Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι

Ὁ χρόνος ξεκινᾶ ἀπὸ …τώρα!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Υπάρχει ακόμη χρόνος…για όλους εμάς που καθίσαμε στο πεζούλι της ιστορίας κυττώντας τα παπούτσια μας.  Την πίκρα της ήττας την γευθήκαμε και την απογοήτευση για ακόμη ένα στημένο παιχνίδι στο οποίο αν και δεν παίξαμε γίναμε θεατές της εξ αρχής χαμένης κερκίδας. 
Την ζήσαμε την νύκτα εκείνη που αγνοούσαμε ότι υπάρχει,  κι όμως φθάσαμε κι εμείς να μετράμε τα σανίδια του ταβανιού για να διώξουμε την οργή που έκλεψε ακόμη και τον ύπνο μας. Όμως, υπάρχει ακόμη χρόνος για όλους εμάς που γνωρίζουμε ότι όλα τελείωσαν σε αυτόν τον τόπο. Αρκεί να σκοτώσουμε άνευ ελέους όλες τις φωνές όλων των τεράτων που θέλουν να μας πείσουν ότι κρεμόμαστε από τις ανορθόγραφα ραγιάδικες υπογραφές τους.
Συνέχεια →

Οἱ ἀπαντήσεις πάντα εἶναι ἐμπρὸς στὰ μάτια μας…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Καὶ περιμένουν νὰ τὶς ἀνακαλύψουμε, νὰ τὶς κατανοήσουμε καὶ νὰ τὶς μοιραστοῦμε μὲ αὐτοὺς ποὺ ἐπίσης τὶς ἀναζητοῦν.

Τὰ πράγματα εἶναι πολὺ ἁπλᾶ, ἀρκεῖ ἐμεῖς νὰ θέλουμε νὰ εἶναι ἁπλᾶ.
Ἕνα λουλοῦδι, στὸ …πουθενά, μπορεῖ νὰ μᾶς ἐξηγήσῃ, μὲ ἀπίστευτες λεπτομέρειες, τὸ πῶς, τὸ γιατὶ καὶ τὸ πότε δημιουργήθηκε ὁ κόσμος μας. Συνέχεια →

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις ποὺ κατέστρεψε τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Αὐτό που ὀνομάζουμε ΕΥΡΩΠΑΪΚΉ ΕΝΩΣΗ κατέστρεψε  ὁλοκληρωτικὰ τὴν Ἑλληνικὴ οἰκονομία στὸ σύνολό της, μία οἰκονομία που μέχρι τὸ 2000 εἶχε τὸ δικό της νόμισμα, βιομηχανικὴ καὶ βιοτεχνικὴ παραγωγὴ καὶ σημαντικὲς ἐξαγωγές…

Σήμερα τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ξεφύγῃ ἀπὸ τὴν ἀσφυκτικὴ μέγγενη (Ἄτεγκτη φορολόγηση, ποσόστωση παραγωγῆς, ὕφεση καὶ ὑψηλὴ ἀνεργία) τῶν γραφειοκρατῶν τῆς Γερμανικῆς αὐτοκρατορίας (Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις) ἐνᾦ παράλληλα ἐπιτρέπουν τὶς ἀθρόες εἰσαγωγὲς ἀγροτικῶν καὶ βιομηχανικῶν προϊόντων ἀπὸ ἀνταγωνιστικὲς πρὸς τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση χῶρες, (πχ πορτοκάλια Μαρόκου, λεμόνια Τουρκίας!!!!…) Συνέχεια →

Ἐὰν θέλῃς Ἕλληνες εἶσαι φασίστας…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Στὴν Ἑλλάδα ἐὰν θέλῃς Πακιστανοὺς καὶ Ἀλβανοὺς εἶσαι ἀντιφασίστας.
Ἐὰν θέλῃς Ἕλληνες εἶσαι φασίστας.
Τί σόι λογική εἶναι αὐτή, ἕνας Soros τὸ ξέρει. Συνέχεια →

Ἐπιστρέφοντας… (β)

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κάποια πράγματα στὴν ζωή μας, ποὺ πέρασαν, καὶ τελείωσαν, ἴσως πρέπει νὰ τὰ ἐπανεξετάσουμε.
Ὄχι διότι αὐτὰ ποὺ τελειώνουν πρέπει νὰ τὰ κρατᾶμε διὰ τῆς βίας ζωντανά, ἀλλὰ διότι ἴσως, κάπου, κάποτε, μὲ κάποιους ἀνθρώπους ποὺ ἀγαπήσαμε, νὰ κάναμε λάθη. Λάθη ποὺ δὲν θελήσαμε νὰ ἀναγνωρίσουμε ἐκείνην τὴν στιγμή, μὰ ποὺ μέσα μας μᾶς «ῥοκανίζουν» καθημερινῶς κάτι ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ τὴν καθημερινότητά μας.
Αὐτοὺς τοὺς ἀνθρώπους ἴσως πρέπῃ σιγὰ σιγὰ νὰ ἀναζητήσουμε τρόπους νὰ τοὺς ἐπ Συνέχεια →

Τί κάνει ἕναν ἔρωτα μεγάλο;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ὅταν ἐρωτευόμαστε κάποιον τότε ἀρχίζει ἡ αἰωνιότητα γιὰ ἐμᾶς…
Δὲν βλέπουμε μπροστά μας, εἴμαστε σὰν τυφλοί, σὰν ὑπνωτισμένοι καὶ δὲν νοιώθουμε παρὰ μόνο μιὰ ἐπιθυμία: νὰ εἴμαστε μαζὺ, καθὼς καὶ ἔναν φόβο μήπως ὁ ἄλλος φύγει καὶ τὸν χάσουμε.
Συνέχεια →