Ἄς πάψουμε, ἐπιτέλους, νά περιμένουμε τό «Μόσκοβο» καί ἄς στηριχθοῦμε στίς δικές μας δυνάμεις. Οἱ Ἕλληνες μποροῦν καί χωρίς προστάτες. Τό ἔχουν ἀποδείξει πολλές φορές στό παρελθόν.

Ὁ «Μόσκοβος» θά μᾶς βοηθοῦσε μόνον ἐάν τά συμφέροντά του ἐταυτίζοντο μέ τά δικά μας. Εἶναι ποτέ δυνατόν;

Μινώταυρος

Ένα από τα πλέον άσχημα της ζωής είναι όταν βασίζεις όχι απλά τις ελπίδες σου για κάτι αλλά όλη σου την ύπαρξη σε κάποιον ξένο. Δίχως εσύ να κάνεις τίποτε απολύτως.

του Στρατή Μαζίδη 

Και μολονότι ο λαός μας το έχει βιώσει πολύ καλά αυτό, εντούτοις συνεχίζει να παραμυθιάζεται με κάποιους που πωλούν βιβλία ή τραβούν κλικς και άλλους που έχουν την ανάγκη να κρατηθούν από κάπου.

Το δόγμα “στη Μόσχα αδελφές μου, στη Μόσχα!” ήρθε καιρός να σταματήσει και ο άγιος προστάτης ημών των ορθοδόξων Βαλδίμηρος Πούτιν να αποκαθηλωθεί…

Μπορεί με το ρωσικό λαό να μας ενώνουν πολλά. Διαχρονικά όμως με την εκάστοτε πολιτική ηγεσία δε μας ενώνει τίποτε.

Πόσα χρόνια περίμενε ο υπόδουλος έλληνας τη μαμά Ρωσία; Τελικά με τα πολλά εμφανίστηκαν δύο αδέρφια με ένα μικρό ασκέρι γνωρίζοντας την απόλυτη καταστροφή με τα ορλωφικά.

Αργότερα ήταν αυτοί που απομάκρυναν κακήν κακώς τον Ιωάννη Καποδίστρια από τη θέση του υπουργού εξωτερικών εκτελώντας την επιθυμία της τότε Αυστρο-ουγγαρίας.

Δυστυχώς όμως με τα σκιάχτρα δεν πάμε μπροστά.

Αν ήθελε ο ρώσος πρόεδρος Συνέχεια →