Η φωτογραφία αυτή τραβηγμένη στην οδό Αδριανού αυτό το σαββατοκύριακο και σε διάρκεια μερικών λεπτών αποτυπώνει μια ιστορία με πολλές προεκτάσεις! Ο καθένας ας βάλει τις δικές του! Εγώ θα σας πω την δική μου!
Λαθρέμποροι, λαθρομετανάστες, λαθροέποικοι (μην είμαι ρατσίστρια;) με τις πραμάτειες τους, αλωνίζουν πάνω κάτω σαν κύριοι, κάνουν τους τζίρους τους και εις υγείαν των κορόιδων.
Κατά τη διάρκεια του μεσημεριού Συνέχεια
Εὐτυχῶς!
Νὰ μὴν ὑστεροῦμε βρὲ παιδιά!
Δὲν γίνεται νὰ ἔχουν ὅλες οἱ εὐπρεπεῖς χῶρες τὸν σκληροπυρηνικὸ ἰσλαμικό τους πυρήνα κι ἐμεῖς νὰ μένουμε πίσω. Αὐτό δέν θέλαμε; Αὐτό δέν ἐπιδιώκαμε; Εὐρώπη καί Ἀμερική δέν θέλαμε νά γίνουμε;
Τὸ ὅ,τι γίναμε Μπαγκλαντὲς δὲν ἔχει καμμία ἀπολύτως σημασία. Ἔτσι κι ἀλλοιῶς σὲ λίγον καιρὸ ἡ παγκόσμια κυβέρνησις θὰ καταργήσῃ διὰ παντὸς σύνορα, ταὐτότητες, ἐθνικότητες. Ἐμεῖς γιατί λοιπόν ἀνησυχοῦμε;
Συνέχεια
Μία ἀπορία τὴν ἔχω ὅμως.
Ὄχι διότι τέτοιου εἴδους φιντάνια ἀδυνατοῦμε νὰ παράξουμε μόνοι μας, ἀλλὰ διότι ἐξ ὅσων γνωρίζω, κι ἐξ ὅσων διαβάζω, οἱ ἐπιστᾶτες πλέον ἐπιλέγονται ἀπὸ ἄλλες ἐθνικότητες, πλὴν τῆς Ἑλληνικῆς.
Βλέπετε, εἶναι σκληρότεροι συνήθως.
Εἴπαμε, ὄχι πὼς ἐμεῖς δὲν ἔχουμε καθάρματα μέσα στὴν κοινωνία μας…
Ἀλλά αὐτοί εἰδικῶς τί ἐθνικότητος ἦσαν;
Συνέχεια
Ἕνα σημεῖον πρέπει νὰ ξεκαθαρίσω.
Οὐδέποτε ὑπῆρξα ῥατσίστρια ἤ κάτι τέτοιο, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται τόσο συχνὰ σήμερα, λόγῳ …μοδός!
Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ κάνει νὰ μὴν ἀντιλαμβάνομαι τοὺς στόχους καὶ τὶς μεθοδεύσεις, ἰδίως τῶν ἐπικρατούντων ἠλιθίων, βάσει τῶν ὁποίων οἱ Ἕλληνες διώκονται πλέον ἐπισήμως στὴν χώρα τους, ὠθούμενοι πρὸς τὴν μετανάστευσι, καὶ τὴν ἴδιαν ὤρα τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν προσκαλεῖ ἀλλοεθνεῖς νὰ λάβουν τὶς θέσεις τους.
Η Ύπατη Αρμοστεία έχει δημιουργήσει προσφυγικούς καταυλισμούς σε αρκετές γειτονικές της Συρίας χώρες (Φωτογραφία: Reuters )
Τὸ ἄρθρον, ἀναφορικῶς μὲ τὴν Συρία, ποὺ μᾶς κατηγορεῖ γιὰ τὰ χίλια μύρια, ἴσως νὰ τὸ διαβάσατε. Ἐγὼ τὸ ἐπέτυχα πρὸ δύο ἡμερῶν καὶ ἐσκέφθην ἀρχικῶς νὰ τὸ ἀγνοήσω. Δὲν εἶχε νόημα. Παραπλάνησις τῆς παραπλανήσεως, πρὸ κειμένου νὰ ἀνάβουν τὰ αἵματα κι ἀπὸ τὶς δύο πλευρές. Ἀπὸ τὴν μία δῆλα δὴ οἱ ἀνθρωπιστές, πραγματικοὶ καὶ φανταστικοί, κι ἀπὸ τὴν ἄλλην οἱ χρυσαυγίτες ποὺ τελικῶς εὑρίσκουν στρωμένο βούτυρο στὸ ψωμί τους. Κι ἐμεῖς στὸν μέσον νὰ μὴ ξέρουμε ἀπὸ ποῦ νὰ ἀρχίσουμε τὶς κλωτσιές.
Πρὸ ὀλίγου ὅμως, μετὰ ἀπὸ καιρό, ἔπεσα σὲ ἄρθρο, ὁμολογῶ ἀρκετὰ ἐκνευρισμένο, τοῦ φίλου Ἀνέμου. Κι αὐτὸς τὰ ἴδια διεπίστωσε. Γιὰ χάριν του λοιπὸν σᾶς παραθέτω τὶς σκέψεις του κι ἀμέσως μετὰ τὸ ἐν λόγῳ «ἀριστούργημα παραπληροφορήσεως». Ἔτσι… Γιὰ νὰ μὴ μᾶς ἔχουν γιὰ ντίπ ζῶα.
Ἀποθήκη φυλάξεως καί ἐπιλογῆς δούλων ἡ χώρα μας; Σκλαβοπάζαρο δῆλα δή;
Ναί, ἀρχίζει πλέον νὰ διαφαίνεται ξεκάθαρα, τοὐλάχιστον σὲ ὅσους μποροῦν ἀκόμη νὰ διατηροῦν κάποιαν στοιχειώδη ἀντίληψι τῶν γεγονότων, δίχως νὰ ἐξοργίζονται.
Ἡ ἀρχὴ ἔγινε μὲ ἐμᾶς.
Σιγὰ σιγά, ἀλλὰ σταθερά, μᾶς μετατρέπουν σὲ δούλους, ἐπισήμως καὶ μὲ τὶς εὐλογίες τῶν «κυβερνώντων» μας.
Βέβαια, ἴσως νὰ μοῦ πεῖτε, πὼς πάντα δοῦλοι ἤμασταν. Οὐδέποτε πάψαμε νὰ θεωρούμαστε δοῦλοι ἐφ’ ὅσον δουλεύουμε ἤ δουλεύαμε.
Δουλεύει ὁ δοῦλος, ὄχι ὁ ἐλεύθερος. Συνέχεια
