Διαλεκτική. Διάλογος. Ἐπικοινωνία.
Χμμμ….
Δὲν πιστεύω πὼς σήμερα διαθέτουμε τὴν ἱκανότητα τῆς ἐπικοινωνίας. Κάπου στὴν πορεία μας τὴν χάσαμε.
Κατὰ τὴν κρίσι μου πάντα, τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε, εἶναι ὁ ἐπαναπροσδιορισμὸς τῶν ἐννοιῶν, σὲ ἄλλην βάσι. Δῆλα δὴ αὐτὸ ποὺ ὀφείλουμε στοὺς ἑαυτούς μας, στὶς κοινωνίες μας καὶ στὰ παιδιά μας, εἶναι ἡ ἐπίσκεψις ὀνομάτων.
Συνέχεια
“Η πόλη αναρωτιέται και προσπαθεί να μαντέψει”, είπε ο Λεωνίδας, “γιατί επέλεξα αυτούς ειδικά τους τριακόσιους άντρες. Ποτέ δεν θα πω γιατί διόρισα αυτούς τους Τριακόσιους. Δεν θα το πω ούτε στους Τριακόσιους. Αλλά θα το πω σε εσένα.
… τους επέλεξα όχι για τη δική τους Ανδρεία, κυρά, αλλά για κείνη των γυναικών τους. Τούτη η ώρα είναι η πλέον επικίνδυνη για την Ελλάδα. Αν σωθεί, δεν θα είναι στις Θερμοπύλες, μόνον ο θάνατος περιμένει εμάς και Συνέχεια
Κάθε ξύπνημά μας πρέπει νὰ εἶναι μία νέα ἀρχή…
Κάθε ἡμέρα μας πρέπει νὰ εἶναι μία νέα ματιὰ στὸν Ἥλιο… Ἀκόμη κι ἐὰν ἡ συννεφιὰ τὸν κρύβῃ…
Κάθε πρωΐ μία νέα ματιά.. Μία ἄλλη ματιά… Ἀλλὰ ὄχι ὅπως μάθαμε…
Ὅπως πρέπει νὰ μάθουμε…
Αποτελεί πλέον αναμφισβήτητο γεγονός πως η Ιστορία επαναλαμβάνεται με εκπληκτική ακρίβεια. Το μόνο που αλλάζει είναι τα ονόματα και οι συνθήκες της κάθε εποχής. Οι λαοί και οι ηγέτες τους τείνουν να επαναλαμβάνουν τα ίδια λάθη ή ακόμη να προβαίνουν σε εγκληματικές προς τη συνέχιση του Γένους ενέργειες με την ίδια τους τη θέληση. Η Ελλάδα έχει αναδείξει πολλούς ήρωες. Αλλά για κάθε Λεωνίδα υπάρχει και ένας Εφιάλτης, για κάθε Κολοκοτρώνη ένας Νενέκος…
Ἡ Ἀνάγκη τῆς Ἀνάστασης τοῦ Πνεύματος Δημιουργίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Ἀνατολῆς γιὰ τὴν Ἔξοδο ἀπὸ τὴν Ἠθικὴ καὶ Οἰκονομικὴ Κρίση.
Ἡ παρατεταμένη κρίσι ποὺ εὑρίσκεται ἡ Ἑλλάδα τὰ τελευταῖα χρόνια ἦταν ἀναμενομένη ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἀφοῦ ὅλες οἱ προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἔλθῃ εἶχαν ἑτοιμασθεῖ ἀπὸ τίς πολιτικὲς ἡγεσίες ποὺ κυβέρνησαν τὸν τόπο τίς τελευταῖες δεκαετίες. Ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια ἔχει ἐγκαταλειφθεῖ ὁποιαδήποτε ὅραμα καὶ βούλησις γιὰ ἀνάπτυξι καὶ δημιουργία ἀπὸ τίς πολιτικὲς ἡγεσίες. Τίς τρεῖς τελευταῖες δεκαετίες ἡ ὅλη οἰκονομικὴ ἰδεολογία ἐβασίσθη στὸν συνεχὴ δανεισμὸ ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὴν διαφθορὰ ποὺ ἐνῳρχηστρώθη μὲ τὴν συνεργασία πολιτικῶν τῶν κυβερνώντων κομμάτων, ποὺ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα ἡ Ἑλλάδα νὰ εὑρίσκεται στὸ ἐπίπεδο τῆς διαφθορᾶς μεταξὺ τῶν πρώτων χωρῶν παγκοσμίως.
Ἂν δῇ κάποιος τὴν διεθνῆ ἀξιολόγησι τοῦ ἐπιπέδου τῆς διαφθορᾶς βλέπει τὴν χώρα μας, δυστυχῶς, μὲ τὸν δείκτη 3.5 νὰ ἕπεται ἀπὸ τὸ Μαλαούι μὲ ἀντίστοιχο δείκτη 3.4 http://en.wikipedia.org/wiki/Corruption Perceptions Index).
Μὲ τὴν διασπάθιση τῶν δημοσίων πόρων, κυρίως κάνοντας κατάχρησι τῆς πραγματικῆς ἐξωτερικῆς ἀπειλῆς,
ἐσπαταλήθη ποσὸ περίπου 150 δισεκατομμυρίων εὐρῶ, τὴν περίοδο 1996-2004. Ἡ ἀναποτελεσματικὴ ἀξιοποίησις τῶν πόρων τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως (π.χ. τὸ Ὑπουργεῖο Ὑγείας εἶχε μόλις 10% ἀποῤῤοφητικότητα ἀπὸ τὰ κονδύλια τῆς Ε.Ε. ἐπειδὴ δὲν εἶναι δυνατὴ ἡ ἐφαρμογὴ διαδικασιῶν ποὺ ἐμπεριέχουν διαφθορὰ καὶ ἔτσι ἐχάθησαν τεράστια ποσά σὲ ὄφελος τῆς Ὑγείας). Συνέχεια
