Ἀρχεῖα ἐτικέττας: λεηλασίες

Ὁ Σόρος δὲν ἀγοράζει τώρα χρυσό…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2



Ὁ Σόρος ἀγοράζει ἐδῶ καὶ πάρα πολὺν καιρὸ χρυσό. Χρόνια ἀγοράζει χρυσὸ ὁ Σόρος. 
Καὶ δὲν ἀγοράζει μόνον ὀ Σόρος χρυσό!
Ἀγοράζουν χρυσὸ ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ξέρουν πὼς σὲ ἕναν πλανήτη ποὺ τὸ χρῆμα εἶναι χαρτάκια, πολὺ συντομα θὰ σκάσῃ μία μεγάλη βόμβα, ποὺ θὰ τὰ σαρώσῃ ὅλα!
 Μόνον ὅσοι θὰ κρατοῦν χρυσὸ θὰ ἐπιβιώσουν!
Ὅλοι οἱ ἄλλοι θὰ παραμείνουν πτωχοὶ, πεινασμένοι καὶ συνεπῶς ὑπάκουοι  σκλᾶβοι αὐτῶν ποὺ θὰ κρατοῦν τὸν χρυσό!

Ἀλλὰ δὲν εἶναι μόνον αὐτό.
 Πόλεμος ἔφθασε. 
Καὶ στοὺς πολέμους τὰ χαρτάκια δὲν ἔχουν ἀξία οὔτε γιὰ πασατέμπο!
Πῶς θά ἀγοράσῃ κάποιος ὅπλα;
Πῶς θά ἐξαγοράσῃ συνειδήσεις;
Πῶς θά κατευθύνῃ ὑπέρ του τά ἀποτελέσματα τῶν συρράξεων;

Συνέχεια →

ΓΑΠ. Καλοκαιρινές διακοπές γιά πάντα

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τί ἀνάγκη ἔχει ὁ «σωτήρας» μας; Τρώει, πίνει, διασκεδάζει μέσα στήν χλιδή καί ὁ λογαριασμός; Στούς μ@λ@κες! Ἐκκρεμοῦν οἱ ὑποθέσεις τῶν CDS καί οἱ καταγγελίες Ῥουμελιώτη ἀλλά αὐτός; Στόν κόσμο του. Τήν ἀποστολή του, τήν ἐξετέλεσε. Συνέχεια →

Μήνυμα ἀγανακτήσεως τοῦ Ἀντώνη Βαρδῆ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1


Παρακάτω ακολουθεί όλο το κείμενο που δημοσιεύτηκε στο orgismenoi.blogspot.gr.

Ὅταν τὸ 1931 οἱ Φυλακὲς ὑπερχείλισαν ἀπὸ ὀφειλέτες τοῦ Δημοσίου!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Όποιος δεν θυμάται την ιστορία του,είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει…
…………………………………..
Η Κυβέρνηση Βενιζέλου σε γελοιογραφία του Νίκου Καστανάκη (1929).
Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
Παρουσιάζονται συχνά σημαντικές πτυχές της προηγούμενης μεγάλης κρίσης που χτύπησε τη χώρα μας στις αρχές τηςδεκαετίας του 1930. Δεν έχει όμως ακόμη αποκαλυφθεί το δράμα που έζησε ο ελληνικός λαός όταν «αι φυλακαί του κράτους εγέμισαν από τους οφειλέτας του Δημοσίου και το υπουργείον υπεχρεώθη να τους απολύση!», όπως έγραφαν οι εφημερίδες. Ενώ οι επιχειρήσεις έκλειναν η μία πίσω από την άλλη και οι ξένοι Συνέχεια →

Τί ἀπέγινε ὁ βασιλικός χρυσός;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εἶναι ἕνα θέμα ποὺ οὐδέποτε μὲ εἶχε ἀπασχολήσει, διότι δὲν γνώριζα πὼς ὁ βασιλικὸς χρυσὸς παρέμεινε στὴν Κρήτη, κάπου θαμμένος, ἀναμένοντας κάποια σύγχρονα τομάρια, ἀπογόνους τῶν τότε τομαριῶν, ἐγχώρια, ἀλλὰ κυρίως εἰσαγώμενα, νὰ τὸν ἁρπάξουν καὶ νὰ τὸν οἰκειοποιηθοῦν. 
Κι ὄχι μόνον δὲν τὸ γνώριζα, ἀλλὰ θεωροῦσα πὼς κι αὐτὸς εἶχε ἐξαφανισθεῖ μὲ τὸν γνωστὸν τρόπο τῆς …φυλάξεώς του! Ὅπως ἄλλως τε καὶ ὅλος ὁ χρυσὸς τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους!
Τὸ συμπέρασμα πού ἐξάγεται ἀπό αὐτήν, καθῶς καί ἀπό ὅλες τίς ἄλλες ἱστορίες; Ἕνα: Οὐδέποτε εἴχαμε Συνέχεια →

Ὁ στραγγαλισμὸς τῆς Ἑλλάδος: Πρόστιμα ἀναπτύξεως, ἐπιτόκια πτωχεύσεως.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Πρὶν σᾶς παρουσιάσω τὸ παρακάτω, κι ἐφ΄  ὅσον δὲν εἶμαι οἰκονομολόγος, θὰ ἤθελα νὰ σᾶς μεταφέρω κάποιες σκέψεις μου. 
Στὸ μπακάλικο τῆς γειτονιᾶς μου, κάποτε, (τὰ καλοκαίρια ποὺ περνούσαμε στὴν Ἑλλάδα) ὁ μπακάλης εἶχε ἕνα τεφτέρι κι ἔγραφε καθημερινῶς πόσα ἐπλήρωσε καὶ πόσα εἰσέπραξε. Οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ καταφέρῃ ὁ κύρ-Μῆτσος νὰ πάρῃ σύνταξι, ἐὰν τὰ ἔξοδά του ἦσαν περισσότερα ἀπὸ τὰ ἔσοδά του. Ἀπλὴ μπακαλικὴ ἐσπούδασε ὁ κύρ Μῆτσος καὶ τὰ κατάφερε θαυμάσια. Καὶ ἐπρόκοψε, καὶ ἀπήλαυσε παιδιὰ κι ἐγγόνια καὶ σὲ κανέναν δὲν χρωστοῦσε. Συνέχεια →