Προσωπικῶς θὰ ξανὰ ψηφίσω σὲ ἑλληνικὲς ἐκλογὲς μόνον ὅταν ὑπάρξῃ πολιτικὸς ἀρχηγὸς πού, ἀπευθυνόμενος προεκλογικῶς πρὸς τοὺς συνταξιούχους, θὰ τοὺς ἐξηγήσῃ ὅτι ἐπὶ τῆς πρωθυπουργίας του οἱ συντάξεις τους θὰ περικοποῦν σὲ ἐπίπεδα βοηθήματος προνοίας, τέτοιου ὕψους, ποὺ νὰ μπορῇ νὰ τὸ ἀνθέξῃ ἡ οἰκονομία, ἀφοῦ ὑπολογισθεῖ πρῶτα ἡ ἀνάγκη της νὰ διατηρῇ τὴν ῥευστότητα ποὺ θὰ ἐξασφαλίζῃ μία ἐλάχιστο ἀνάπτυξι-τροφοδότη. Ἐπειδὴ οἱ εἰσφορὲς (τόσο οἱ πραγματικὲς ὅσο καὶ οἱ λογιστικὲς) ἔχουν χαθεῖ ὁριστικῶς καὶ ἐπειδὴ ἡ νέα γενεά, ἄνθρωποι δηλαδὴ ποὺ σήμερα, ἐὰν ἐργάζονται, ἐργάζονται μὲ 400 € καὶ ποὺ θὰ πάρουν στὸ μέλλον συντάξεις 200 € καὶ 300 €, δὲν εἶναι λογικὸ νὰ καταστοῦν σύγχρονοι σκλάβοι γιὰ νὰ ἐξοφλήσουν χρέη ποὺ οὐδέποτε συνῆψαν. Συνέχεια
