Κι ἄλλοι νεκροί! Ἀκόμη δύο νεκροί! Ἔτσι, γιατί ἒπρεπε νὰ ἐπικρατήσουν… Ἀκοῦς «κυρία» Νταράλα; Μὲ τοὺς πολυπολιτισμένους ποὺ μᾶς μάζεψες; Σκοτώνονται καὶ σκοτώνουν…. Γιὰ μερικὰ σκουπίδια… «Κυρία» Νταράλα..
Ἐχθὲς ἄλλα ἐπεισόδια στὴν Ἠγουμενίτσα.. Πρὸ χθὲς ἄλλα στὴν Πάτρα!!! Αὐτὸ τὸ τέρας ὀνειρεύεσαι γιὰ τὴν ΔΙΚΗ μας Ἑλλάδα «κυρία» Νταράλα; Μὲ παραπάνω ἀπὸ 60.000 Συνέχεια
Ποιός εἶναι λοιπόν αὐτός ὁ, κατὰ τὸν πρωθυπουργόν μας, τόσο ἄξιος νέος ἄνδρας, ποὺ ἀνέλαβε τὸ ὑπουργεῖον ἐξωτερικῶν καὶ τὸ κατήντησε ὐπουργεῖον ἐξωφρενικῶν; Μήπως κάποιος μὲ πολλὲς περγαμηνές; Ἱκανότητες; Γνωριμίες;
Ἂς τὰ πάρουμε ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή καλλίτερα.
Ὁ Δημήτρης Δρούτσας γεννήθηκε στὴν Λευκωσία, στὶς 5 Ὀκτωβρίου 1968, βάσει αὐτῶν ποὺ ἀναγράφονται στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ μΠΑτΣΟΚ. Ἀπὸ μητέρα Αὐστριακή καὶ πατέρα Ἑλλαδίτη. (Ἰνφογνώμων)
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ξεκίνησε, το 1994, την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως βοηθός καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Ερευνητικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βιέννης («Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien»).
Παράλληλα με τις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις, Συνέχεια
Ἀφιερωμένον σὲ κάθε μικρὸ ἢ μεγάλο κλεφτρόνι! Συνέχεια
Τὰ «καλὰ» παιδιά ποὺ κάνουν ὅ,τι τοὺς ἀρέσει.
Ἀγοράζουν, πωλοῦν, ἐξοντώνουν, ὁρίζουν….
Τὰ «καλλίτερα» παιδιά….
Πωλεῖται ἡ χώρα Ἑλλάς μᾶλλον… Ὅσο ὅσο…
Καταλάβαμε….
Τό νέο ναρκωτικό τῆς νέας τάξεως πραγμάτων.
Το πολιτικό σύστημα καταρρέει όχι γιατί απέτυχε, όχι γιατί οι κοινωνίες το έχουν στριμώξει στη γωνία και δεν αντέχει άλλο τα λαϊκά χτυπήματα , αλλά για να παρασύρει μαζί του τα Έθνη – κράτη ώστε με πρωτοφανή βιαιότητα να αναδυθεί η αρχέγονη απαίσια μορφή του ,χωρίς τα “φτιασίδια” του παρελθόντος.
Ο καπιταλισμός σαν σύστημα δεν ήταν τελικά παρά μια μουτσούνα αυτού του μισάνθρωπου ολιγαρχικού συστήματος, το οποίο απλώθηκε σαν την λέπρα της οποίας το τελευταίο στάδιο βιώνουμε όλοι σήμερα.
Καταρρέει λοιπόν το σύστημα και μαζί με αυτό θα καταρρεύσουμε και εμείς σαν λαός, σαν οικογένειες, σαν πρόσωπα.
Συνέχεια
Φῦγε τώρα…
Ανοικτή προ-ειδο-ποίηση του Δημήτρη Ιατρόπουλου, ως συμμετοχή στην Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης
Αυτά τα σύννεφα είναι δικά μας, και τα ποτάμια αυτής της χώρας και τα δέντρα. Και όλα τα κορίτσια και τα αγόρια και τα πουλιά.
