Θυμηδία μοῦ προκάλεσε ἡ προχθεσινή σύσταση τοῦ πρωθυπουργοῦ πρός τούς ὑπουργούς του, νέους καί παλιούς, νά πιάσουν “τόν ταῦρο ἀπό τά κέρατα”! Διερωτῶμαι: ἔχει δοκιμάσει νά πιάσει ὁ κ. Σαμαρᾶς ἀπό τά κέρατα ὄχι ταῦρο ἀλλά τράγο; Τότε θά βλέπαμε τά καζάντια του. Τήν ἴδια σύσταση εἶχε κάνει καί ὁ χρυσοστόλιστος ναύαρχος Κόχραν πρός τόν Καραϊσκάκη.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Σαμαρᾶς Ἀντώνης
Μερικὰ φυντάνια τῆς μάσσας καὶ τοῦ μπουκώματος.
Ἤ ἄλλως, μερικὰ φυντάνια τῆς μασσαμπούκας.
Τί σημαίνει αὐτό;
Ἔφαγαν, ἔφαγαν, ἔφαγαν… τόσο ποὺ κάθε ἄλλος θὰ εἶχε σκάσει πιά…
Συνέχεια
Κάτι σέ σεβασμό ἀπό τούς Ἕλληνες δέν χρειάζεται ὁ mister Koyrelis;
Ἔχουν ἀπολύτως παραφρονήσει οἱ ἐγχώριοι τροϊκανοί!!!
Δὲν θέλει ἐκλογὲς τὸ κουρελέικο στρατόπεδον. Φυσικὰ τὸ αὐτὸ συμβαίνει καὶ γιὰ τὸ μπενοβουβαλικὸν στρατόπεδον, ἀλλὰ καὶ γιὰ τὸ ἀντωνακικόν.
Ὁ Φώτης λοιπὸν ἀπεφάσισε πὼς καλὰ κάθεται στὴν καρέκλα ποὺ ἔπιασε. Δὲν εἶναι ὥρα τώρα γιὰ νὰ τὴν παραδόσῃ σὲ ἄλλον. Ἄλλως τὲ θὰ χάσῃ καὶ τὰ αὐγὰ καὶ τὰ καλάθια, κατὰ πῶς ἔστρωσε…
Κύριε Πρωθυπουργέ,
Συντοπίτη Αντώνη,
Με την ευκαιρία της, «τίς οίδεν» πόθεν, επιβληθείσης αποφάσεως περί εκπομπής ΜΑΥΡΟΥστις συχνότητες της ΕΡΤ σου αφιερώνω, σε απάντηση των ξένων συγγραφέων που πρόσφατα μνημόνευσες, και των όσων απέδωσες, ως ευθύνη, στους εργαζομένους της ΕΡΤ, δύο ιστορίες του Αισώπου και τρεις παροιμίες του θυμόσοφου λαού μας. Παραλείπω την σε όλους γνωστή ιστορία του Αισώπου για εκείνους που τα «ξένα κακά» τοποθετούν έμπροσθεν τα δε «οικεία» όπισθεν, όπως πράττουν όλοι οι μεγαλόστομοι, πλην, μικρόνοες πολιτικοί της Ελλάδος ΑΝΕΥ ΕΞΑΙΡΕΣΕΩΝ.
1 Ἀλέκτορες δύο καὶ ἀετός
Λίγο σπρώξιμο θέλει…
Ἕνα χεράκι βοηθείας καλοί συνάνθρωποι;
Γρήγορα μόνον…
Περιμένει ὁ ἐπόμενος στὴν σειρά..
Κι ἔχει μίαν οὐρὰ ἀπὸ πίσω…
Ἄ πὰ πὰ πά…
«… Ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»
«Προδότες, προδότες, ποιός σᾶς ἔδωσε τό δικαίωμα νά ξεπουλήσετε τήν χώρα μου;»
Κατάφερα, μετὰ ἀπὸ μεγάλο ἔλεγχο, νὰ μπῶ στὴν Ἀκαδημία ἐχθὲς τὸ βράδυ.
Πολὺ μεγάλο ἔλεγχο. Μόνον ποὺ δὲν μᾶς ξεβράκωσαν ἐκεῖ στὴν εἴσοδο.
Εἶχαν στήσῃ καὶ τὰ διάφορα παραπετάσματα γιὰ νὰ κρύβουν τὶς πομπές τους καὶ νὰ μὴν εἶναι ὀρατὲς ἀπὸ τὸν πολὺ κόσμο.
Στὴν αἴθουσα γινόταν τὸ ἀδιαχώρητο. Πολὺς κόσμος.
Παπποῦδες, γιαγιάδες, κουστουμᾶτοι… Ἑορτὴ τῆς γλῶσσης ἦταν αὐτή…
Μόνον ποὺ ἀρκετοὶ ἐκ τῶν παρευρισκομένων ἦσαν ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἐδολοφόνησαν τὴν γλῶσσα.
Συνέχεια