Ἀντωνιάδης Ἐμμανουήλ. Ὁ πολεμιστὴς καὶ ὁ δημοσιογράφος.

σημείωσις μεταγενεστέρα ἐν εἴδει προλόγου καὶ διευκρινήσεων

Τὸ παρακάτω κείμενον -ὕμνος θὰ λέγαμε σήμερα- ἀφορᾶ σὲ πρόσωπο ποὺ ἀντεπολιτεύθη μετὰ μανίας τὸν Ἰωάννη Καποδίστρια, κάτι ποὺ ἔπραξαν συνειδητῶς ἅπαντες οἱ ἔχοντες ἐξαρτήσεις, ἐντολὲς καὶ γραμμὲς ἐκ τῆς ἀγγλικῆς στοᾶς, τοῦ μέτερνιχ καί, γενικότερα τῆς τοκογλυφικῆς μαφίας-δικτατορίας ποὺ ἐπεβλήθη στὸν τόπο μας, ἔχοντας διάφορες «βιτρίνες»,  ἀπὸ ἀρχῆς δημιουργίας τοῦ (ψευδο)-κρατιδίου «Ἑλλας».
Κι ὅπως ἀκριβῶς ὁ Ἀθανάσιος Πολυζωΐδης, μανιώδης συντάκτης ἀντικαποδιστριακῶν κειμένων, ἔτσι κι ὁ Ἀντωνιάδης Ἐμμανουήλ, ἡ σύσσωμος μαυροκορδατικὴ αὐλή, παρέα μὲ τὰ ἐξηγορασμένα ἑξαπτέρυγα καὶ ὑπανθρωπίδια τοῦ κωλέττου, ἔδρασαν ἅπαντες μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστὲ νὰ ἀποκλεισθῇ κάθε πιθανότης ἀπελευθερώσεως αὐτοῦ τοῦ τόπου καὶ τοῦ ῥαγιᾶ ἀπὸ τὰ δεσμά. Καί, τελικῶς, ἐπέβαλαν ἕνα βρωμερὸ καθεστὼς εἰς βάρος τῶν πραγματικῶν καὶ μοναδικῶν ἀγωνιστῶν τῆς Ἐλευθερίας, οἱ ὁποίοι, ἐὰν δὲν προσκυνοῦσαν, τότε ἐδιώκοντο (στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων) ἢ καὶ …ἐξηφανίζοντο (ὅπως ὁ Ὀδυσσεύς…!!!)

Ἐν τούτοις, ἀκριβῶς διότι στὸ ζήτημα τῆς τυπογραφίας, ἔστῷ καὶ ἀπὸ τὴν πλευρά του, προσέφερε κάτι στὸν τόπο, ὀφείλουμε νὰ παρουσιάζουμε κι αὐτοῦ τὸν (ἐπίσημο) βίο. Ἀνεπισήμως βέβαια τὰ πολλά, παρασκηνιακά, ποὺ ἔπραξε, ὡς ἀκόμη ἕνας πράκτωρ τῶν ξένων τοκογλύφων, οὐδέποτε θὰ τὰ μάθουμε, καθὼς ἐπίσης οὐδέποτε θὰ μάθουμε τὰ «ἔργα καὶ ἡμέρας» τῶν κάθε εἴδους ἀνθελληνίστων σκουπιδιῶν ποὺ διεφέντευσαν, πάντα μὲ τὸ ἀζημίωτον, τὸν τόπο, κυνηγῶντας μὲ πάθος καὶ μένος καὶ ὁρμὴ κάθε Ἐλευθέρα φωνή.
Σήμερα ἁπλῶς παραμένουμε αὐτήκοοι καὶ αὐτόπτες μάρτυρες τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ ἐκπεσμοῦ καὶ ξεπεσμοῦ ὅλης αὐτῆς τῆς συμμορίας ἀνθελλήνων, ποὺ λυμαίνετο τὸν τόπο ἐδῶ καὶ σχεδὸν δύο αἰῶνες.

Τέλος, στὸ τέλος, ὁ Ἀντωνιάδης ἴσως γιατί «τὰ στερνὰ (πρέπει νὰ) τιμοῦν τὰ πρῶτα», ἴσως διότι μετενόησε, ἴσως καὶ διότι πράγματι, ὡς ἀναφέρεται ἀπὸ τὸν Δραγούμη, κατενόησε τὸ ποιὸς ἤθελε τί, ἀπεῖχε τῶν διαφόρων ἐνεργειῶν καλλέργη, παρ΄ ὅ,τι τὸν ἐστήριζε γιὰ χρόνια. Ἴσως τελικῶς καὶ νὰ ἀντελήφθη τὸ ἐθνικὸ συμφέρον… Ἴσως… Ἴσως…

Φιλονόη

Ο Εμμανουήλ Αντωνιάδης [1] – αγωνιστής του ’21, δημοσιογράφος, μαχητής της ελευθεροτυπίας, τυπογράφος και πολιτικός -γεννήθηκε στη Χαλέπα της Κρήτης το 1791 και πέθανε στην Αθήνα τον Αύγουστο του  1863. Το 1814 εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Μέλος εκ των πρώτων της Φιλικής Εταιρείας «κατελίμπανε συνεχώς τας υποθέσεις αυτού, ίνα απελλών συσκεφθή μετ΄ άλλων εταίρων τα περί του μεγάλου αγώνος» [2].

Συνέχεια

Στὴν Βιέννη κάνουν ἀπελάσεις. Ἐδῶ καλοὺς τεμενᾶδες.

 

Απέλαση του Τούρκου πρεσβευτή από την Βιέννη!

