Αὐτὸ ποὺ μὲ προβλημάτισε στὰ παρακάτω, εἶναι ἡ σχέσις τοῦ Ὀμπάμ(ι) μὲ ὅλους τοὺς προκατόχους του.
Βέβαια, τὸ ὅ,τι εἶναι μιγὰς ἴσως νὰ λέῃ πολλά…
Ἀλλὰ ἴσως καὶ τίποτα…
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: παλαιὰ καὶ νέα τάξις
Τὰ σενάρια.
Διάβαζα λοιπόν, σὲ κάποιο ἱστολόγιον, πρὸ ἡμερῶν, κάτι θαυμάσιες σκέψεις καὶ ἰδέες.
Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, ὁ ἀρθρογράφος ἰσχυρίζετο πὼς τὸ πρόβλημα τῆς Ἑλλάδος εἶναι οἰκονομικὸν καὶ θρησκευτικόν.
Μὲ σθένος ὑπερασπίζετο τὶς θέσεις του, οἱ ὁποῖες περιλιπτικῶς ἦσαν οἱ κάτωθι:
- Θέλουν νὰ μᾶς ἁρπάξουν τό χρῆμα γιὰ νὰ τοὺς δώσουμε δωρεὰν τὰ πετρέλαια.
- Πίσω ἀπὸ τὶς κυβερνήσεις μας εἶναι πετρελαιοφάγοι, ποὺ εἶναι καὶ άνελέητοι!!!!
- Ὁ λόγος ὑπάρξεως τῆς κάρτας τοῦ πολίτου εἶναι γιὰ νὰ μᾶς πτωχεύσουν καὶ ἀτομικῶς καὶ συνολικῶς, διότι θὰ παρακολουθοῦν κάθε μας συναλλαγὴ καὶ δὲν θὰ μποροῦμε νὰ κρύψουμε κάτι. Συνέχεια
Μὴ πειράξετε τὴν ἐκκλησία!

Διότι ἐὰν τὴν πειράξετε, θὰ ξεσηκωθοῦν οἱ πιστοί της καὶ θὰ σαρώσουν τὰ πάντα!
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, αὐτὸ τὸ κράτος ἐν κράτει καλὰ κρατεῖ ἐδῶ καὶ αἰῶνες.
Ἀπλῶς τώρα τελευταῖα κάπως κρατοῦσαν τὰ προσχήματα.
Βέβαια, ἐὰν θυμηθοῦμε ἀκόμη καὶ τὶς παροχὲς GAP, τὶς ἐπισκέψεις του στὸ Ἄγιον Ὄρος καὶ τὶς σιωπὲς τοῦ Ἰεροδούλου, θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς αὐτὲς οἱ δύο ἐξουσίες βαδίζουν χεράκι χεράκι!
Ὄχι στήν έξεταστική γιά τό μνημόνιο, ἀπό τήν ΝΔ
Κόρακας, κοράκου μάτι δέν βγάζει. Τά εἶχαν συμφωνήσει οἱ ἐθνικοί άπατεῶνες πρίν νά κάνουν τήν συγκυβέρνησι. Οἱ ἐθνικοί μειοδότες ΓΑΠ, Παπακωνσταντίνου καί ἡ παρέα τους θά συνεχίσουν νά ἐμπαίζουν τόν Ἑλληνικό λαό. Θά συνεχίσουνν νά ζοῦν εἰς βάρος του καί νά ἀπολαμβάνουν «καλοκαιρινές διακοπές γιά πάντα». Εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων.
Ὅλοι αὐτοί πού εὑρίσκονται ἤ θά εὑρεθοῦν στήν ἑλληνική βουλή ἀνήκουν στό ἴδιο σάπιο καί ἀρρωστημένο συνάφι. Ὅσες φορές κι ἄν γίνουν ἐκλογές, τά ἴδια ἀποβράσματα θά «κυβερνοῦν» τόν τόπο. Μέχρι νά πιάσουμε πάτο. Τότε ἴσως κάτι νά γίνῃ.
Μετά τίς ἑπόμενες ἐκλογές τά ἐγκλήματά τους, Συνέχεια
Μὲ «μισθὸ» 92 εὐρῶ τὸν μήνα!
Ἡ χώρα ποὺ ζῶ καὶ τὸ Ἰσλάμ.
Δύο λόγια γιὰ τὴν χώρα ποὺ ζῶ καὶ τὸ ἰσλαμ.
Γιὰ πολλὰ χρόνια ἡ Ὁλλανδία ἦταν ὁ παράδεισος τῆς ἀνοχῆς Ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1960 ἄρχισε νὰ υἱοθετεῖται μία φιλελεύθερος πολιτική, ποὺ ὁδήγησε στὴν νομιμοποίησι τῆς χρήσεως ἐλαφρῶν ναρκωτικῶν, τῆς εὐθανασίας καὶ τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων. Κι ἐνᾦ οἱ Ὁλλανδοὶ εὑρίσκοντο σὲ μίαν ἡδονιστικὴ νιρβάνα, ἡ μετανάστευσις αὐξάνετο. Συνέχεια

