Εἰλικρινῶς, ἀδυνατοῦσα νὰ ἀντισταθῶ στὸ νὰ τὴν δημοσιεύσω…
Ἄν καὶ δὲν ἔχουμε πολλὰ νὰ προσθέσουμε, στὰ τόσα καὶ τόσα ποὺ ἔχουν γραφῇ γιὰ τὸν Γέρο μας, αὐτὴ ἡ φωτογραφία πιστεύω πὼς ἀξίζει νὰ δημοσιευθῆ, διότι δείχνει τὴν κινητικότητα καὶ ὅλην τὴν θέλησι τοῦ στρατηγοῦ.
Οὐσιαστικῶς καταδεικνύει τὴν εἰκόνα ποὺ ἀποτύπωσε στὴν ἱστορία καὶ στὴν μνήμη μας. 
Κάπου λοιπὸν εἶχα διαβασῃ πὼς εἴμαστε ὅ,τι τρῶμε…
Καὶ εἴμαστε… Διότι ὅταν τρῶς πλαστικά, πλαστικὸς γίνεσαι….
Ὅμως αὐτὸ ποὺ δὲν γνωρίζουμε εἶναι πὼς καὶ οἱ σκέψεις μας εἶναι αὐτὲς ποὺ δημιουργοῦν τὸ αὔριό μας.
Ἐὰν σταθοῦμε καὶ ἀναλογισθοῦμε τὸ χθές μας, τότε πολὺ εὔκολα θὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς τὸ σήμερά μας εἶναι ἀποτέλεσμα τῶν σκέψεων ποὺ κάναμε ἐχθές.
Συνέχεια
Τίς τελευταῖες ἡμέρες ἔχασαν τὴ δουλειά τους μόνο ἀπὸ τὴν ΑΓΕΤ καὶ τὴ Michelin περίπου 400 ἄνθρωποι. Δὲν ἄκουσα οὔτε μιὰ δήλωση ἀπὸ τὸν Κουβέλη, τὸν Βενιζέλο κ.ὀ.κ..
Ἀλλὰ ἂν ἀπολυθῇ ἔστω κι ἕνας δημόσιος ὑπάλληλος, ἔστω κι ἐπίορκος, ἡ κυβέρνησις θὰ πέσῃ ἀπὸ ΔΗΜΑΡ καὶ ΠΑΣΟΚ. Ἐνῶ ὁ ΣΥΡΙΖΑ θὰ κηρύξῃ τὴν ἐπανάσταση. Ἂμ πῶς;
Καθόμαστε καὶ δίδουμε βαρύτητα σὲ ἀντικείμενα, προσώπα(τα) καὶ κουδουνίστρες ποὺ εἶναι γιὰ τὰ μπᾶζα.
Καθόμαστε καὶ ὑπολογίζουμε τὶς ὑπογραφές τους, τὶς δεσμεύσεις τους καὶ τὶς ἀσυνέπειές τους.
Καθόμαστε καὶ κλαῖμε τὴν Μοίρα μας, ἀν τὶ νὰ τοὺς στείλουμε ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ἦλθαν καὶ νὰ ἐξακολουθήσουμε τὸ ἔργο μας.
Παράλογο δεν είναι το να μη μπορείς να ξεχάσεις… αλλά το να θέλεις να θυμάσαι…
Παράλογον, κατὰ τὰ συνήθη, δὲν εἶναι τὸ νὰ μὴ μπορῇς νὰ ἀφήσῃς πίσω σου μνῆμες, καταστάσεις, γεγονότα…
Παράλογον εἶναι νὰ θέλῃς νὰ τὰ κουβαλᾷς…
Ὄχι σὰν βάρη…
Σὰν μνῆμες, σὰν τροφοδότες… Σὰν πηγὴ γνώσεως καὶ σοφίας…
Κανεῖς δὲν μπόρεσε νὰ εὕρῃ τὸ δηλητήριο ποὺ θὰ τοὺς καταστρέψῃ, ἒγραψε γιὰ τοὺς Ἓλληνες τὸ 1872 ὁ Γερμανὸς φιλόσοφος… Μοῦ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφωνήσω μαζύ του…
Πιο επίκαιρος από ποτέ ο Φρειδερίκος Νίτσε. Στο πρώτο του βιβλίο, με τίτλο <<Η Γέννηση της Τραγωδίας>> (1872) και συγκεκριμένα στο κεφάλαιο 15ο, ο Νίτσε κάνει μία ιδιαίτερα μνεία στο ελληνικό έθνος αποδεικνύοντας ότι ο Νίτσε είναι πολύ μπροστά από την εποχή του.
