Μὲ ἕνα χαμόγελο… Μὲ μία ἀγκαλιά…
Μὲ μία χαλαρὴ ματιὰ στὸν οὐρανό…
Μὲ μία φευγαλέα βουτιὰ μέσα στὰ ὄνειρά μας…
Μέ μίας στιγμῆς ἀνάπαυλα…
Μὲ ἕνα χάδι πρὸς κάποιον ἄνθρωπο ποὺ ἀγαπᾶμε… Συνέχεια →

Σιγὰ σιγὰ πρέπει νὰ ἀρχίσουμε νὰ ξεδιαλύνουμε τὸ τὶ περιττὸ καὶ τὸ τὶ χρήσιμο κουβαλᾶμε μέσα μας.
Τὰ «πρέπει» μας, τὰ «μή» μας, τὰ ὅριά μας ὅλα χρειάζονται, ἕνα ἕνα, ἐπανεξέτασιν, ἀμφισβήτησιν, ἐπαναπροσδιορισμό.
Εἶναι τόσα πολλὰ αὐτὰ ποὺ μάθαμε λάθος, ποὺ φαντάζει πὼς μία ὁλόκληρη ζωὴ δὲν θὰ μᾶς φθάση γιὰ νὰ τὰ ἐρευνήσουμε, νὰ τὰ ἐπεξεργασθοῦμε καὶ νὰ τὰ ἀνατρέψουμε, ἐὰν χρειασθῇ… Συνέχεια →

Ὁ πραγματικὸς κόσμος ΔΕΝ εἶναι αὐτὸ ποὺ μᾶς ἔχουν πείσει πὼς εἶναι.
Ὁ πραγματικὸς κόσμος πρέπει κι ΟΦΕΙΛΕΙ νὰ σχετίζεται μόνον μὲ τὶς φυσικές μας λειτουργίες κι ὄχι μὲ τὶς παρὰ φύσιν.
Στὸν πραγματικὸ κόσμο ἰσχύουν οἱ Νόμοι τοῦ Σύμπανος ἤ, σὲ πιὸ …γήινη γλῶσσα, οἱ Νόμοι τῆς Φύσεως. Συνέχεια →

Ποιός εἶναι ὁ ὑπέρτατος στόχος πίσω ἀπό κάθε φιλοδοξία καί πίσω ἀπό κάθε δραστηριότητα;
Τὸ νὰ εἶσαι εὐτυχὴς μέσα σου! Συνέχεια →

Οἱ εἰκόνες, τὰ μηνύματα, ἡ προπαγάνδα ποὺ καθημερινῶς δεχόμεθα εἶναι ἱκανὲς νὰ μᾶς ἀλλοιώσουν τὴν ἀντίληψίν μας γιὰ τὸν κόσμο. Εἶναι βέβαιον πὼς πολλοὶ συνάνθρωποί μας, ἄλλος λιγότερο κι ἄλλος περισσότερο, χαλαρώνουν τὰ ὅριά τους, τὶς ἀνοχές τους καὶ τὶς ἀντιστάσεις τους.
Κι ἐκεῖ ἀκριβῶς «ποντάρουν» αὐτοὶ ποὺ μᾶς ἄγουν καὶ μᾶς ἐλέγχουν. Στὶς ἀνοχὲς καὶ στὶς ἀντοχές μας. Συνέχεια →