Πρίν ἀπό μερικές ἡμέρες στήν ἰστοσελίδα τοῦ «παρόν» εἶδα μιά δημοσκόπησι τῆς RASS ἡ ὁποία ἔγινε ἀπό τίς 27 Ἰουνίου ἐως τήν 1η Ἰουλίου 2011. Τίς ἡμέρες δηλαδή πού συνέβαιναν τά ἐπεισόδια στήν Ἀθήνα, ἐψηφίζετο τό μεσοπρόθεσμο κ.λ.π. Νομίζω ὅτι ἦταν οἱ χειρότερες ἡμέρες τῆς διακυβερνήσεως τῆς χώρας ἀπό τήν αὐτιστική κυβέρνησι. Στήν οὐσία παρέδωσε τήν Ἑλλάδα στούς τοκογλύφους (ΕΕ. ΔΝΤ, ΕΚΤ). Εἴμαστε καί ἐπισήμως κατακτηθέντες. Ἄραγε ἄν μποροῦσε νά γίνη μιά δημοσκόπησις τό 1941 τί ποσοστό θά ἔπαιρνε ὁ Τσολάκογλου (ὁ ὁποῖος εἶχε καί ἐλαφρυντικά;). Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: συμμορία τῶν 300
Ἡ ἀδικαιολόγητος εἴσοδος μίας ὁμάδος στὸν χῶρο ἄλλης θεωρεῖται εἰσβολή!
Μϊα θαυμάσια ἐπιστολή ἀπὸ τὸν Ἠλία Σταμπολιάδη, καθηγητὴ Πολυτεχνείου Κρήτης, πρὸς τὸν Τσίπρα. Καταρρίπτει μὲ τὸν λόγο του ὁ καθηγητής ἐν τελῶς τὶς διάφορες κραυγὲς τοῦ τάχα μου ἀνθρωπισμοῦ, τοῦ ὁποίου τὰ ἀποτελέσματα μᾶς ἔχουν στοιχειώσει τὴν ζωή. 
Σᾶς τὴν προτείνω.
Απόψεις: “Κύριε Τσίπρα στην ουσία και εσείς συνηγορείτε σε αυτή την υποταγή και την προδοσία.”
Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ῥὲ γαμῶτο!!!
Τὴν θυμᾶσθε τὴν φράσι; Βούλα Πατουλίδου, 7 Αὐγούστου 1992, Βαρκελώνη. Ὅλη ἡ Ἑλλὰς ἐδάκρυσε, ἐχειροκρότησε, ἐχόρευσε….
Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ῥὲ γαμῶ το…. Τὸ εἶπε καὶ ἡ Πατουλίδου… Κι ἀπὸ τότε, δὲν τὸ ξαναεῖπε κάποιος…
Ἡ ψαροῦ.
Παραλία Ἀττικῆς, ἕνα πρωϊνό Σαββάτου. Εἶμαι μὲ τὴν φίλη μου τὴν Βίκυ καὶ μίαν φίλη της. Ἐμπρός μας παίζουν μέσα στὸ νερό τρία παιδάκια ἡλικίας 6-11 ἐτῶν. Ξαφνικά, δίπλα μας σχεδόν, ἔρχεται μία παρέα ἀπὸ τρεῖς γυναῖκες, οἱ ὁποῖες στήνουν παντοῦ γύρω τους σύνεργα ψαρικῆς, καλάμια, δολώματα….
Τὰ παιδάκια δὲν εἶχαν ἀντιληφθεῖ κάτι κι ἐξακολουθοῦσαν τὸ παιχνίδι τους. Σὲ μίαν στιγμὴ ἡ Βίκυ πετάγεται ὡς ἐλατήριο καὶ σώζει κυριολεκτικῶς ἀπὸ τὸ ἀγκίστρι ἕνα παιδάκι. Πλησιάζω τίς «γειτόνισσες» καὶ τοὺς ἐξηγῶ πὼς ἀπαγορεύεται νὰ ψαρεύουν ἀνάμεσα στοὺς λουομένους. Οἱ δύο μαζεύονται ἀλλὰ ἠ τρίτη, ἡ ὁποία κατεῖχε δύο καλάμια μὲ βάσεις, ἀδιαφόρησε ἐν τελῶς.
