Στην Ελλάδα μας έμαθαν να θεωρούμε «ήρωες» όσους υπηρέτησαν τα «Δυτικά» συμφέροντα…
Δηλαδή αυτά των Rothschild, των τοκογλύφων που ίδρυσαν το Ισραήλ, σκορπώντας τον θάνατο στους Παλαιστινίους. 
Συμπτωματικά ΟΛΟΙ οι «απελευθερωτικοί» μας αγώνες ήταν …συνυφασμένοι με την σκλαβιά στους σιωνιστές τοκογλύφους και την εξασφάλιση των δικών τους συμφερόντων. Συνέχεια
Ιστορικός συμβιβασμός!
Οι …«δεξιοί» της Λίστας Λαγκάρντ της HSBC των Rothschild είναι έτοιμοι να συγκυβερνήσουν με τους …«αριστερούς» μεγαλομετόχους της Goldman Sachs και της Blackrock των Rothschild! Συνέχεια
Σύμφωνα με την Ελληνική Λαμογιοσύνη ο Μηλιώνης, που έχει σκορπίσει εκατομμύρια ευρώ σε εξωτικούς προορισμούς, με τα οποία θα μπορούσαν να ζήσουν άνετα και οι επόμενες 50 γενιές της οικογενείας του, ΔΕΝ είναι ύποπτος φυγής στο εξωτερικό, εφόσον έχει για δικηγόρο του τον Μάκη Βορίδη και φίλο τον Σταύρο Ψυχάρη.
Συνέχεια
Ο Σαμαράς πάλι τρέχει στο Σιωνιστικό Κλαμπ, να δίνει εξηγήσεις.
Για τον Αντωνάκη ο …«ρατσισμός» έχει σχέση ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με το πανίσχυρο λόμπι των περιουσίων, των εκλεκτών του Θεού.
Στα παλαιά του τα παπούτσια οι οργανώσεις των Αφροαμερικανών, των Ισπανοφώνων, των Μουσουλμάνων, των Ασιατών, που οι πανίσχυροι Σιωνιστές έχουν μετατρέψει σε πραγματικούς δούλους και «απορρίματα» της κοινωνίας.
Συνέχεια
Σε αμηχανία βρίσκεται η κυβέρνηση μετά τις αποφάσεις των δικαστηρίων για τα ειδικά μισθολόγια, οι οποίες της ανατρέπουν την οικονομική πολιτική, καθώς το πρόσθετο δημοσιονομικό κενό που δημιουργείται από αυτές, ενδέχεται να υπερβεί το 1 δισ. ευρώ.
Την ίδια ώρα, το υπουργείο Οικονομικών “πανηγυρίζοντας” για τα 712 εκατ. ευρώ στα οποία διαμορφώθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα το α’ εξάμηνο, το επικαλείται ως αφορμή προκειμένου να αποτελειώσει τα ταμεία, κάνοντας λόγο για συνθήκες που Συνέχεια
Ο όρος «λαϊκή δεξιά» μοιάζει λεκτικό πυροτέχνημα, κενό από κάθε πολιτικό ρεαλισμό – όπως και το κενολόγημα «κεντροαριστερά». Οταν η εκδοχή της πολιτικής είναι μόνο διαχειριστική και ολική η έκλειψη κοινωνικών στόχων άλλων πέρα από την αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας, τότε η πολιτική γίνεται παιχνίδι παραγωγής ψευδαισθήσεων. Το παιχνίδι οργανώνεται με τους κανόνες εντυπωσιασμού του καταναλωτή, κανόνες του μάρκετινγκ – η «λαϊκή δεξιά» ή η «κεντροαριστερά» είναι τα λεκτικά ισοδύναμα στην πολιτική με το «λευκότερο του λευκού» στα απορρυπαντικά ή με το «διπλό φλουοράιντ» στις οδοντόκρεμες. Συνέχεια
