Ξυπνᾶ ἡ Πατρὶς μέσα μας καὶ σιγὰ σιγά…

…ὅσο κι ἐὰν σκούζουν τὰ ἔμμισθα ὀρθοπολιτικὰ φασισταριά.
Ὅσο κι ἐὰν λυσσοῦν τὰ μισθοφορικὰ στρατεύματα τοῦ κάθε πSoros.
Ξυπνοῦν οἱ Ἕλληνες, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Εὐρωπαῖοι, ἀργὰ ἀλλὰ σταθερά…
Ξυπνοῦν γιατὶ τοὺς ἀπειλοῦν μὲ ἀφανισμὸ ὁ ὀρθοπολιτικὸς ἐσμὸς τοῦ πλανήτου.
Ξυπνᾶ τὸ ἔνστικτον τῆς ἐπιβιώσεως, παρὰ τὶς ἀντιξοότητες… Συνέχεια →

Λογικοὶ καὶ …παράφρονες!!!

Οἱ ἀρχαῖοι Σπαρτιᾶτες ἦσαν διαρκῶς σὲ ἐμπόλεμο κατάστασιν μὲ τοὺς γείτονές τους (κι ὄχι μόνον!).
Τοὺς ἀντιπάλους τους τοὺς χρησιμοποιοῦσαν, κατὰ κάποιον τρόπο, ὡς  μέσον …προπονήσεώς των.
Αὐτὸ τοὺς κρατοῦσε μονίμως σὲ …«φόρμα», ἐνᾦ ἅπαντες οἱ ἐχθροί τους τοὺς ὑπελόγιζαν πολὺ στὰ πεδία τῶν μαχῶν.
Ὑπ΄ ὄψιν βεβαίως πὼς οὐδέποτε οἱ Σπαρτιάτες ἐξόντωσαν τοὺς ἀντιπάλους τους (πλὴν τῶν ἀλλοφύλων Περσῶν), διότι ἔπρεπε νὰ ἔχουν κάποιους γιὰ νὰ …«προπονῶνται» (καὶ ὄχι μόνον!!!). Συνέχεια →

Λάθη φιλελέδων ποὺ …ἐνισχύουν τὸ πατριωτικὸ αἴσθημα

Στρατόκαυλοι vs ἀντιστρατόκαυλοι

Οἱ ἀντιμιλιταριστὲς φιλελέφτ, στὴν προσπάθεια νὰ ἀπαξιώσουν τὴν ἐθνικιστικὴ ἰδεολογία, καταφεύγουν σὲ μίαν φθηνὴ ψυχολογίστικη ἀντιστροφή. Ἰσχυρίζονται πὼς ὅσοι μιλοῦν πολὺ καὶ κομπάζουν γιὰ τὴν πολεμικὴ ἀρετή τους, εἶναι στὴν πραγματικότητα οἱ πιὸ δειλοὶ ποὺ θὰ λακίσουν πρῶτοι, ἐὰν σπάσῃ ὁ διάολος τὸ ποδάρι του καὶ γίνει κάποια ἐπιστράτευσις. Συνέχεια →

Φταῖν οἱ (κάθε λογῆς) κωστόπουλοι λοιπόν…

Εἴμαστε ἕνας λαὸ ποὺ αἰσθάνεται ἀπὸ ὀλίγον ἔως πολὺ συγγενὴς τῆς Ψωροκώσταινας, ἀπὸ ἀρχῆς (τῆς ἐπισήμου) ὑπάρξεώς του.
Μηδενικὴ ἀντίστασις σὲ κάθε μορφῆς ἐπιθέσεως ἀπὸ πλευρᾶς μας, ἀρχῆς γενομένης ἀπὸ τὸ σημεῖον ἐνάρξεως τοῦ κράτους-μορφώματός μας.
Ἀμέτρητα τὰ παραδείγματα, ποὺ ἐξηγῶνται μέν, δὲν συγχωρῶνται δέ.
Κι ἀπὸ μνήμη, δυστυχῶς μας, χειρότερα κι ἀπὸ …χρυσόψαρα!
Ὅλοι μας!
Συνέχεια →

Σωκράτης καὶ Διοτίμα διαλεγόμενοι ἀλλήλοις!!!

Εἰς Ὅριον Εὐβοίας, ἐγγύς Κύμης, παρεγενόμην τῆς προτεραίας, φίλοι, ὡς διατρίψων ὀλίγας ἡμέρας ἐν ἀγροῖς. Αἰθρίας δε οὔσης σήμερον, εὔοσμοι αἱ ἄνθαι τῶν δένδρων πανταχοῦ διάκεινται τοῖς ἀνθρώποις, ὡς ἀμβροσία τινα ἐκ τοῦ Ὀλύμπου!!! Ἑβουλόμην μὲν ἂν πολλάς ἡμέρας δεῦρο διατρῖψαι ἀλλά ἐργασία οὐ συγχωρεῖ τοσαύτας πολλάς ἡμέρας ἀποφοιτᾶν ἑαυτῆς. Συνέχεια →

Διακρίνοντας τὸν πραγματικὸ ἐχθρὸ

Στὴν καθημερινότητά μας, ἐκεῖ δῆλα δὴ ποὺ κυρίως τὸ αἴσθημά μας λειτουργεῖ ὡς φίλτρον, θολώνοντας τὶς κριτικές μας ἱκανότητες, τὰ δεδομένα φαίνονται κάπως διαφορετικὰ κάθε στιγμή. Ἐκεῖ λοιπόν, στὴν καθημερινότητά μας, εὔκολα ὁ θυμὸς καὶ ἡ ὀργὴ μποροῦν νὰ μᾶς ἐγκλωβίσουν σὲ συμπεριφορὲς μισανθρωπιστικές, ἢ ἀκόμη καὶ μισελληνικές. Νὰ μᾶς χειραγωγήσουν καὶ νὰ μᾶς παγιδεύσουν. Νὰ μᾶς κατευθύνουν ὅπου ἀκριβῶς δὲν χρειαζόμεθα.
Ὄχι διότι πράγματι τὸ μῖσος κυριαρχεῖ μέσα μας, ἀλλὰ διότι κάποιο στοιχεῖο μᾶς πληγώνει καὶ ἐκβιάζει τὶς συμπεριφορές μας μὲ τέτοιον τρόπο, ποὺ νὰ φαίνονται ὡς ἐμπεριέχουσες μῖσος, ἐνὦ στὴν πραγματικότητα ἁπλῶς ἐκτονώνουμε τὸν θυμό μας. Εὔκολα μποροῦμε νὰ παγιδευθοῦμε ἀπὸ αὐτές, ἀλλὰ ἀκόμη πιὸ εὔκολα μποροῦμε, ἐὰν θέλουμε, νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ αὐτές. Στὸ χέρι μας εἶναι.
Συνέχεια →