Ὅλα; Τά μισά; Μερικά; Κάποια; Κανένα;
Διότι ἐὰν εἴχαμε ἐμεῖς, ὥς Νότος γενικότερα, ἀλλὰ κι ὥς Ἑλλὰς εἰδικότερα, κόψῃ τὰ γερμανικὰ προϊκόντα, οἱ γερμανικὲς ἐξαγωγὲς θὰ εἶχαν πέσῃ. Ἐγὼ διαβάζω πὼς ἔχουν ἀνέβῃ.
Διαβάζω ἀνάποδα αὐτά πού συμβαίνουν; Μήπως μέ παραπληροφοροῦν;
Ἤ μήπως, ἀκόμη χειρότερα, δέν ἀλλάξαμε κάτι ἀπό τίς συνήθειές μας;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: παλαιὰ καὶ νέα τάξις
Τελικῶς μόνον οἱ ἐκτὸς τῶν ΗΠΑ ἀντιλαμβάνονται τὸ τὶ συμβαίνει ἐντὸς τῶν ΗΠΑ.
Αὐτοῦ τοῦ μπαγάσα νὰ τοῦ πεῖτε νὰ μὴ κλαίῃ τόσο πολύ… Θὰ τοῦ μείνῃ!
Διάβαζα τὰ διάφορα ἄρθρα, περὶ τοῦ σάλου, τῆς ἀναταραχῆς, τῆς ἀνατροπῆς τῶν δεδομένων ποὺ γνώριζαν οἱ πολῖτες τῶν ΗΠΑ καὶ γελοῦσα. Μά εἶναι δυνατόν, σκέφθηκα.
Εἶναι δυνατόν νά πιστεύουν οἱ κάτοικοι τῶν ΗΠΑ πώς οἱ κυβερνήσεις τους θά ἐφαρμόσουν ὅλον τόν κακό τους τόν καιρό μόνον ἐκτός τῆς χώρας τους; Καί σέ ποιόν θά πειραματιστοῦν, ἐάν δέν πειραματιστοῦν στούς ὑπάρχοντες πολῖτες τους;
Συνέχεια
Ὁ αὐτισμός εἶναι ἀποτέλεσμα ἐμβολιασμῶν;
Δὲν τὸ λέω ἐγώ. Ἰταλικὸ δικαστήριο τὸ λέει.
Κι ὄχι μόνον τὸ λέει, ἀλλὰ διατάζει ἀποζημιώσεις.
Μέ τίς κατεστρεμμένες ζωές τῶν παιδιῶν μας ὅμως τί γίνεται;
Ποιά ἀποζημίωσι θά ἔλθῃ νά καλύψῃ τόσα αὐτιστικά παιδιά;
Ποιός θά τούς φτιάξῃ τήν ζωή; Πῶς θά ἀποκατασταθῇ ἡ ὑγεία τους; Πῶς θά μπορέσουν αὐτά τά παιδιά νά ἀποκτήσουν ὅσα ἔχασαν;
Ὅπου νἄναι τὰ μαζεύουν καὶ φεύγουν…
Ναί, αὐτὸ ἀντιλαμβάνομαι…
Γιὰ κάποιον λόγο, ποὺ μόνον αὐτοὶ γνωρίζουν, ἔχουν ἀρχίσει πάλι τὰ σενάρια περὶ λαθῶν, λαθῶν, λαθῶν προερχομένων ἀπὸ ΔΝΤ, ἀπὸ εὐρωπαϊκὰ παραρτήματα καὶ κεντρικὲς εὐρωπαϊκὲς τράπεζες.
Ἐν ὁλίγοις, αὐτὸ ποὺ μᾶς λέν, ἀλλὰ ἐμεῖς μᾶλλον δὲν θέλουμε νὰ δοῦμε ἀκόμη, εἶναι πὼς ἤλθαν, ἔπραξαν αὐτὰ ποὺ εἶχαν ἐντολὴ νὰ πράξουν καὶ τώρα, ἐφ΄ ὅσον δὲν τοὺς θέλουμε, τὰ μαζεύουν κι ἀναχωροῦν.
Γιά ποῦ;
Ποιός νοιάζεται;
Σημασία ἔχει πὼς πίσω τους ἀφήνουν καμμένη Γῆ.
Συνέχεια
Οἱ Ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη.
Στὴν Ἰνδία ὑπάρχουν πολλῶν «εἰδῶν ἄνθρωποι».
Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ γεννήθηκαν ἄνθρωποι κι αὐτοὶ ποὺ γεννήθηκαν δοῦλοι. Εἶναι ταὐτότητα, ἀπολύτως ῥατσιστική, γιὰ τὰ δικά μας, «πολιτισμένα» μάτια, ἀλλὰ ὑφίσταται.
Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ πείσῃς ἕναν Ἰνδὸ ποὺ γεννήθηκε δοῦλος πὼς εἶναι ἄνθρωπος. Καὶ τὸ ἀνάποδον. Δὲν γίνεται νὰ πείσῃς κάποιον ποὺ εἶναι ἄνθρωπος ὅ,τι ὁ ἄλλος δὲν εἶναι δοῦλος.
Ἀλλὰ αὐτὸ συμβαίνει στὴν Ἰνδία, ὄχι ἀλλοῦ. Τοὐλάχιστον ὄχι ἐπισήμως.
Τί κάνει ὅμως τήν μεγάλη διαφορά;
Ὁ σεβασμὸς στοὺς ῥόλους. Τοὐλάχιστον στὴν πλειοψηφία τους.
Αὐτὸ σημαίνει πὼς ἄν καὶ κάποιος γεννιέται δοῦλος καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ἀσκήσῃ δικαιώματα ἐλευθέρου πολίτου, παρὰ ταὔτα δὲν νομίζω νὰ ἔχουν τὸ δικαίωμα οἱ ἄλλοι, οἱ μὴ δοῦλοι, στὸ νὰ τοῦ φέρονται κτηνωδῶς, ἤ νὰ τὸν σκοτώνουν ἔτσι, γιατὶ δὲν εἶχαν κάτι καλλίτερο νὰ κάνουν.
Ἑλλάδα καί Κύπρος ἀργοπεθαίνουν
Ἄλλη μία ἄποψις γιά τό ζοφερό μέλλον τοῦ Ἑλληνικοῦ ἔθνους. Τό μέλλον πού – μέ τήν ἐκούσια συνεργασία τῶν λάκεδων πού μᾶς «κυβερνοῦν» – προγραμμάτισαν καί μᾶς ἐπεφύλαξαν οἱ ἐπικυρίαρχοι καί οἱ διεθνεῖς τοκογλύφοι τοῦ πλανήτου.
Ἡ Ἑλλάδα χάνεται, τό Ἑλληνικό ἔθνος, ἐπίσης καί ὅλοι ἀσχολοῦνται – τυχαῖο; – μέ τά μνημόνια, τά χαράτσια καί τήν τσέπη τους, γενικῶς. Σέ λίγα χρόνια ἑλληνικές τσέπες δέν θά ὑπάρχουν, πάντως! Συνέχεια