Ἔχω γράψει πολλὲς φορὲς γιὰ τὸν Καζάκη. Ἔχω ἀναφερθεῖ στὶς διαφωνίες μου μαζί του γιὰ πολλὰ ζητήματα. Ἕνα σοβαρότατο ἀγκάθι σὲ ὅσα λέει (καὶ γράφει) εἶναι ὁ μὴ ὑπολογισμὸς τῶν κοινωνικῶν δεδομένων στὶς οἰκονομικές του μελέτες.
Καλὸς φίλος, ἐπιτυχημένος οἰκονομολόγος (καὶ δίχως κομματικὲς καταβολὲς οἱουδήποτε χρώματος), ἔχει ἀπαντήσει ἤδη στὸν Καζάκη μὲ τὸ σημείωμα Ἕνας ἁπλὸς πατριώτης χονδρομπακάλης μπορεῖ νὰ σώσῃ τὴν οἰκονομία καὶ στὸ Δὲν μᾶς τὰ λὲς καὶ τόσο καλὰ κύριε Καζάκη…
Ἕνα ἄρθρον τοῦ Φιλίστορος ποὺ μᾶς δίδει περισσότερες λεπτομέρειες γιὰ τὴν δράσι καὶ τὴν στήριξι τῶν Ῥώσσων στὸν στρατὸ τοῦ Κεμάλ. Ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας ποὺ ἐμᾶς, τοὺς ἀπογόνους τῶν σφαγέντων καὶ ἐκδιωχθέντων, μᾶς πονᾶ λίγο περισσότερο. Ξυπνᾶ μνῆμες καὶ ξύνει πληγές…
Πάντως, δὲν μποροῦμε νὰ κατηγοροῦμε μόνον τὸν Κεμάλ. Ὅλοι ἦταν συνεργοί του. Ὅλοι τὸν στήριξαν, τὸν ἐνίσχυσαν καὶ ὅλοι ἔκαναν τὰ στραβὰ μάτια στὶς σφαγές του. Γιὰ ἐμένα ὅλοι τους εἶναι συνεργοὶ καὶ συνυπεύθυνοι.
O Ρωσσικός κομμουνισμός ως ένας από τους βασικούς υπαίτιους της Μικρασιατικής καταστροφής
Ένας από τους βασικότερους συντελεστές της τελικής ήττας του Ελληνικού στρατού και της συνεπακόλουθης Μικρασιατικής Καταστροφής υπήρξε η σημαντική μπολσεβικική υλικοστρατιωτική βοήθεια που παρείχαν οι Ρώσσοι κομμουνιστές στον Κεμάλ. Ήδη από τις αρχές του 1919 χάρις την γεωμετρική αριθμητική αύξηση του Κόκκινου στρατού και την επιτυχημένη στιβαρή ηγεσία του Τρότσκι, η αντεπανάσταση των «Λευκών» είχε ουσιαστικά αποτύχει όπως και η συμμαχική εκστρατεία στην Ουκρανία. στην οποία η Ελλάδα συμμετείχε με μια μεραρχία. Έτσι το νέο κομμουνιστικό καθεστώς κατάφερε να στερεωθεί στο εσωτερικό και ξεκίνησε τις επεμβάσεις στο εξωτερικό υποβοηθώντας κομμουνιστικές εξεγέρσεις στην Γερμανία (Σπαρτακιστές) και στην Ουγγαρία το 1920 (Μπέλα Κουν).
Συνέχεια
Γιὰ νὰ μὴ τὰ λέω μόνη μου καὶ φαίνομαι κακίστρω…
Σαββατοκύριακο μεγάλων εξελίξεων ήταν αυτό που μας πέρασε. Κι ενώ περιμέναμε (και φυσικά συνεχίζουμε να περιμένουμε την ολοκλήρωση των ζυμώσεων και των μετέπειτα εξελίξεων στην κυβέρνηση και στο ΠΑΣΟΚ) να “σκάσει η μπόμπα”, αυτή ναι μεν “έσκασε”, αλλά σε άλλο “τόπο”.
Δὲν ξέρω… Προβληματίζομαι…. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ διάβασα (καὶ θὰ σᾶς παρουσιάσω παρακάτω) ἔχω πλέον μεγάλα ἐρωτηματικά…
Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἔγραφα γιὰ τὴν παραίτησι Δημητροκάλλη ἀπὸ τὸ ὀργανωτικὸ κέντρο τῆς Σπίθας. Ἢ ὀρθότερα, δὲν τὸ ἔγραφα ἐγῶ, ὁ Μίκης τὸ ὑπονοοῦσε… Ἦταν κάτι ποὺ πολλοὶ ἤθελαν νὰ ἀκούσουν, μετὰ τὶς ἀπανωτὲς ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ πρόσωπο Δημητροκάλλης. Ὅμως, ἔγραφε κάπου τελικῶς ὁ Μίκης γιὰ ἀπομάκρυνσι; Κάπου; Κάποιαν στιγμή;
Ποτέ!
Χρόνια τώρα ἀντιλαμβανόμεθα τὶς μεθοδεύσεις καὶ τὰ μαγειρέματα ποὺ κάποιοι ἀποφασίζουν γιὰ ἐμᾶς, δίχως ἐμᾶς. Πρόσωπο κλειδί, καὶ ἴσως σὲ κάποια σημεία ἰθύνων νοῦς, ὁ γνωστότατος συνδαιτυμὼν τοῦ πρωθυπουργοῦ μας, Τζώρτζ Σόρος.
Βίος καὶ πολιτεία τὸ ἄτομο! Μηχανὴ παραγωγῆς χρήματος! Φροντίζει πάντα οἱ ἐπενδύσεις του νὰ τοῦ ἀποδίδουν πολὺ περισσότερα ἀπὸ τὰ Συνέχεια
Ἕνα κείμενο ποὺ μὲ ἐπροβλημάτισε ἔντονα. Ἄλλως τε ἔχω ἐκφράσει παρόμειες σκέψεις στό παρελθόν καὶ μᾶλλον δὲν ἄρεσαν…Τέλος πάντων..
Ὁ Ἐμμαουήλ Σαρίδης γράφει ἕνα ἄρθρο, θαυμάσιο θὰ ἔλεγα, τό ὁποῖον πιστεύω πώς πρέπει νὰ διαβάσουμε καὶ νὰ σκεφτοῦμε πολύ σοβαρά!!!
Αὐτὸ τὸ μᾶς πᾶνε ἤ πᾶμε μόνοι μας, εἶναι ἕνα ζήτημα ποὺ σαφῶς καὶ πρέπει νὰ ἐξετάσουμε σοβαρότατα. Ἡ πολλὲς φορές, ἀφέλεια, καὶ συχνὰ εὐκολία μὲ τὴν ὁποίαν δεχόμεθα τὴν ἀνομία ἤ τὴν ἀντίδρασι, εἶναι κάτι ποὺ μὲ προβληματίζει χρόνια. Στό κάτω κάτω τῆς γραφῆς, σὲ ὅποιον δὲν ἀρέσει μία Συνέχεια
