Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες

Συμπτώσεις μὲ διπλὴ ἀνάγνωσι καὶ ἡ …«ταραντούλα».

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ενώ ο Σεπτέμβριος 2013  επρόκειτο να αναδειχθεί ως «θερμός» μήνας, λόγω των προγραμματισμένων παλλαϊκών διαδηλώσεων και διαμαρτυριών, ξαφνικά βιώσαμε την  δολοφονία του άτυχου Φύσα η οποία «κατέκλυσε» επί μακρόν τα δελτία των ΜΜΕ διαλύοντας στην κυριολεξία την ατζέντα των διαδηλωτών.

Κοντολογίς μία πολύ τραβηγμένη χρονική …σύμπτωση. Άλλωστε είναι πάρα πολλοί αυτοί που πιστεύουν ότι η συνάντηση της παρέας Φύσα με τα μέλη της  Χρυσής Αυγής ήταν ένα γεγονός το οποίο κάποιοι καιροφυλακτούσαν για να το προκαλέσουν. Συνέχεια →

Τὸ ἄ-γενον γένος!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ Εὐρωπαϊκὸν Κοινοβούλιον ἐψήφισε προσφάτως μίαν, ἐκ μὲν πρώτης ὄψεως παρανοϊκή, οὐσίᾳ δὲ σημαντικοτάτη θέσι. Τὸ γεννώμενον παιδὶ δὲν θὰ πρέπη νὰ δηλώνεται ὡς ἄῤῥεν ἢ θῆλυ, ἀλλὰ ὡς τέκνον, μέχρις ὅτου τὸ τέκνον νὰ ἀποφανθῇ σὲ ποῖον φύλον θὰ ἀνήκη. Ἡ πολιτεία μάλιστα θὰ πρέπη νὰ εἶναι ἕτοιμος νὰ ἐπεμβαίνῃ χειρουργικῶς στὴν ἐπιλογὴ φύλου, ἐὰν αὐτὸ ἀπαιτεῖται. Ἀναμφιβόλως αὐτὸ ἀνατρέπει μίαν θέσιν χιλιάδων ἐτῶν, κατὰ τὴν ὁποίαν τὸ γένος καθῳρίζετο ἀπὸ τὴν φύσιν. Καί, γεννᾶται τὸ ἐρώτημα, εἶναι ἐτοῦτον ἐκφυλισμένος ἐπιλογή, ἀποκύημα ἐκφυλισμένων νοῶν;
Οὐδαμῶς ἤθελον ἀπαντήσει, μὰ οὔτε γέννημα συνωμοσιῶν κατὰ τοῦ ἀνθρωπίνου εἴδους ἤθελον ὡσαύτως ἰσχυρισθῇ. Συνέχεια →

Τό νομοθετεῖν κύριον ἔργον ἤ πάρεργον;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἀπαγορεύεται ἡ ἀναδημοσίευσις τῶν κειμένων τοῦ κυρίου Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ δίχως ἀναφορὰ τῆς πηγῆς, τοῦ ὀνόματός του καὶ τοῦ ἐπαγγέλματός του ὡς ἔχει!!!
Παρακαλῶ πολὺ σεβασθῆτε το…
Εὐχαριστῶ.

ΦιλονόηΤό νομοθετεῖν κύριον ἔργον ἤ πάρεργον;

Ὁ συνταγματικὸς χάρτης τῶν Ἀθηνῶν, τὸν ὁποῖο συνέταξε ὁ Σόλων, ἀνεστάλη ἀπὸ τὸν Πεισίστρατο καὶ ἐπανῆλθε τροποποιημένος ἐν πολλοῖς ἀπὸ τὸν Κλεισθένη. Τὸ λοιπὸ ὅμως νομοθετικὸ ἔργο ἐκείνου τοῦ μεγάλου πολιτικοῦ νοῦ ἔζησε χωρὶς ἀλλοιώσεις καὶ τροποποιήσεις, μέχρις ὅτου ἡ Ἀθήνα ἔπαυσε νὰ εἶναι ἐλεύθερη πόλη καὶ νὰ ῥυθμίζει μόνη τὰ τοῦ οἴκου της. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι οἱ νόμοι του ἦσαν γραμμένοι μὲ τόση σοφία, ὥστε εἶχαν διαχρονικὴ ἰσχύ. Ὁ Σόλων εἶχε προβλέψει μὲ νομικὴ διάταξη τὸν τρόπο, σύμφωνα μὲ τὸν ὁποῖο θεσπίζεται ἕνας νέος νόμος. Τοῦτο μνημονεύει ὁ Δημοσθένης στὸν πρὸς Λεπτίνην λόγο του (παρ. 93-94) ἐπαινῶντας τὸν Σόλωνα. Συνέχεια →