Σὲ λίγο τὰ πιτσιρίκια, παρὰ τὶς προειδοποιήσεις τῆς φίλης μου, ξαναυρίσκονται ἀνάμεσα στὰ ἀγκίστρια, τὶς πετονιὲς καὶ τὴν ψαροῦ. Σηκώνω τὸ τηλέφωνο καὶ καλῶ τὸ λιμενικό.
Μετὰ ἀντιλαμβάνεστε τί ἔγινε.
Ἀλλάζουν τό Σύνταγμα χωρίς νά μᾶς ρωτήσουν; Κύριε Καστανίδη…
Τήν εἰδησι τήν βρῆκα στό ἰστολόγιο ainatem.blogspot.com. Ἐπειδή πιστεύω ὅτι πρέπει, ἐκτός τῶν ἄλλων, νά ἔχουμε τά μάτια μας ἀνοικτά μέχρι νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό τόν ἀκατονόμαστο καί τούς σύν αὐτῶ, σᾶς ἐνημερώνω καί βγάλτε μόνοι τά συμπεράσματά σας. Δεῖτε τίς παρακάτω φωτογραφίες τίς ὁποῖες κατέβασα ἀπό τήν διεύθυνσι τοῦ ὑπουργείου ἐσωτερικῶν καί ἀφοροῦν τό Σύνταγμα τῆς Ἑλλάδος. 
Στήν πρώτη φωτογραφία βλέπουμε τό ἄρθρο 16 τοῦ Συντάγματος τό ὁποῖο περιέχει 9 ἄρθρα. Στήν δεύτερη φωτογραφία βλέπουμε ὅτι λείπει ἡ παράγραφος 2 τοῦ συγκεκριμένου ἄρθρου (2. H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες)!!!
Ἐδῶ πού τά λέμε, ἡ παράγραφος 2 τοῦ συγκεκριμένου ἄρθρου ἔχει καταργηθεῖ de facto στίς ἡμέρες πού ζοῦμε καί ἀναρωτιέμαι μήπως “σβήστηκε” μόνο του! Ε, μή τά θέλετε καί ὅλα. Βγάλετε κι ἐσεῖς τά δικά σας συμπεράσματά.
Θράκη: Ὁ κίνδυνος κοντά μας ὅσο ποτέ
Γράφει ὁ Λουκᾶς Συμπερᾶς
Ἡ ἀναγνώρισις τοῦ Κοσσυφοπεδίου, σὰν ἀνεξαρτήτου κράτους, πρὸ μερικῶν ἐτῶν, ἀποτελεῖ γεγονὸς πού, ἀργὴ ἢ γρήγορα, θὰ σηματοδοτήση ἐξελίξεις καὶ θὰ περιπλέξη περισσότερο τὴν ἤδη τεταμένη κατάστασι στὰ Βαλκάνια. Τὸ Κοσσυφοπέδιο εἶναι ἄῤῥηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸν ἀλβανικὸ ἀλυτρωτισμὸ ποὺ προωθεῖται ὑπὸ τὴν ἀνοχὴ τῶν ΗΠΑ. Ἡ ὕπαρξις πολλῶν μικρῶν κρατιδίων – προτεκτοράτων ἀποτελεῖ τὸν ἀπώτερο σκοπὸ τῶν ΗΠΑ, ἀλλὰ καί, γενικότερα, τῆς Δύσεως, στὰ Βαλκάνια, μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται γιὰ τὴν εὑρυτέρα περιοχή.
Τὴν ἰδίαν ὥρα ἡ προκλητικότης τῆς Τουρκίας κλιμακώνεται ἐπικίνδυνα, μὲ ἀπρόβλεπτες συνέπειες, ὅσον ἀφορᾶ τὴν σταθερότητα στὴν περιοχή.ην ίδια ώρα η προκλητικότητα της Τουρκίας κλιμακώνεται επικίνδυνα με απρόβλεπτες συνέπειες όσον αφορά τη σταθερότητα στη περιοχή. Παραλλήλως οὐδεὶς μπορεῖ νὰ παραβλέψῃ/ἀγνοήσῃ τὴν οἰκονομικὴ διείσδυσι τῆς Τουρκίας στὰ Βαλκάνια, ἐν μέσῳ τῆς δικῆς μας ἀδυναμίας, λόγῳ τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως. Συνέχεια