Ξεχνιέται τελικά ἡ φύσις;

Μὲ ἀφορμὴ ἕνα δημοσίευμα τοῦ ἀγαπητοῦ μας Στεφάνου Θεοφανάκη, ποὺ ἀνεφέρετο σὲ κάποια ἔγκλειστα ἄγρια ζῷα, σὲ ἕναν  ζῳολογικὸ κῆπο κάπου στὴν Ὁλλανδία, τὰ ὁποῖα ἐπετέθησαν σὲ οἰκογένεια…

Συνέχεια →

Δικαιοῦνται οἱ Ζάχοι τοῦ κόσμου μας τὰ παράσημά τους…

Κι ἀκόμη περισσότερο δικαιοῦνται νὰ τὰ ἐπιδεικνύουν μὲ ὑπερηφάνεια.
Διότι ὁ (κάθε) Ζάχος Χατζηφωτίου ἦταν πολεμιστής, σὲ ὅλα τὰ πεδία τῶν μαχῶν, ὅπου κατέθεσε τὸ δικό του μερίδιον γιὰ τοὺς ἀγῶνες τῆς Φυλῆς.
Συνέχεια →

Ὥρα μας νά Ἑνωθοῦμε μέ τούς γύρω μας;

Θέλουμε νά ξεκινήσουμε, ἀκόμη καὶ τώρα, κάτι πού νά μᾶς βγάλῃ πολιτικοκοινωνικά ἀπό τό τέλμα;
Μποροῦμε ὅμως;
Ἔχουμε ἐπιλογή; Ἤ μήπως ὄχι;

Στὴν παρούσα περιόδο σαφῶς καί, ἐκ πρώτης ὄψεως, ἔχουμε…
Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει καὶ πάρα πολλά…
Καὶ δὲν σημαίνει πάρα πολλὰ διότι, οὔτως ἢ ἄλλως, θὰ κληθοῦμε νὰ διεκδικήσουμε ἐξ ἀρχῆς ὅλα ὅσα θεωρούσαμε ὡς δεδομένα, ἀρχῆς γενομένης φυσικὰ  ἀπὸ τὸ δικαίωμά μας στὴν ζωή.

Συνέχεια →

Διαλυμένες (κοινωνικές) ἐλαστικότητες

Φαντασθεῖτε ἔναν συρμὸ τραίνου, μὲ 10, 20, 30 βαγόνια. Ἑνώνονται μεταξύ τους μὲ συνδέσμους, πού, ἐὰν καὶ μακροσκοπικὰ δὲν φαίνεται, διαθέτουν ἕναν βαθμὸ ἐλαστικότητας.

Ὅταν ἡ μηχανὴ ξεκινᾷ οἱ σύνδεσμοι τοῦ κάθε βαγονιοῦ ἐκτείνονται ἕνας ἕνας ἀνεπαίσθητα, (θὰ τὸ λέγαμε καὶ ἀντίσταση στὴν προσπάθεια ποὺ κάνει ὁ πρῶτος νὰ τοὺς κινήσῃ) καὶ σταδιακὰ τοποθετῶνται στὴν κατάλληλο διάσταση ποὺ ἀπαιτεῖται γιὰ νὰ ἀκολουθήσουν. Συνέχεια →

Γιά ποιούς Μογγόλους συζητᾶμε;

Κυττοῦσα πρὶν λίγο κάποιες φωτογραφίες ἀπὸ τὰ ταξείδια μου καὶ βλέποντας αὐτήν, ἀπὸ ἔνα ὀρεινὸ χωριὸ στὰ βουνα τῆς Τραπεζούντας, σκέφθηκα αὐτοὺς ποὺ κάθε φορὰ ποὺ μιλοῦν γιὰ τοὺς γείτονες, ἀναφέρονται περιφρονητικὰ σὲ Μογγόλους (λὲς καὶ εἶναι κακὸ νὰ εἶναι κάποιος Μογγόλος, ἀλλὰ αὐτὸ εἶναι μία ἄλλη κουβέντα ποὺ παρέλκει τὴν ὥρα αὐτήν). Συνέχεια →

Ὑποθάλποντας καὶ δικαιολογώντας ἐγκλήματα

Ὅσοι/ες κόπτεσθε συνέχεια νὰ δικαιολογεῖτε ληστές, δολοφόνους, βιαστὲς καὶ παιδεραστὲς λογικὰ εἶσθε τὰ ἴδια τυπάκια ποὺ πίνετε 5-6 παραπάνω ποτὰ πρὶν ὁδηγήσετε καὶ ὅταν ἀφήσετε κάποιον ἄνθρωπο ἀνάπηρο ἀπὸ τὴν μέθη σας, ψάχνετε καὶ δικαιολογίες ἀπὸ ἐπάνω, τοῦ τύπου: «Ἡ κακιὰ ἡ ὥρα», «Ουδέποτε μοῦ ἔχει ξανασυμβῆ», «Ἠπιαμε 2-3 ποτὰ καὶ μετὰ ξεκινήσαμε σφηνάκια, ξέρεις πῶς πάει…», «Ουδέποτε τὸ περίμενα μὲ ἕνα κόκκινο νὰ συμβῇ  αὐτό» καὶ 1002 ἄλλα τέτοια. Συνέχεια →