Ένα από τα πράγματα που με κρατούν ζωντανό και ακμαίο στην «δημοσιογραφική ζωή μου» είναι, να χαλώ αφενός την …μανέστρα της ενορχηστρωμένης παραπληροφορήσεως και αφετέρου να αισθάνομαι μίαν «άγρια χαρά», βλέποντας τα κουράδια της ελληνικής δημοσιογραφίας, να τρώνε την …σκόνη μου.
Έγραφα ΠΡΟΧΘΕΣ, με μπόλικη δόση ειρωνίας, σε μία ανταπόκρισή μου για το Reporer.gr…: Συνέχεια
«Με κείμενο-γροθιά για την κυβέρνηση
Συνεργάτες της Αυγής αποχωρούν και καταγγέλλουν: Δεν νοιώθουμε πολιτική εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ»
«Με κλωτσιά στ’ αρχίδι@ και άγριο γιαούρτωμα, θα πρέπει να απαντήσουμε στους συνεργάτες του δημοσιογραφικού οργάνου της ντεμέκ Αριστεράς, καταγγέλουν οι ….νοήμονες.» Συνέχεια
Ἡ ΕΡΤ παρρουσίαζε τὸ θέμα «Ἠλεκτροινική»:
«Ἡ Ἑταιρεία ἔκλεισε λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ συστήματος καὶ τὸν ἀνταγωνισμὸ τῶν πολυεθνικῶν κολοσσῶν».
Σὲ μία κουβέντα ὅλα.
Ντράπηκαν νὰ ποῦν «λόγῳ τῆς κρίσεως τοῦ καπιταλιστικοῦ συστήματος» καὶ πέταξαν τὴν μπηχτὴ «τὶ κακὸς ὁ ξένος καπιταλισμός».
Συνέχεια
Εχασε, λοιπόν, η ΕΣΗΕΑ, μία πρώτης τάξεως ευκαιρία, να αποκαταστήσει μέρος της χαμένης της εμπιστοσύνης με την κοινωνία.
Αντί να στείλει μία απειλητική επιστολή προς ΟΛΟΥΣ τους βουλευτές , υπογραμμίζοντας ότι, όσοι από δαύτους ψηφίσουν το ασφαλιστικό, θα είναι διά ροπάλου και σε συνεννόηση με τα μέλη της, κομμένοι από κάθε προβολή στα Μίντια της όποιας δραστηριότητας τους, έστειλε μία επιστολή-έκκληση ΜΟΝΟ προς τους βουλε Συνέχεια
Τὰ ἀφεντικὰ τῶν παρακάτω μέσων καὶ τὰ παπαγαλάκια τους, ἀνάλογα μὲ τὸ ποιὸς τὰ ταΐζει καὶ μὲ τὶ κίνητρα*, βρίζουν ὁλημερὶς τοὺς δημοσίους ὑπαλλήλους καὶ τὸ δημόσιο γενικῶς, ζητώντας περικοπὲς καὶ σφάξιμο συντάξεων, γιατὶ ἐποφθαλμιοῦν τὸ χρῆμα ποὺ θέλουν νὰ πηγαίνῃ σὲ αὐτούς, εἶτε μέσῳ διαφημίσεων, ὅπως τὰ παρακάτω ποσὰ (βάζοντας ἁπλᾶ τὸν τρίτλο τῆς τραπέζης, χωρὶς κάποιο τραπεζικὸ προϊὸν πρὸς διαφήμιση, βλ. Πειραιῶς), εἶτε μὲ μορφὴ θαλασσοδανείων, μὲ ἐγγυητὲς τὸ δημόσιο, μιᾶς καὶ ἀδυνατοῦν νὰ τὰ πληρώσουν.
Καλά… τόσο ξεφτίλες οὐδέποτε.
Μέσα στὰ μοῦτρα μας μᾶς κοροϊδεύουν…
Τὸ νὰ τὰ ἁρπάζουν μόνοι τους, νὰ φορτώνουν στὶς δικές μας πλάτες τὸ κόστος τῆς προπαγάνδας τους εἰς βάρος μας, τὰ …«δάνειά» τους, τὶς βίλλες τους, τὰ ἐξοχικά τους, τὶς γκόμενές τους, τὰ γιουσουφάκια τους θεωρεῖται φυσιολογικό.
Ἀκόμη πιὸ φυσιολογικὸ θεωρεῖται νὰ δημιουργοῦν μίαν …Νταβαρίνου γιὰ νὰ καλύπτουν τὶς ἀπάτες τους.
Τὸ μικροαπατεώνα Χορταρέα ὅμως τὸν …«τσίμπησαν»! Συνέχεια
