86χρονος αγρότης: Να δω την Ελλάδα ελεύθερη πριν πεθάνω.
Κύττα παππού.. Σου έχω ένα καλό κι ένα κακό νέο..
Το καλό νέο είναι, ότι εάν είσαι συγγενής του Μητσοτάκη, θα προλάβεις να την δεις ελεύθερη μαζί με τα δισέγγονά μας..
Το κακό νέο είναι….είσαι συγγενής του Μητσοτάκη;;;
Σεμέλη
Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος
«Τι θα γούσταραν τρελλά δηλαδή; Να βγει κλαίγοντας “δεν ξέρω πώς έγινε, ήταν καλό παιδί, δεν είχε δώσει ποτέ δικαιώματα» ;
Αυτά κι άλλα πολλά, θα διαβάσετε στο κείμενο (που επισυνάπτω μετά τον σχολιασμό μου), του κ. Οδυσσέα Ιωάννου, με τίτλο « Ρωμανέ, είμαι μαζί σου».
Στο εν λόγω κείμενο, ο συγγραφέας, αναρωτιέται για ποιό λόγο κανιβάλησαν τους γονείς των (γιαλατζί) επαναστατών, όταν βγήκαν οι ίδιοι δημοσίως να υπερασπιστούν τους Τσέ με τα Καλάσνικώφ, που έφεραν στην κοινωνία.
Έθεσαν σε διαθεσιμότητα τον επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης στον αγώνα μπάσκετ Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού, ενώ με εντολή του υπουργού Δημόσιας Τάξης διενεργείται ΕΔΕ για παράβαση καθήκοντος εναντίον 24 αξιωματικών, γιατί…δεν έκανα προσαγωγές ή/και συλλήψεις κατά την διάρκεια των επεισοδίων στην τελευταία μπασκετική συνάντηση των δύο «αιώνιων αντιπάλων»
Ερωτάται ο κ. Δένδιας αλλά και ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου:
Συνέχεια
Άνθρωποι χωρίς πρόσωπο και με απολεσθείσα την αξιοπρέπεια διαγκωνίζονταν σαν τα σκυλιά για μια σακούλα πορτοκάλια, για ένα λάχανο. Ποιος τους παραμόρφωσε την όψη και τη ζωή; Δεν ξέρουν. Καταριούνται εν γένει. Ενώ οι πολιτιστικές συνθήκες που κρατούσαν δεμένο το κτήνος μέσα τους έχουν σπάσει προ πολλού.
Λάθος, δεν τραγουδούν το «Έλα να μάθεις στη πλατεία Βάθης, έλα να μάθεις τι ζωή περνώ». Δεν έχουν που να απευθυνθούν. Παραληρούν και το λήρημά τους έχει στόχο το γαλάζιο μάρμαρο, που βρίσκεται πάνω από τα κεφάλια τους. Βλέπουν μόνο μέχρι το διπλανό τους. Αυτός είναι ο άμεσος εχθρός. Αυτός διεκδικεί τη σακούλα με τις ντομάτες. Η εξαθλίωση είναι πλήρης.
Έχετε αναλογιστεί άραγε πόσα αγαπημένα πρόσωπα έχετε συναντήσει για τελευταία φορά και απλά δεν ξέρετε πως ήταν η τελευταία φορά;
Έχετε ποτέ σκεφθεί πως στην παραπάνω κατηγορία ανήκει ο καθένας από εμάς, όπως και εσείς φυσικά;
Κάθε στιγμή επάνω σε αυτό τον «πλανήτη» της Πλάνης, σε αυτή την μη πραγματική «Πραγματικότητα» είναι μοναδική. Τόσο μοναδική όσο και η κάθε σταγόνα του μεγάλου Κοσμικού Ωκεανού, μέρος του Οποίου είμαστε όλοι μας άλλωστε, πόσο διαφορετικοί και πόσο ίδιοι …
