Πολλὲς φορὲς γινόμαστε ἔξαλλοι μὲ καταστάσεις ποὺ θὰ ἔπρεπε, κατὰ τὰ δικά μας κριτήρια, ὁ ἄλλος νὰ προλάβῃ… Νὰ σκεφθῇ, νὰ προβλέψῃ…
Οἱ ἀντιδράσεις μας ποικίλουν, ἀναλόγως τῆς σχέσεως…
Μπορεῖ νὰ φωνάξουμε ἁπλῶς ἤ νὰ σηκωθοῦμε νὰ φύγουμε μουτρωμένοι…
Κι ἐδῶ εἶναι ἡ παγίδα μας… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἀνώνυμοι τοξικοί.
Δυστυχῶς ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι ποὺ θεωροῦν τὸν κόσμο σὰν ἔνα μεγάλο πρόβλημα καὶ στὰ μάτια τους εἶσαι καὶ ἐσὺ ἕνα κομμάτι αὐτοῦ τοῦ προβλήματος.
Παθιασμένοι δημιουργοὶ τῆς καταστροφολογίας, χρόνια δυστυχεῖς…
Ἡ ἀρνητικότητα εἶναι ἡ μόνη ὑπογραφὴ ποὺ μποροῦν νὰ βάλουν σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο.
Νοιώθουν ἄνετα μόνον μέσα στὴν συμφορά…
Ἡ καλὴ ἐκδοχὴ καὶ ἡ αἰσιοδοξία τοὺς βυθίζει στὴν σύγχυση.
Κάθονται στὸν μεγαλόπρεπο θρόνο τῆς γκρίνιας καὶ τῆς μουρμούρας καὶ ὅταν εἶναι δίπλα σου, κάνουν τὸ χαμόγελό σου νὰ σβήνῃ. Συνέχεια
Ἐὰν δὲν ὑπάρχουν δράκοι…
Ἂν νοιώθῃς φόβο, θυμό, ἀπογοήτευση ἤ ἀβεβαιότητα, τότε πᾶρε στὸ χέρι σου αὐτὸ τὸ σπαθί, ποὺ εἶναι φτιαγμένο ἀπὸ φῶς καὶ ἀγάπη, καὶ ἐξολόθρευσε ΟΛΟΥΣ τοὺς δράκους, ποὺ εὑρίσκονται μέσα στὸ κεφάλι σου. Συνέχεια
47 χρόνια ΔΟΥΛΕΙΑ γιά 350 εὐρώ συντάξεως;
Κι ὅμως…
Ἐκεῖ θὰ φθάσουμε, πρὸ κειμένου νὰ ἔλθῃ ὁ …«σωτὴρ» ἀπὸ τὰ …«ἀριστερά» καὶ νὰ μετατρεύσῃ τὴν σύνταξιν τῶν 350 εὐρὼ σὲ σύνταξιν τῶν 400 εὐρώ…
Καὶ μετά, ὁ ἴδιος «σωτήρ», ἐφ΄ ὅσον ἔρχεται ἐκ τῶν «ἀριστερῶν», τὰ 47 ἔτη Δουλείας θὰ τὰ μετατρεύσῃ σὲ 50 ἔτη Δουλείας!!! Ἴσως καὶ σὲ 60!!!
Ἀναλόγως τῶν ἀντοχῶν μας…
Διότι ἐὰν ἀντέχουμε νὰ εἴμαστε Δοῦλοι γιὰ 47 ἔτη, ἀντέχουμε καὶ γιὰ 50… ἤ καὶ γιὰ 60…
Ἴσα ἴσα δῆλα δὴ γιὰ νὰ παράγουμε μόνον καὶ οὐδέποτε νὰ ἀπολαμβάνουμε…
Συνέχεια
Ἀγωνίζομαι σημαίνει ζῶ.
Ἡ ζωή μας ἔχει καὶ τὶς καλές της καὶ τὶς κακές της στιγμές.
Τίποτα ὅμως δὲν μᾶς χαρίζεται, δίχως κόπο, πόνο καὶ πολλὲς φορὲς αἷμα.
Ὅμως τὸ ἀποτέλεσμα, ὅταν ἔρχεται, εἶναι τόσο σημαντικὸ ποὺ τὸ χαιρόμεθα ΜΟΝΟΝ ἐφ΄ ὅσον ἔχουμε πληρώσει τὸ κατάλληλον τίμημα. Συνέχεια
Δὲν ὑπάρχουν ἄνθρωποι δίχως ἀγάπη…
Ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη ξεκινᾶ ἀπὸ μέσα καὶ ἡ αὐτοεκτίμησις εἶναι ἐκείνη ποὺ τῆς δίνει τὴν ἄδεια νὰ ῥέῃ ἀπὸ μέσα πρὸς τὰ ἔξω.
Γιὰ νὰ ἀποκαλυφθῇ καὶ νὰ βγῇ ἔξω στὸ φῶς θὰ πρέπῃ νὰ ἁπαλλαγῇ ἀπὸ τὰ στρώματα τοῦ θυμοῦ, τοῦ φόβου καὶ τοῦ ἐγωισμοῦ ποὺ τὴν καλύπτουν, σὰν ἔνα παλαιὸ βερνίκι. Συνέχεια