Μὲ τὸν ὀχετὸ καὶ τὴν Τρούμπα ποὺ εἴμαστε τώρα, ἐλπίδα δὲν βλέπω!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ ΕΧΟΥΝ ΑΡΧΙΣΕΙ κάποια «χουνιά» καὶ «ντουντοῦκες» νὰ ζητοῦν διεξαγωγὴ ἐκλογῶν καὶ φαίνεται ὅτι κάποια στιγμὴ θὰ καλέσουν οἱ «καμπάνες» τοὺς δούλους ν’ ἀναδείξουν καὶ νὰ προσκυνήσουν γιὰ πολλοστὴ φορὰ τοὺς ὑποτιθέμενους κυβερνῆτες μας.
Σ’ αὐτὲς τὶς κρίσιμες κι ἀποφασιστικές, γιὰ τὸ μέλλον τῆς χώρας, στιγμὲς ὁ ὄχλος θὰ σκεφτῇ μὲ τὸν ἴδιο ἀκριβῶς τρόπο ποὺ σκεφτόταν τὰ τελευταῖα 100 καὶ χρόνια. Δηλαδή: 1) Δὲν ὑπάρχει ἄλλη λύσις γιὰ τὴν ἐπίλυσι τῶν προβλημάτων μας παρὰ μόνο ἡ διενέργεια ἐκλογῶν κι ἡ συνεπακόλουθος ἄσκησις τοῦ ἐκλογικοῦ δικαιώματος καὶ 2) Ἀφοῦ οἱ τωρινοὶ «ἄρχοντες» μᾶς ψήνουν τὸ ψάρι στὰ χείλια κι ἔχουν καταντήσει τὸν τόπο ἕνα ἀρτζιμπουρτζαριό, θὰ ψηφίσουμε ὁποιονδήποτε ἄλλον, φθάνει νὰ ξεκουμπισθοῦν οἱ σημερινοί. Συνέχεια →

Παραμυθᾶς τώρα – παραμυθᾶς καὶ τότε.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Παραμυθᾶς τώρα – παραμυθᾶς καὶ τότε.
Ἀντάλλαξε τὸν ρόλο τοῦ ἥρωα ποὺ τὸν καθιέρωσε ὡς ταγὸ τῆς ἀδούλωτης ἑλληνικῆς ψυχῆς μὲ τὸν ρόλο τοῦ «παραμυθᾶ» καὶ ἐκρύφθη πίσω του.
Τώρα ποὺ αὐτό-ἀκυρώθηκε, αὐτο-λοιδορήθηκε, τώρα ποὺ ἔγινε ρόμπα ξεκούμπωτη, φωνὴ «γκεμπελικὴ» γαλίφικη στὴν προσπάθεια νὰ Συνέχεια →

Τὰ «εὐπώλητα» βιβλία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΟΠΩΣ Η ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ δὲν εἶναι ἀσυνήθιστη στὸν χῶρο τῆς λογοτεχνίας. Ἡ ἴδια ἔχει «πουλήσει» κοντὰ στὸ ἕνα ἑκατομμύριο ἀντίτυπα (αὐτὸ τοὐλάχιστον διατείνεται ὁ ἐκδοτικός της οἶκος) βιβλίων μὲ περιεχόμενο ἐλαφρὺ ποὺ προσιδιάζει σὲ κείμενα τύπου ἄρλεκιν ἢ σὲ «ρόζ» ἱστορίες. Δηλαδή, γιὰ νὰ τὸ κάνω πιὸ λιανά, ἡ Μαντᾶ ἀνήκει στοὺς συγγραφεῖς ἐκείνους ποὺ καταφέρνουν μὲ ἁπλοïκές κι ἀνάλαφρες ἱστοριοῦλες νὰ διαβάζονται παντοῦ ἀπὸ πλῆθος «ἀναγνωστών». Συνέχεια →