele. Μάλιστα, κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ἐμπνευσμένης δημιουργίας δὲν παρέλειψαν νὰ φωτογραφίσουν τὴ στιγμή. Τὸ δὲ ὄνομα Boronali ἀποτελεῖ ἀναγραμματισμὸ τῆς λέξεως Συνέχεια