Αν είχα το ήθος, την μόρφωση και την εντιμότητα των εν Ελλάδι φυομένων δημοκρατών, ειδικώς της αριστεράς και ειδικότερα της ανανεωτικής και της φιλελέφτ, από αύριο θα επικροτούσα κάθε παραβίαση δικαιωμάτων των κατηγορουμένων για συμμετοχή σε κάθε είδους τρομοκρατική οργάνωση της αριστεράς, με τα επιχειρήματα «δεν είναι πολιτικοί αντίπαλοι αυτοί, είναι εγκληματίες, αρκετά η δημοκρατία τους ανέχθηκε, αν χρειάστηκε αθέμιτη παρέμβαση καλώς έγινε κλπ». Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Δὲν χρεωκοπήσαμε μὲ τὴν Δραχμὴ – μὲ τὸ €ὐρώ χρεωκοπήσαμε. (β)
Κανένα κόμμα δὲν ἑστιάζει ἐπάνω στὴν πραγματικὴ αἰτία τοῦ μεγάλου προβλήματος τῆς χώρας – τὴν ἀπουσία ρευστότητος ποὺ σκοπίμως ἐπέβαλαν οἱ €ὐρωκράτες. Συνέχεια
Ἀριστοτέλης. Ἠθικὰ Νικομάχεια. Ἀγαθά.
Τὰ ἀγαθά εἶναι δύο εἰδῶν, καὶ τὸ μὲν ἕνα εἶδος εἶναι τὰ καθ’ ἑαυτά, τὸ δὲ ἄλλο εἶναι ὅσα ὑπάρχουν πρὸς χάριν τούτων.
Θὰ προσπαθήσωμεν νὰ διαχωρίσωμεν τὰ καθ’ ἑαυτὰ ἀπὸ τὰ χρήσιμα καὶ νὰ ἐξετάσωμεν ἄν ὑπάγονται εἰς μὶαν κατηγορίαν.
Ἠμποροῦμεν νά θεωρήσωμεν ὡς καθ’ ἑαυτά, παρά ὅσα καί ἐπιδιώκονται μεμονωμένα, καθώς π.χ. ἡ φρόνησις καί ἡ ὅρασις καί μερικαί ἠδοναί καί τιμαί; Διότι αὐτά, ἄν καὶ τὰ επιδιώκομεν καὶ πρὸς χάριν ἄλλου πράγματος, ὅμως ἠμποροῦμεν νὰ τὰ θεωρήσωμεν ὡς καθ’ ἑαυτὰ ἀγαθά. Συνέχεια
Κῆπος Ἡρώων Μεσολογγίου. Προσκύνημα…
Νὰ κοιτάξῃς κατάματα τὴν Ἱστορία…
Νὰ τὴν γνωρίσῃς, νὰ τὴν τιμήσῃς
καὶ νὰ παρακαλᾶς
ἄλλα τέτοια χρόνια νὰ μὴν
ματαρθοῦν… Συνέχεια
ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ (Η μεγάλη πνευματική διαμάχη)

Γράφει ὁ Γιώργος-Μίλων Παπαφιλίππου
Επιστρέφοντας στις πραγματικές ρίζες μας, πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποια στοιχεία που έχουμε ως πνευματική παρακαταθήκη και να ξεκαθαρίσουμε κάποιες σκέψεις μας, οι οποίες αφορούν στον πραγματικό σκοπό κατά την διάρκεια του βίου Μας και στις αλήθειες που κρύβονται μέσα στο νόημά του.
Ἀλλὰ κόπτεστε γιὰ τὸ ἰσλάμ, ὅπως ὅλοι… Πολὺ συγκινητικό…
Τὸ θεμελιῶδες καὶ πρῶτον ἀνθρώπινον δικαίωμα «Θρησκευτικὴ Ἐλευθερία» καὶ ὁ ἀγὼν διὰ τὴν ἀναγνώρισίν του ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν κράτος.
Ἀπὸ τὸ 1997 ἕως τὸ 2014, οἱ νομικὲς ἐνέργειες ἐμποδίζονται παρανόμως καὶ συστηματικῶς.
Μᾶς ἔχουν ἀρνηθεῖ τὸ στοιχειῶδες: νὰ ἔχουμε ἀναγνωρισμένη θεσμικὰ θρησκεία, Ναούς καὶ ἑορτές.
Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν «εὐαίσθητοι» ἄνθρωποι, ποὺ ἐνῶ ἀδιαφόρησαν καὶ στέρησαν τὰ αὐτονόητα ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς συμπολίτες τους, τώρα παρουσιάζονται ὡς ….ὑπέρμαχοι θρησκευτικῶν ἐλευθεριῶν, ἐπιμένοντας γιὰ τὸ «δικαίωμα» τῶν παρανόμως εἰσελθόντων νὰ ἔχουν τζαμιά. Συνέχεια