Ἔχω γράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὸν Καζάκη. Ἔχω ἀναφερθεῖ στὶς διαφωνίες μου μαζί του γιὰ πολλὰ ζητήματα. Ἕνα σοβαρότατο ἀγκάθι σὲ ὅσα λέει (καὶ γράφει) εἶναι ὁ μὴ ὑπολογισμὸς τῶν κοινωνικῶν δεδομένων στὶς οἰκονομικές του μελέτες.
Καλὸς φίλος, ἐπιτυχημένος οἰκονομολόγος (καὶ δίχως κομματικὲς καταβολὲς οἱουδήποτε χρώματος), ἔχει ἀπαντήσει ἤδη στὸν Καζάκη μὲ τὸ σημείωμα Ἕνας ἁπλὸς πατριώτης χονδρομπακάλης μπορεῖ νὰ σώσῃ τὴν οἰκονομία καὶ στὸ Δὲν μᾶς τὰ λὲς καὶ τόσο καλὰ κύριε Καζάκη…
Ἡ μισὴ «ἀλήθεια» τῆς νεωτέρας ἱστορίας τῆς Ἑλλάδος, θέλει τὸν Καραμανλῆ ἐθνάρχη. Προσφάτως ὅμως ἐδιάβασα κάτι λεπτομέρειες στὸ βιβλίο τοῦ Μακαρέζου, ποὺ μόνον ἐθνάρχη δὲν τὸν χρήζουν. (Ἐκτὸς φυσικὰ ὅλων τῶν ἄλλων ποὺ ἔχω διαβάσει κι ἔχω …ἀνατριχιάσει!) Εἶναι γιὰ παράδειγμα γνωστὸ σὲ ὅλους τοὺς πολιτικοκομματικοὺς κύκλους, πὼς ὁ «ἐθνάρχης» «διαπραγματευόταν» τὴν ἐπιστροφή του στὴν Ἑλλάδα μὲ τὸν Μακαρέζο, ἔως τὸ Πάσχα τοῦ 1974. Ὁ δὲ Μακαρέζος, ἔκανε ἀγώνα κυριολεκτικῶς γιὰ νὰ ἐνημερώσῃ τὸν Ἰωαννίδη, ἀλλὰ ἐπὶ ματαίῳ. 
Τὸ γιατί ὁ «ἐθνάρχης» «δὲν ἔφερε εὐθύνες» μετά καὶ γιατὶ ἡ Κύπρος (κατὰ «ἐθνάρχη» πάντα) «κεῖται μακράν», θὰ τὸ μάθουμε μόνον ὅταν ἀνοίξῃ αὐτὸς ὁ ῥημαδοφάκελλος, ἐὰν κάποτε ἀνοίξῃ. Ἔως τότε, ὁ «ἐθνάρχης» παραμένει «ἐθνάρχης». Τὰ εἰσαγωγικὰ ἢ ποὺ θὰ βγοῦν ἢ ποὺ θὰ μεγαλώσουν σὲ μέγεθος ἢ ποὺ θὰ ἐξαφανίσουν διὰ παντός τὸ περιεχόμενον τους.
Ἐὰν ὅμως ἡ δημοκρατία ἀπεκαταστάθῃ κατὰ τὴν ἐπιστροφὴ Καραμανλῆ, εἶναι κι αὐτὸ σχετικό. Δημοκρατία θὰ εἶχαμε ἐὰν δὲν βλέπαμε διώξεις κατὰ τῶν ὅσων πρωτοεστάτησαν ἢ συνηργάσθησαν μὲ τὴν χούντα. Γενικῶς δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο οἱ δικατορίες. Ὅμως καὶ οἱ ἐπιλεκτικές τιμωρίες ἐπίσης δὲν μὲ εὑρίσκουν σύμφωνο. (Παράδειγμα κραυγαλέο θὰ διαβάσετε στὸ Τὸ ΕΛΙΑΜΕΠ κι ὁ πραγματικός του ῥόλος καὶ στὸ Μπαμπινιώτης, κόρες καὶ συμπέθεροι .)
Σας απειλούν με “νερομπίστολο” και εσείς παραδίδετε την Ελλάδα;
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,
Μια ξενοτραφής παρέα που εξυπηρετεί αλλότρια συμφέροντα, σας παρασύρει με ψευδέστατα διλήμματα προκειμένου να υποθηκεύσετε την ζωή των Ελλήνων για πολλές γενεές και να ξεπουληθεί έναντι πινακίου φακής η Εθνική Περιουσία.
Ἐὰν δὲν ἀντιμετωπίσουμε μὲ χαμόγελο τὰ ὅσα ζοῦμε, κινδυνεύουμε νὰ πέσουμε σὲ μαύρη κατάθλιψι! Εἶναι ἄλλως τε γνωστὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν πλέον μὲ τὶς αὐτοκτονίες στὴν χώρα μας. Κοντεύουμε νὰ πάθουμε ὅσα δὲν πάθαμε ἐπὶ τουρκοκρατίας…. Τέτοιος ἀφανισμός!
Ὁ Θωμᾶς Παπατόλης γράφει μὲ κέφι… Καὶ μᾶλλον ἔχει δίκαιον…
Φιλονόη.
Μπράβο στο ΓΑΠ! Αυτό το παιδί τα έχει λύσει ΟΛΑ!
Στην αρχή έλυσε το κυκλοφοριακό. Η Θεσσαλονίκη είχε φτάσει (και με το ανέκδοτο που λέγεται “Μετρό”) στο σημείο μηδέν (ξέρεις εκεί που παίζεις τάβλι με το δίπλα οδηγό ή βγάζεις γκόμενα στη μέση της Τσιμισκή).
Συνέχεια
Ἀπὸ Ῥεσᾶλτοτὸ παρακάτω. Λίγο παλαιό, ἀλλὰ ἕνα ἀκόμη ἀποδεικτικὸ τῆς βλακείας ποὺ δέρνει τὰ κεφάλια κάποιων. Ἀνίκανοι, ἀνήθικοι καὶ ὁλίγιστοι. Πράγματι πρέπει νὰ φύγουν. Ὅλοι! Κι ὄχι νὰ πᾶνε γιὰ ἀλλαγὴ φρουρᾶς, ἀλλὰ νὰ ἐξαφανισθοῦν διὰ παντὸς ἀπὸ τὴν ζωή μας κι ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα. Ὅσο παραμένουν, τόσο τὰ πράγματα χειροτερεύουν.
Ἐπί τέλους, τὸ μόνο ποὺ χρειαζόμαστε εἶναι ἕνα κυβερνητικὸ σχῆμα μὲ ἐθνικὴ συνείδησι. Κι ὄχι μικροὺς καὶ μεγάλους ἀπατεωνίσκους τοῦ ἅρπα καὶ τοῦ κόλλα.
