«Ὅσο προχωρεῖ ὁ καιρός καί τά γεγονότα,
ζῶ ὁλοένα μέ τό ἐντονότερο συναίσθημα
πώς δέν εἴμαστε στήν Ἑλλάδα,
πώς αὐτό τό κατασκεύασμα
πού τόσο σπουδαῖοι καί ποικίλοι ἀπεικονίζουν καθημερινά,
δέν εἶναι ὁ τόπος μας,
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἑλλὰς παντοῦ! Ὅπου κι ἐὰν κυττάξῃς….
Οἱ εἴδησεις γιὰ τὴν Κίνα εἶναι παλαιότατες. Τὰ θυμήθηκα τώρα ποὺ διάβασα τὴν μία ἐξ αὐτῶν σὲ διάφορα ἱστολόγια. Ἐκτός ἀπό τὰ εὑρήματα τῆς Νίγια, ποὺ καταγράφεται πλέον ὡς πόλις τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἀλεξάνδρου, παραμένει ἀναπάντητο τὸ ἐρώτημα τῆς ἐπαρχίας Γιουνάν στὴν Κίνα. Πότε καὶ πῶς πῆρε τὸ ὄνομά της;
Φυσικά δὲν ἔχει βρεθεῖ ἔως σήμερα μία ἀξιόλογος ἀπάντησις ποὺ νὰ ξεκαθαρίζῃ τὴν ὀνοματοδοσία. Δὲν πειράζει. Οἱ κατέχοντες, κατέχουν…. Συνέχεια
Προστατευμένο/-α: Εἶναι ἁπλῶς δολοφόνοι! Μόνον! (Σκληρόταται εἰκόναι. Ζητᾶτε κωδικό!)
Εἰσάγετε τὸν συνθηματικό σας κωδικὸ γιὰ νὰ δεῖτε σχόλια.
Ἡ Ἀσιατικὴ Ἑλλάς, ἡ Δαρδανία, οἱ λαθροέποικοι καὶ τὸ δημόσιον χρέος.
Ξεκίνησαν οἱ ἐχθροπραξίες γιὰ τὴν ΑΟΖ;
Τὸ παρακάτω περιστατικό, εἶναι μία ἀκόμη ἔκφρασις τοῦ «τουρκικοῦ» ἐπεκτατισμοῦ. Τὰ θέματα τοῦ Αἰγαίου γιὰ τοὺς γείτονες εἶναι «ξεκάθαρα». Τὸ θέμα ὅμως, γιὰ ἐμᾶς, εἶναι πώς ἐπίσης εἶναι ξεκάθαρα. Τὸ δικό μας ξεκάθαρα μὲ τὸ δικό τους «ξεκάθαρα» δὲν συνάδει. Δυστυχῶς, εἴπαμε, ἔχουμε κουδουνίστρες. Δὲν ἔχουμε ἡγέτες.
Ἀλήθεια, τί γίνεται ὅταν ἔχῃς μίαν κουδουνίστρα γιὰ ἡγέτη; Καὶ μάλιστα τέτοιοιου εἴδους; Θὰ τὴν ἐμπιστευόσουν σὲ ἕνα παιδί γιὰ νὰ παίζῃ; Ἢ θὰ τὴν ἔστελνες γιὰ ἀνακύκλωσι δίχως δεύτερη σκέψι;
Κατὰ ΘΟΡΥΒΩΞ: ἡ γέννησις ἑνὸς ἔθνους-κράτους.
Ὁ φίλος ΘΟΡΥΒΩΞ γράφει πάλι μὲ τὸν δικό του, μοναδικό τρόπο. (Ἀπορῶ, πότε προλαβαίνει;)
Συμφωνῶ στὶς γενικές γραμμές τοῦ κειμένου καὶ θὰ συμπληρώσω πώς μόλις πρό μερικῶν ὡρῶν ἔκλεισα μίαν συζήτησι μὲ ἀνάλογο θέμα. Πιστεύω πώς ἔφθασε ἡ στιγμή νὰ ἀποφασίσουμε γιὰ τὸ ἐὰν θέλουμε νὰ εἴμαστε Ῥωμιοί ἢ Ἕλληνες. Προσωπικῶς ἐπιλέγω τὸ δεύτερο. Ἀλλὰ θὰ πρέπῃ καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ ἐπιλέξουν τὸ πρῶτο, σιγὰ σιγὰ νὰ ἀποχωροῦν. Μᾶς κούρασαν.
Τέλος, κατὰ τατσοπουλοβερέμιο λογική, ὅταν οἱ Ἀλβανοί ἔκτιζαν πόλεις, οἱ Συνέχεια