Χριστιανισμὸς κι Ἑλληνισμὸς

ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ : Ἑλληνισμὸς καὶ Χριστιανισμὸς

Ἑλληνικὴ Φυλή, πάσῃ θυσίᾳ πρέπει νὰ μάθῃς διὰ πᾶν ὅ,τι σὲ ἀφορᾷ ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια!

Ἑλλ. Φυλή, διὰ νὰ αἰσθανθῇς τὸν Ἑλληνισμόν Σου πρέπει νὰ περιορίσῃς τὸ Χριστιανικό Σου συναίσθημα εἰς τὰ λογικὰ καὶ πραγματικά του ὅρια.

Συνέχεια →

Διαρκῶς ἑτοιμοπόλεμοι!!!

Διαρκῶς ἐν ἐγρηγόρσει…
Διαρκῶς πανέτοιμοι νὰ ἀντιμετωπίσουμε ὁποιονδήποτε ἐχθρό, ὑπὸ ὁποιεσδήποτε συνθῆκες…
Αὐτὸ συνιστᾶ ἀρχὴ Ἐλευθερίας… Συνέχεια →

Θές εἰλικρινῶς νά σωθῇ ἡ Ἑλλάς;

Θέλεις πράγματι νά σώσῃς τήν Ἑλλάδα; Τότε...Καί τί κάνεις; Τί σκέπτεσαι; Πῶς κάνεις τόν ἀγῶνα τόν καλό;
Καί τί σημαίνει γιά ἐσέναν Ἑλλάς; Σύνορα; Ἄνθρωποι; Καί σύνορα καί Ἄνθρωποι; Κάτι λιγότερο; Κάτι περισσότερο; Τί;
Γνωρίζεις τί πρέπει νά γκρεμισθῇ; Γνωρίζεις τί πρέπει νά κτισθῇ;
Ἀντέχεις τήν θυσία πού θά ὑποχρεωθῇς νά κάνῃς;
Ἀντέχεις τόν πόνο; Ἀντέχεις τίς προδοσίες;
Καί εἶναι τό ὀρθό αὐτό πού θεωρεῖς ἐσύ ὡς Ἑλλάδα;
Πῶς ἀποδεικνύεται; Εἶσαι ἕτοιμος νά τό ἀποδείξῃς σέ κάθε τί καί σέ κάθε ἕναν πού θά προβάλη ἐμπόδια; Ἤ ὄχι; Συνέχεια →

Γκρεμιστὲς καὶ κτίστες ἔπιασαν δουλειά…

Κάθε φορὰ ποὺ κάτι θέλει ἡ φῦσις νὰ ἀποδομήσῃ, «ἐπιστρατεύονται» κάθε λογῆς ἀποδομητικοὶ παράγοντες καὶ ἐπιταχύνουν τὴν ἀποδόμησιν. Ἀπὸ σκουλήκια ἔως τρωκτικά. Ἀπὸ ὕαινες ἔως κάθε λογῆς ἁρπακτικά. Ἀπὸ κοράκια ἔως …κατσαρίδες.
Δὲν ὑπάρχει στὸν κόσμο μας κάτι ποὺ νὰ μὴν ἀποδομεῖται ἀπὸ τοὺς ἰδίους παράγοντες ποὺ τὸ ἐδημιούργησαν.
Κι ἔτσι, εἴτε ἄνθρωπος εἴτε ζῷα, εἴτε πλαστικὰ εἴτε χαρτιά, εἴτε «ἰδεολογικὲς ἐπαναστάσεις» εἴτε δικτατορίες, ἐμπεριέχουν ἐν τῇ γεννέσει τους ὅλα ἐκεῖνα τὰ συστατικὰ καὶ τὰ στοιχεῖα, μαζὺ καὶ τοὺς παράγοντες γιὰ νὰ ἐπιταχυνθοῦν, ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα τους, οἱ συνθῆκες ἀποδομήσεώς τους. Συνέχεια →

Γύφτικα σκεπάρνια

 

Πρωτογνώρισα τοὺς τσιγγάνους ὡς φοιτητὴς στὰ 80s, στὸ ταξείδι μὲ τὴν ἁμαξοστοιχία Ἀθῆνα-Θεσσαλονίκη· τότε ποὺ τὸ ταξείδι διαρκοῦσε ἀπὸ 8-17 ὦρες μέσα σὲ κουπὲ ὀκτὼ (8) ἀτόμων. Συνήθως ἔκανα θαυμάσιες γνωριμίες στὴν διάρκεια αὐτῆς τῆς πολυώρου ταλαιπωρίας, ἐκτὸς μιᾶς σκοτεινῆς καὶ θυελλώδους νύκτας, ποὺ ἡ βροχὴ ἔπεφτε καταρρακτωδῶς· τότε εἴχα τὴν ἀτυχία νὰ πέσω σὲ κουπὲ μὲ γύφτους, ἐνῶ δὲν μποροῦσα νὰ ἀλλάξω θέση: ἀπίστευτη βρώμα καὶ ἀνυπόφορη βαβούρα. Φίλος μου, κνίτης τότε ποὺ τοὺς δικαιολογοῦσε· σήμερα μένει σὲ μονοκατοικία ἔξω ἀπὸ τὴν Κόρινθο, ἔχουν, δέ, μπουκάρῃ οἱ γῦφτοι σπίτι του δύο (2-3) φορές, τὴν ὥρα ποὺ κοιμᾶται μὲ τὴν οἰκογένειά του — ἔχει πολλάκις ἀναθεωρήσῃ τὶς τότε ταξικὲς ἀναλύσεις του. Στὸν στρατὸ φυσικὰ ἔβγαιναν μαζικὰ Ι5· ἀνίκανοι νὰ ὑπηρετήσουν (δεν εἶχε νόημα ἄλλωστε ἡ θητεία τους). Συνέχεια →

Ὥρα νά ξεχάσουμε;

Ἤ μήπως ὥρα νά θυμηθοῦμε, νά μάθουμε, νά συνειδητοποιήσουμε τό τί ἀκριβῶς παρασκήνιο ἐστήθη πίσω ἀπό τήν αἱματοβαμμένη ἱστορία μας;
Διότι τὴν ἱστορία μας τὴν ἀγνοοῦμε καί, δυστυχῶς μας, κινδυνεύουμε συντόμως νὰ τὴν ξαναζήσουμε.
Μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται… Συνέχεια →