Τον  δρόμο στην ελληνική κυβέρνηση έδειξε η αυστριακή η οποία απαίτησε και πέτυχε από τον Τούρκο πρεσβευτή Ετζβέτ Τεζτζάν να εγκαταλείψει την Βιέννη σε ένα πρωτοφανές διπλωματικό επεισόδιο που δημιιουργήθηκε όταν ο τελευταίος είχε το θράσος να καταγγείλει την αυτρισκή κυβέρνηση για … “γκετοποίηση” των Τούρκων της Αυστρίας.

Η Βιέννη απαίτησε να ανακληθεί και αυτό έγινε πραγματικότητα καθώς δεν έγινε δεκτή καμία συγγνώμη της Άγκυρας.

Συνέχεια

Θράκη: Ὁ κίνδυνος κοντά μας ὅσο ποτέ

Γράφει ὁ Λουκᾶς Συμπερᾶς

Ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Κοσσυφοπεδίου, σὰν ἀνεξαρτήτου κράτους, πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ἀποτελεῖ γεγονὸς πού, ἀργὴ ἢ γρήγορα, θὰ σηματοδοτήση ἐξελίξεις καὶ θὰ περιπλέξη περισσότερο τὴν ἤδη τεταμένη κατάστασι στὰ Βαλκάνια. Τὸ Κοσσυφοπέδιο εἶναι ἄῤῥηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸν ἀλβανικὸ ἀλυτρωτισμὸ ποὺ προωθεῖται ὑπὸ τὴν ἀνοχὴ τῶν ΗΠΑ. Ἡ ὕπαρξις πολλῶν μικρῶν κρατιδίων – προτεκτοράτων ἀποτελεῖ τὸν ἀπώτερο σκοπὸ τῶν ΗΠΑ, ἀλλὰ καί, γενικότερα, τῆς Δύσεως, στὰ Βαλκάνια, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν εὑρυτέρα περιοχή.

Τὴν ἰδίαν ὥρα ἡ προκλητικότης τῆς Τουρκίας κλιμακώνεται ἐπικίνδυνα, μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, ὅσον ἀφορᾶ τὴν σταθερότητα στὴν περιοχή.ην ίδια ώρα η προκλητικότητα της Τουρκίας κλιμακώνεται επικίνδυνα με απρόβλεπτες συνέπειες όσον αφορά τη σταθερότητα στη περιοχή. Παραλλήλως οὐδεὶς μπορεῖ νὰ παραβλέψῃ/ἀγνοήσῃ τὴν οἰκονομικὴ διείσδυσι τῆς Τουρκίας στὰ Βαλκάνια, ἐν μέσῳ τῆς δικῆς μας ἀδυναμίας, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Συνέχεια

Ὁ ἀνίκανος ἢ ὁ ἀνθέλλην φὸν Δημητράκης;

Ποιός εἶναι λοιπόν αὐτός ὁ, κατὰ τὸν πρωθυπουργόν μας, τόσο ἄξιος νέος ἄνδρας, ποὺ ἀνέλαβε τὸ ὑπουργεῖον ἐξωτερικῶν καὶ τὸ κατήντησε ὐπουργεῖον ἐξωφρενικῶν; Μήπως κάποιος μὲ πολλὲς περγαμηνές; Ἱκανότητες; Γνωριμίες;

Ἂς τὰ πάρουμε ὅλα ἀπὸ τὴν ἀρχή καλλίτερα.

Ὁ Δημήτρης Δρούτσας γεννήθηκε στὴν Λευκωσία, στὶς 5 Ὀκτωβρίου 1968, βάσει αὐτῶν ποὺ ἀναγράφονται στὴν ἐπίσημη ἱστοσελίδα τοῦ μΠΑτΣΟΚ. Ἀπὸ μητέρα Αὐστριακή καὶ πατέρα Ἑλλαδίτη. (Ἰνφογνώμων)

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης, ξεκίνησε, το 1994, την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως βοηθός καθηγητής Ευρωπαϊκού Δικαίου στο Ερευνητικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Οικονομικού Πανεπιστημίου της Βιέννης («Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien»).

Παράλληλα με τις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις, Συνέχεια

Βουλγαρία, ὁ καπηλευτὴς Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν καὶ ἱστορίας.

Ἱστορική, ἔντιμη καταγραφή γεγονότων ἀπὸ τὸν Ῥαφαήλ Διαμαντῆ. Μία πρώτη πηγή πληροφοριῶν γιὰ ὅσους θέλουν νὰ ξεκινήσουν τὴν μελέτη τῆς ἱστορίας τῆς Μακεδονίας.
Οἱ Βούλγαροι, «σύμμαχοι» μας καὶ πολύ συχνά καταπατητές Ἑλληνικῶν ἐδαφῶν, ποτέ δὲν ἔπαψαν νὰ θεωροῦν τὴν Μακεδονία καὶ τὴν Θράκη τμήματα «ἁρπαγμένα» ἀπό τὴν δική τους κληρονομιά.
Φιλονόη.
Μια ιστορική αναδρομή στη δράση της Βουλγαρίας κατά τη διάρκεια του Α’ και Β’ Παγκοσμίου Πολέμου με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό.

Οι Βουλγαρικές φιλοδοξίες στα Βαλκάνια το 1ο μισό του 20ου αιώνος
Γράφει ο Ραφαήλ Διαμαντής*Σπάνια φωτογραφία προγενέστερης κατοχής της Μακεδονίας από γερμανούς βουλγάρους και τούρκους συμμάχους τους, στο Μακεδονικό μέτωπο στα 1916. Πρόκειται για μικτό Συνέχεια